Hoe zou een ‘evenredige’ Israëlische reactie op de aanvallen van Hamas er in werkelijkheid uitzien?

Jeruzalem, 24 mei 2021. Een Israëlische agent van de grenspolitie werd met een mes aangevallen door een Palestijnse terrorist. De terrorist werd ter plaatse doodgeschoten. Hierboven wacht de agent met het mes nog in rug en bij volle bewustzijn op de hulpdiensten [beeldbron: TOI]

Nadat de laatste ronde van Hamas-raketaanvallen op Israël twee weken geleden begon, waren de media, talloze wereldleiders en zelfs een verrassend aantal Amerikaanse politici het er snel over eens dat Israël zijn militaire superioriteit niet op een oneerlijke manier mag uitoefenen.

Aangezien de wereld eensgezind lijkt in haar oppositie tegen Israëls “onevenredige” vergelding, stel ik voor dat deze instemt met de eisen. Maar de wereld moet oppassen – als Jeruzalem echt proportioneel zou vechten, zou het leven in Gaza veel erger zijn dan het is.

Toen de raketten eenmaal vanuit Gaza begonnen te vliegen, waarschuwde Turkije Israël tegen het gebruik van zijn macht “om de legitieme rechten en eisen van het Palestijnse volk te onderdrukken door willekeurige en onevenredige macht te gebruiken“. Ook Pakistan wil “een onmiddellijke stopzetting van het gebruik van onevenredig en willekeurig geweld door Israël“. Via de Engelstalige media, de Global Times , gaf China de VS de schuld van “Israëls onevenredige moord op Palestijnen“.

Op 14 mei, Israëls Onafhankelijkheidsdag, kwam een ​​conclaaf van 140 verschillende actiegroepen samen, die alleen verenigd waren omdat ze allemaal “met afschuw vervuld zijn door Israëls gebruik van onevenredig en dodelijk geweld tegen de Palestijnen in Gaza“, om eenstemmig te eisen dat de regering-Biden de Joodse staat.

In het verleden heb ik gepleit tegen de dwaasheid van het voeren van evenredige oorlogvoering, omdat het doel van oorlog is om de schade die door de vijand wordt toegebracht, te overtreffen in plaats van te evenaren. Maar de wereld heeft me ervan overtuigd dat ik het bij het verkeerde eind had in het geval van Israël, en het zou moeten gehoorzamen door te omarmen wat zijn critici decennia lang hebben geëist.

Mijn bescheiden voorstel begint telkens wanneer het huidige staakt-het-vuren wordt verbroken met een nieuw salvo raketten vanuit Gaza, door te voorkomen dat Israël zijn superieure precisiegeleide wapens gebruikt om Hamas aan te vallen en burgers te ontwijken. 

In navolging van de waarschuwing van het Internationale Comité van het Rode Kruis dat “elke aanval proportioneel moet zijn”, moet Israël één raket op Gaza afvuren voor elke raket die vanuit Gaza wordt gelanceerd. Passend, maar niet overtreffend, zou elke afzonderlijke raket evenredig zijn. In het meest recente hoofdstuk van het conflict vuurde Hamas in 11 dagen meer dan 4.000 raketten af ​​op Israël.

Natuurlijk zou Israël, als het dat wenste, 10 of 20 raketten kunnen terugvuren voor elke raket die vanuit Gaza wordt afgevuurd, maar dat zou onevenredig zijn, en de wereld fronst de wenkbrauwen als Israël zichzelf verdedigt met superieure vuurkracht, dus een-op-een is het.

Als het proportioneel zou vechten, zou ’s werelds meest belasterde land zeker worden geprezen om zijn krijgshaftige gelijkheid (of is dat “eigen kracht”?), en zou de wereldwijde vijandigheid ertegen eindigen. Wie zou er tenslotte bezwaar kunnen maken tegen de afgemeten terughoudendheid van een tit-for-tat, een-op-een, raket-voor-raketverdediging?

Sommigen zullen zeggen dat de raketten van Israël veel beter zijn dan de zelfgemaakte en door Iran gemaakte raketten die de Palestijnse strijdkrachten gebruiken. Dat is waar. Dus om zijn voordeel verder te ondervangen, moet Israël ook zijn raketgeleidingssystemen uitschakelen, zijn GPS uitschakelen en willekeurig terugschieten naar Gaza, in verhouding tot de tactieken van Hamas. Dit zou zorgen voor een “gelijker speelveld”.

Een andere manier waarop Israël evenrediger zou kunnen vechten, betreft de waarschuwingen die het geeft voordat het toeslaat. Wanneer momenteel een spervuur ​​van Qassam-raketten of Fajr-raketten vanuit Gaza Israël binnenkomt, worden de lanceerlocaties vastgesteld en stuurt de IDF een sms of e-mail naar mensen in het gebied om hen te waarschuwen voor terugvuur. Met hun geleidingssystemen offline, zullen Israëlische raketten zonder waarschuwing sporadisch in heel Gaza landen. De angst in Gaza zal dan evenredig zijn aan de angst in Sderot, Ashkelon en Tel Aviv.

Maar proportionele oorlogvoering is niet echt wat de critici van Israël willen. Ze willen dat Israël zichzelf helemaal niet meer verdedigt. 

Een van de revolutionairen die voor Jacobin schrijft, zegt dat Israël geen recht heeft op zelfverdediging omdat het een ‘bezettende staat’ is. Ilhan Omar zegt dat “in tegenstelling tot Israël, raketverdedigingsprogramma’s, zoals Iron Dome, niet bestaan ​​om Palestijnse burgers te beschermen.

De VN maakt zelfs bezwaar tegen Israëls nauwkeurige doelwit van Hamas-leiders. Een persbericht van het VN-Bureau voor de Coördinatie van Menselijke Zaken (UNOCHA) klaagde dat de vernietiging van een huis dat toebehoorde aan een Hamas-bataljonscommandant niet alleen in strijd was met “het evenredigheidsbeginsel”, maar ook in strijd was met artikel 53 van de Vierde Conventie van Genève , die “vernietiging door de bezettende macht van onroerende of persoonlijke eigendommen” verbiedt.

Iedereen bij de VN weet dat het enige dat Israël in de Gazastrook bezet het morele gehalte is. Hamas is daar de echte bezetter. Sinds zijn ellendige geboorte in 1987 is het de aanstichter van vijandelijkheden. Wat met stenen begon, is overgegaan op raketten, maar de wereld waarschuwt nog steeds voor terughoudendheid en huilt als Israël terugslaat.

Als Israël Gaza wil vernietigen, kan het dat in een flits. Maar de wereld, inclusief het Palestijnse leiderschap, weet dat dit niet zal gebeuren. Het zal ook niet willekeurig terugschieten omdat zijn leiders en zijn mensen de heiligheid van het menselijk leven respecteren en grote moeite doen om te voorkomen dat burgers schade oplopen. Hamas daarentegen zal al het mogelijke doen om burgers te doden. Zoals de leiders ervan de Israëli’s graag vertellen: “We houden meer van de dood dan jullie van het leven houden.”

Dus de volgende keer dat iemand Israël oproept om proportioneel te vechten, of het nu een oppervlakkige televisiekenner is zoals Joy Reid of John Oliver , of een van de diepzinnige denkers van Middle East Eye , overweeg dan drie dingen: waartoe Israël in staat is, wat het werkelijk doet, en wat het verkiest om niet te doen. Iedereen die een evenredige oorlogvoering van Israël eist, moet heel goed nadenken waar ze om vragen.

Bronnen:

  • naar een artikel van A. J. CaschettaWhat Would a ‘Proportionate’ Israeli Response to Hamas Attacks Really Look Like?” van 23 mei 2021 op de site van The American Spectator

2 gedachtes over “Hoe zou een ‘evenredige’ Israëlische reactie op de aanvallen van Hamas er in werkelijkheid uitzien?

  1. Als Israel inderdaad ‘evenredig proportioneel zou aanvallen…..dan is het in een halve dag gedaan met Gaza!

    En dán zouden onze Westerse Humanisten met recht kunnen discussieren over onproportioneel gedrag.

    Maar nu……..They ain’t seen nothing yet!

    En dus heeft het ook helemaal niets met dat ‘onproportionele’ Israelische geweld te maken…..wel met pure Israel vijandigheid.

    Geliked door 2 people

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.