De ware reden waarom Mahmoud Abbas geen verkiezingen wil houden in de Palestijnse gebieden

Zowat 70.000 Palestijnse moslims namen op 16 april 2021 deel aan het eerste Vrijdaggebed van de Ramadan aan de Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem [beeldbron: Ahmad Gharabili/AFP/TOI]

Degenen die beweren dat het recente geweld in Jeruzalem is uitgebarsten omdat de Israëlische politie arabische moslims niet toestaat om nachtelijke vieringen te houden tijdens de vastenmaand Ramadan, hebben geen idee waar ze het over hebben.

Degenen die zeggen dat het geweld is losgebarsten omdat Israël de Arabische inwoners van Jeruzalem (die in hun hoedanigheid van inwoner geen burgers van Israël zijn) niet heeft toegestaan deel te nemen aan de verkiezingen van de Palestijnse Autoriteit, hebben ook geen idee waar ze het over hebben. Waar ze allemaal geen idee van lijken te hebben, is het Israëlisch-Palestijnse conflict.

Het geweld barstte los om één enkele reden: haat tegen Israël en Joden. Het barstte uit omdat veel moslims geen Joden in Jeruzalem of een deel van Israël willen zien. Aanvallen op Israëlische veiligheidstroepen en Joden in Jeruzalem vinden al tientallen jaren plaats – met of zonder een “reden”.

Welkom bij de hedendaagse Palestijnse Jodenhaat.

Wanneer een jonge Joodse man die zich in Jeruzalem verplaatst met de light rail zonder reden op het gezicht wordt geslagen, of wanneer een Joodse man die zijn hond uitlaat ernstig wordt geslagen door een moslimbende, is dat alleen vanwege zijn uiterlijke verschijning en religie. Welkom bij de hedendaagse Palestijnse Jodenhaat.

Het enige wat men hoeft te doen is luisteren naar wat de Palestijnen zelf zeggen om te begrijpen dat ze het geweld zien in de context van hun decennia oude “strijd om Jeruzalem en Palestina te bevrijden van de zionistische vijand”.

De Arabieren in Jeruzalem die de straat opgingen om Israëlische politieagenten en Joodse burgers aan te vallen, zeggen dat geweld een groot deel uitmaakt van de Arabisch-Palestijns-islamitische strijd tegen Israël.

De Arabieren hebben niet gezegd dat ze stenen en benzinebommen naar politieagenten gooien vanwege israëlische veiligheidsbeperkingen tijdens de ramadan, of dat ze Joodse burgers in de straten van Jeruzalem schoppen en steken, slaan en lynchen, omdat Israël de Arabieren niet toestaat deel te nemen aan de PA-verkiezingen.

De boodschap van de Arabische relschoppers was duidelijk: moslims weigeren enige Joodse controle over Israël, over de oude stad van Jeruzalem of zelfs Joodse heilige plaatsen, waaronder de Westelijke Muur, te accepteren. De muur – een keermuur, en alles wat overblijft van de Joodse Tweede Tempel, vernietigd door Romeinse legioenen onder keizer Titus in 70 n.Chr. – is voor het Joodse volk hun heiligste, meest religieuze plek.

Als het geweld ging over Israëlische veiligheidsbeperkingen en Palestijnse verkiezingen, waarom scandeerden de Arabische demonstranten bij de Damascus-poort (de belangrijkste voetgangersingang van de oude stad van Jeruzalem) oude strijdkreten zoals “Khaybar, Khaybar ya yahood, jaish Mohammed saya’ud!” (“O Joden, denk aan Khaybar; het leger van [profeet] Mohammed keert terug!”)?

Het gezang verwijst naar de slag bij Khaybar in 628, toen na de dood van Mohammad de Joden, die waren verbannen naar de oase van Khaybar, ongeveer 160 kilometer ten noorden van Medina, werden afgeslacht of verdreven. De oproep om Joden te vermoorden herinnert eraan dat deze oorlog uit de zevende eeuw voor velen nog niet voorbij is.

Als de “protesten” gingen over het recht om de Ramadan te vieren, waarom bleven de Arabieren in Jeruzalem politieagenten en Joodse burgers aanvallen – en Hamas bleef raketten afvuren op Israël vanuit Gaza – nadat de beperkingen waren opgeheven?

Het geweld begon eigenlijk lang voordat de Israëlische politie barricades plaatste bij de Damascus-poort in de oude stad om te voorkomen dat Arabische jongeren Joden verzamelden en lastig vielen die in het gebied wonen of op weg waren om te bidden bij de Westelijke Muur. De barricades werden daar alleen om veiligheidsredenen geplaatst, niet om moslims ervan te weerhouden de Ramadan te vieren.

Het geweld heeft ook niets te maken met de aankondiging van president Mahmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit, in januari 2021, dat hij van plan was verkiezingen te houden voor het parlement en het voorzitterschap van de Palestijnse Autoriteit. Het geweld heeft ook niets te maken met de controverse rond de opname van de Arabieren van Jeruzalem in deze verkiezingen.

Ten eerste heeft Israël nooit gezegd dat het zou verhinderen dat PA-verkiezingen in Jeruzalem zouden plaatsvinden, zelfs als het het idee niet enthousiast onderschreef. Israël voorzag, net als bij de laatste PA-verkiezingen in 2006, dat de winnaar hoogstwaarschijnlijk Hamas zou zijn, een terroristische groep die zich inzet voor de vernietiging van het land van Israëls. Israël zei niets.

Ten tweede nam de overgrote meerderheid van de Arabieren in Jeruzalem niet eens deel aan eerdere parlements- en presidentsverkiezingen van de PA (in 1996, 2005 en 2006), hoewel Israël opnieuw geen bezwaar had tegen hun deelname. De Arabieren bleven weg van de PA-verkiezingen omdat ze geen deel wilden uitmaken van het Palestijnse politieke systeem.

Door de verkiezingen te boycotten, gaven de Arabieren aan dat ze geen vertrouwen hadden in de PA en haar leiders, en dat ze gelukkiger leefden onder Israëlische soevereiniteit in Jeruzalem dan onder de controle van voormalig PLO-leider Yasser Arafat en zijn opvolger, PA-president Mahmoud Abbas.

De overgrote meerderheid van de Arabieren in Jeruzalem heeft geen enkele interesse getoond in of gretigheid getoond voor de komende Palestijnse verkiezingen. Ze gingen niet de straat op om te eisen dat Israël hen toestaat om te stemmen of zich kandidaat te stellen voor de PA-verkiezingen. Ze hebben niet eens petities getekend waarin Israël wordt opgeroepen om hen toe te staan deel te nemen aan de verkiezingen. Ze hebben nooit een algemene staking afgekondigd in de Arabische wijken van Jeruzalem om deel te kunnen nemen aan de PA-verkiezingen.

Het lijkt er in feite op dat de ambtenaren van de Verenigde Naties en de Europese Unie meer geïnteresseerd waren in de geplande verkiezingen van Abbas dan de meeste Arabische inwoners van Jeruzalem.

Abbas, volgens veel Palestijnen, was nooit serieus over het houden van de verkiezingen in de eerste plaats. Abbas kondigde de verkiezingen alleen aan omdat hij onder druk was komen te staan van een aantal lidstaten van de Europese Unie en andere internationale partijen die zijn regering financieren.

Als Abbas echt serieus was over het houden van de verkiezingen, zou hij hebben gewerkt om een oplossing te vinden om de Arabieren van Jeruzalem erin op te nemen. Abbas verwierp in werkelijkheid een aantal ideeën die hem door internationale partijen werden voorgelegd, waaronder de mogelijkheid dat de Arabieren van Jeruzalem online of via stemcentra zouden stemmen in door PA gecontroleerde gebieden die zich op een paar minuten rijden bevinden, niet ver van hun huizen, en niet onder Israëlische soevereiniteit.

Abbas kondigde blijkbaar de verkiezingen alleen aan om zijn westerse donoren, met name de Europeanen, te sussen. Sinds 2006 had Abbas veel mogelijkheden om verkiezingen te houden; hij deed dit niet omdat dit nooit een prioriteit voor hem was. Hij wist altijd een excuus te vinden om geen verkiezingen te houden. In het verleden beschuldigde hij zijn Hamas-rivalen; nu werpt hij rond en probeert Israël de schuld te geven van het “belemmeren” van de verkiezingen.

Op 29 april heeft Abbas eindelijk de verkiezingen afgelast, wat bewijst dat hij nooit serieus was over het houden van de stemming. Zoals verwacht gebruikte Abbas het geschil in Jeruzalem als excuus om de verkiezingen voor onbepaalde tijd uit te stellen. Abbas wil geen verkiezingen: hij weet dat Hamas een extreem grote kans heeft om te winnen. Bovendien is zijn eigen Fatah-fractie sterk gefragmenteerd en liep hij mee aan de parlementsverkiezingen onder drie rivaliserende lijsten.

Een handvol Joden “bestormen” met gebogen hoofden de Tempelberg in Jeruzalem. De Palestijnse Autoriteit, Hamas en andere Palestijnse groeperingen blijven de bezoeken afbeelden als ‘gewelddadige invallen door extremistische Joodse kolonisten’, ook al zijn veel van de bezoekers geen extremisten en wonen ze niet in nederzettingen.

Voor alle duidelijkheid: Abbas’ poging om de Israëlische regering verantwoordelijk te houden voor het niet houden van Palestijnse verkiezingen is gewoon het resultaat van de voortdurende, wrede aansporing van zijn en de PA-leiding tot geweld tegen Israël en de demonisering van Joden.

Dag na dag voedt Abbas zijn volk giftige leugens, zoals dat Joden de al-Aqsa-moskee bestormen en werken om van Jeruzalem een Joodse stad te maken. Het is dit soort opzettelijke en constante race-baiting die jonge Arabieren in Jeruzalem ertoe drijft de straat op te gaan om politieagenten en Joodse burgers aan te vallen en jodenhaat onder de Palestijnen op te wekken.

Bronnen:

  • naar een artikel van Bassam Tawil “Why Abbas Does Not Want Elections” van 30 april 2021 op de site van The Gatestone Institute

Een gedachte over “De ware reden waarom Mahmoud Abbas geen verkiezingen wil houden in de Palestijnse gebieden

  1. Allen die Israel altijd veroordelen om iedere palestijns Arabische haatuitbarstingen doen dit omdat ze dit willen…….niet omdat ze het conflict op accuratie beoordelen.

    Alles in het leven gaat om keuzes!

    De keuzes van de links progressieve haat commando’s & rechts extreme Dummies is het om de Jood Israel ALTIJD te veroordelen.

    Men noemt dit Palestinisme….dé nieuwe religie van gelovigen en hun ‘recht’ op Jodenmoord.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.