De mythe van een ‘langer en sterker’ nucleair akkoord met Iran

Maandenlang hebben president Biden en zijn surrogaten consequent beweerd dat hun doel bij het betrekken van Iran en bij elke mogelijke herintreding in de nucleaire deal met Iran – het Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA) – is om een ​​’langere en sterkere’ overeenkomst te creëren.

In werkelijkheid is het een holle slogan geweest, en wat de hoop was die critici van de JCPOA hadden over president Biden die expliciet op zoek was naar een versterkte overeenkomst, kan zijn mislukt toen het ministerie van Buitenlandse Zaken zijn intentie onthulde om vrijwillig te overwegen economische sancties tegen het regime op te heffen.

Met andere woorden: de regering-Biden zou zich kunnen voorbereiden om de zwaarbevochten macht over het Iraanse regime te verspillen – zonder enige verandering in het kwaadaardige gedrag van Iran of concrete garanties van zijn bereidheid om met de VS te onderhandelen over zijn raketontwikkelingsprogramma, steun voor terrorisme of grove schendingen van de mensenrechten.

In feite zou de enige diplomatieke route om aanvullende JCPOA-maatregelen te bereiken, zijn om gebruik te maken van de extra hefboomwerking die is opgebouwd sinds de VS zich terugtrok uit het JCPOA in 2018.

Het verlenen van sancties zou een flinke slag betekenen voor de Amerikaanse nationale veiligheidsbelangen en die van onze bondgenoten in de regio, die routinematig worden bedreigd of actief worden aangevallen door het regime in Teheran en zijn proxy-troepen. 

En het zou een duidelijke keuze zijn voor congresdemocraten die tegen de JCPOA waren, maar bereid waren de nieuwe president de kans te geven om zijn team en zijn strategie uit te bouwen. Nu kennen ze de strategie van het Witte Huis en moeten ze beslissen of ze die zullen steunen.

Hoewel het nooit duidelijk was hoe “lang” of hoe “sterk” een vermeende nieuwe overeenkomst met Iran zou zijn, of hoe de VS Teheran zouden overtuigen om een ​​overeenkomst te schrappen die in haar grote voordeel werkt, was een nieuwe aanpak in eerste instantie een verwelkomde respijt in Washington, waar velen naar president Biden keken als een potentieel verenigende figuur. 

En toen Antony Blinken werd genomineerd als staatssecretaris, gaf het meer reden tot optimisme dat er een betere deal kon worden gerealiseerd dan degene die in 2013 aan de oevers van het Meer van Genève aanmeerde en later in 2015 werd gedoopt.

Maar deze verstandige toezeggingen zien er niet langer aannemelijk uit, en indien uitgevoerd, zou deze nieuwe strategie ook het vertrouwen van het Congres in minister Blinken kunnen ondermijnen. 

In zijn hoorzittingen ter bevestiging van de Senaat heeft minister Blinken immers getuigd dat Iraanse gelden die in deviezenreserves zijn bevroren, als zodanig zouden blijven en dat het opheffen van terrorismesancties in strijd zou zijn met de nationale veiligheidsbelangen van Amerika. 

Toen, na zijn bevestiging en nog maar pas op 10 maart, verzekerde minister Blinken de wereld: “Tenzij en totdat Iran weer aan de regels voldoet, zullen ze die [sanctie] verlichting niet krijgen.”

De simpele waarheid is dat president Biden geen “langere en sterkere” overeenkomst kan bereiken als zijn strategie erin bestaat alle macht op te geven die zijn voorganger heeft opgebouwd.

In de afgelopen weken kondigde de regering haar vertrek aan van het “verlengen-versterken” -paradigma toen een nieuwe zin begon uit te komen van het Witte Huis: “naleving voor naleving”. Dit kwam niet uit de lucht vallen – zoals de uitdrukking eerder in december werd gebruikt door de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Javad Zarif.

Het valt te betwijfelen of we beide formuleringen veel langer zullen blijven horen, eerlijk gezegd, aangezien de lat voor een acceptabele deal steeds lager wordt. Vanaf vandaag zou de meest nauwkeurige weergave van de Amerikaanse strategie ‘toegeven en overgeven’ kunnen worden genoemd, tenzij de regering-Biden haar aanpak verandert.

Bronnen:

  • naar een artikel van Daniel Roth “The Myth of a ‘Longer and Stronger’ Iran Deal” van 29 april 2021 op de site van The Algemeiner
  • naar een artikelAn Open Letter To The Biden Administration” van januari 2021 op de site van United Against Nuclear Iran (UANI)

Een gedachte over “De mythe van een ‘langer en sterker’ nucleair akkoord met Iran

  1. Kijkend naar onze media…….
    Allemaal zijn vol lof over de eerste 100 dagen van deze nieuwe president.

    Zo actief, zo verrassend, zo voortvarend, zo fantastisch!!!!!!!!

    Dat vaccinatie programma van hem……. wow!
    Nergens word vermeld dat zonder Warp Speed & Donald Trump er helemaal geen vaccinatie programma zou zijn.

    Dat triljarden $ hulpprogramma van hem….WOW!
    Geen melding dat het financiele (gebalanceerde) hulpprogramma v.Trump door de Democraten werd weggestemd…..omdat het te duur was.

    “Count your blessings” met zó een president in het Witte huis!

    En dát is precies wat de Ayatolla’s denken.

    Zij hebben allang gezien wat WOKE Amerika en EU dhimmi’s weigeren te zien.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.