Antisemitisme is een vorm van delirium, vooral in Frankrijk

Kabinetsleider Mohammad Shtayyeh van de Palestijnse Autoriteit (PA) herhaalde donderdag dat de PA-leiding vastbesloten is om de parlementsverkiezingen op 22 mei te houden, ook in Oost-Jeruzalem.

`”De vastberadenheid om (Oost-) Jeruzalem bij de verkiezingen te betrekken is geen technische kwestie of gerelateerd aan het aantal gekozen functionarissen, maar een politieke kwestie die betrekking heeft op het niet opgeven van Jeruzalem als onderdeel van het Palestijnse nationale en politieke weefsel. als een recht dat wordt erkend in overeenkomsten die met Israël zijn ondertekend,” zei Shtayyeh in een toespraak voor de Raad Buitenlandse Zaken van de EU.

Israël vecht tegen onze aanwezigheid in Jeruzalem door pre-verkiezingsbijeenkomsten te voorkomen en twee kandidaten voor de verkiezingen te arresteren“, beweerde hij.

Hij had eerder Halimi’s dochter lastiggevallen door haar een ‘smerige Jood’ te noemen. Volgens een psychiatrisch rapport had Traoré last gehad van joodse religieuze artefacten in Halimi’s appartement – haar mezoeza en menora, die ‘de hectische uitbarsting van haat versterkten’.

Vorige week bevestigde het hoogste gerechtshof van Frankrijk, het Hof van Cassatie, een uitspraak van het hof van beroep waarin de berechting van Traoré was afgewezen. Dit kwam doordat hij op het moment van de moord high was van cannabis en een episode van ‘acuut mentaal delier’ veroorzaakte.

Volgens de Franse wet, zei het Hof van Cassatie, ‘is een persoon niet strafrechtelijk verantwoordelijk als hij op het moment van de gebeurtenis lijdt aan psychische of neuropsychische stoornissen die elk onderscheidingsvermogen of controle hebben geëlimineerd’ over de daden van die persoon.

De uitspraak tart alle begrip. Veel moorden en andere ernstige misdrijven worden gepleegd door mensen onder invloed van drugs of alcohol. Toch beweert niemand dat ze daarom niet verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor hun daden. Zoals Francis Szpiner, een van de advocaten van de familie Halimi, verontwaardigd vroeg: “Geldt dit ook voor dronken chauffeurs die onderweg kinderen vermoorden?”

Door te zeggen dat Traoré niet verantwoordelijk kon worden gehouden voor de moord op Halimi, suggereerde de rechtbank dat ze was vermoord bij een willekeurige daad van geweld en dat Traoré die nacht misschien wel iemand had vermoord. Maar dat was duidelijk niet waar.

Traoré heeft Halimi vermoord omdat ze een jood was.

Daniel Zagury, een psychiater die hem onderzocht, wees erop dat “de sfeer in de samenleving en de wereldgebeurtenissen” altijd de specifieke vorm van uitzinnige episodes bepalen. “Tegenwoordig is het gebruikelijk om tijdens uitzinnige episodes onder onderdanen van de moslimreligie een antisemitisch thema waar te nemen: de jood staat aan de kant van het kwaad, de boze”, schreef hij.

Een acuut geval van delirium tremens, in onze tijd ‘Jodenhaat’ genoemd. Een cartoon van George Cruikshank in het magazine Le Petit circa 1835.

“Wat normaal gesproken een vooroordeel is, verandert in uitzinnige haat.” Dit was de reden dat Traoré Halimi vermoordde. “Het feit dat ze joods was, demoniseerde haar onmiddellijk en versterkte zijn waanvoorstellingen … en veroorzaakte de barbaarse golf waarvan ze het ongelukkige slachtoffer was.”

Met andere woorden, de door cannabis veroorzaakte psychose veroorzaakte op zichzelf niet dat hij Sarah Halimi vermoordde. Hij richtte zich op haar vanwege zijn haat tegen Joden. Sterker nog, zelfs het hof van beroep had erkend dat de moord deels was veroorzaakt door zijn antisemitisme.

De onontkoombare boodschap van de Franse rechtbanken is daarom dat als iemand high wordt van drugs, elk antisemitisch motief op de een of andere manier wordt ontkend en ze straffeloos een Jood kunnen doden.

Nu wil de Franse president Emmanuel Macron dat de wet wordt gewijzigd. Drugs gebruiken en ‘gek worden’, zei hij, mogen de strafrechtelijke verantwoordelijkheid niet wegnemen. Hij verklaarde ook emotioneel dat Franse joden zijn steun hadden.

Zo’n verklaring klinkt echter erg hol. Want het probleem is niet de Franse wet, maar Frankrijk zelf, waar de verlamming over het omgaan met moslimgeweld tegen niet-moslims de autoriteiten doodsbang heeft gemaakt om de volledige aard en omvang ervan te erkennen.

Jarenlang zijn Franse joden het slachtoffer van herhaalde antisemitische aanvallen en moorden, overwegend gepleegd door moslims. Bijna een jaar nadat Halimi was vermoord, werd een overlevende van de Holocaust, Mireille Knoll, doodgestoken, in brand gestoken en uit het raam van haar Parijse appartement gegooid door twee mannen, van wie de een beweerde dat de ander Allahu akbar schreeuwde terwijl hij haar neerstak.

In 2012 schoot een islamitische schutter, Mohammed Merah, drie kinderen en een leraar dood op een joodse school in de zuidelijke stad Toulouse. In 2015 vermoordde Amedy Coulibaly vier Joodse klanten in een koosjere supermarkt in Parijs en verklaarde hij de mensen te vermoorden die hij het meest haatte in de wereld: ‘de Joden en de Fransen’. En er zijn nog veel meer van dergelijke aanvallen geweest.

Maar antisemitisme is zelf een vorm van delirium. Degenen in zijn greep zijn van nature en onvermijdelijk waanvoorstellingen. Ze geloven dat de joden duivelse en kosmische krachten bezitten, dat ze een geheime samenzwering zijn om mondiale aangelegenheden in hun eigen kwaadaardige belangen te beheersen, dat ze verantwoordelijk zijn voor alle kwalen in de wereld.

Suggereert iemand serieus dat dit geen vorm van waanzin is? Degenen die in zijn greep zijn, kunnen de realiteit van het joodse bestaan ​​niet onderscheiden en zijn daardoor soms niet in staat hun agressieve gedrag jegens joden te beheersen. Antisemieten zijn fundamenteel irrationeel.

En toch, of het nu gaat om de genocidale geestelijken van het Iraanse regime die bijna dagelijks hun haat jegens de Joden uitspreken of om de nazi-aanbiddende leider van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas, het Westen behandelt zulke waanvoorstellingen alsof ze rationele actoren zijn.

Het weigert te erkennen dat antisemitisme zelf het onfeilbare kenmerk is van een gestoorde persoonlijkheid.

Wat de Franse rechtbanken hebben gedaan, is niet alleen de uitvoering van gerechtigheid voor een vreselijke moord dwarsbomen. Door in feite te stellen dat antisemitisme de ‘onderscheiding en controle’ vereist die teniet wordt gedaan door delirium, hebben ze ook een veel wijdverbreid gebrek aan begrip van het cruciale punt over antisemitisme versterkt en zo ook het resulterende falen van het Westen versterkt om de angstaanjagende toename ervan in te dammen.

door Melanie Phillips

De Palestijnse leider Yasser Arafat (1929-2004) had doorlopend een delirium

Bronnen: een artikel van Melanie Phillips op de site van Arutz Sheva

Een gedachte over “Antisemitisme is een vorm van delirium, vooral in Frankrijk

  1. Frankrijk is hélemaal van het padje af en krijgt precies wat het verdient omdat ze maar niet willen leren dat wie met de Joden begint uiteindelijk de hoogste prijs zal betalen.

    De vrijspraak van de moordenaar van Mevr. Halimi omdat hij ‘high was was het beste bewijs. Hij is vrij…..maar Frankrijk zit gevangen.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.