Chris van der Heijden: ‘Israëlkritiek’ als psychotherapie

Joden zijn nooit in de geschiedenis een probleem geweest, altijd een oplossing.

Dit opstel telt ongeveer 28000 woorden, dat is dik 90 pagina’s in een boek als dat boek 300 woorden per pagina telt. Dit lange opstel lezen vanaf een scherm vind ik persoonlijk niet te doen, dus is het de bedoeling dat het een een hoofdstuk wordt in een boek dat uiteraard weer wat dikker wordt dan negentig pagina’s. Voorlopig staat ook dat dikkere boek alleen nog maar on-line. Het heet “ISRAËL BESTÁÁT — en is de meest legitieme natie ter wereld”.

Ik had me voorgenomen om de lezer een “abstract” te bieden van onderstaande analyse en close reading van het boek van Chris van der Heijden uit 2008 “ISRAËL — een onherstelbare vergissing” en misschien maak ik die nog wel eens, maar een paar dagen geleden stuitte ik op een dermate voortreffelijke samenvatting van de manier van denken van types als Van der Heijden dat ik even volsta met de volgende karakterisering van Benjamin Kerstein uit zijn essay “Waarom Israëls critici er niks aan kunnen doen dat ze antisemitisch zijn” Ik citeer Kerstein:

Ze nemen op zijn minst de meest essentiële ideeën van Palestijns nationalisme over: de imperialistische, koloniale aard van het zionisme; de wezenlijke onwettigheid van Joodse zelfbeschikking; het vermeende racisme van de huidige Israëlische samenleving; Palestijns terrorisme als een prijzenswaardige daad van verzet; de noodzaak om Israël te vervangen door een staat met een Arabische meerderheid; en de oprichting van Israël als een wereldhistorische catastrofe. Het probleem waarmee alle anti-Israëlische liberalen en progressieven worden geconfronteerd, is echter dat Palestijns nationalisme niet liberaal of progressief is en dat ook nooit is geweest. Het is altijd een racistische beweging geweest die de joden fundamenteel ontmenselijkt. Vanaf de jaren twintig heeft het de pogrom en het afslachten van mannen, vrouwen en kinderen met mes, geweer en zelfmoordterrorisme gebruikt om zijn doelen te bereiken. Het verheerlijkt oorlogsmisdaden en wreedheden. Het werkte openlijk en enthousiast samen met het nazisme ( . . .). Het bracht de PLO en Hamas voort, twee van de meest effectieve terreurgroepen in de geschiedenis, die beide pleiten voor etnische zuivering. En het bezondigt zich regelmatig aan een ruw antisemitisme dat moeilijk, zo niet onmogelijk te onderscheiden is van het rechtse antisemitisme dat links zogenaamd veracht.

Tsja, daar staat het wel. In grote lijnen. En ik had een essay kunnen schrijven van zo’n tien of twintig pagina’s waarin aan de hand van een paar voorbeelden bovenstaande algemene lijn in Van der Heijdens betoog  getoond wordt. Maar deze close reading met vele en lange citaten heeft het voordeel dat het eigenlijk op zich een “korte geschiedenis van Israël” vormt waarin nu eindelijk eens grondig afgerekend wordt met de halve of hele antisemitische rotzooi die de “anti-Zionisten” produceren en die inmiddels de hele Westerse cultuur vergiftigt. Ik citeer nu even mezelf uit onderstaand stuk, waar ik beweer dat “de Holocaust in laatste instantie de fundamentele rechtvaardiging van “Israël” vormt. Niet de rechtvaardiging van Israël als vrij met de wereld samenwerkende en concurrerende natie tussen andere naties, maar van Israël als noodzaak.

Israël als noodzaak is de consequentie van het Kwaad van de eeuwenlange Jodenhaat, belichaamd in vooral de Islam, die er er het Christendom mee heeft besmet, waardoor Inquisitie, twee Wereldoorlogen en het Nazisme ontstonden, waarna Islam en Nazisme een symbiose aangingen, vooral gepersonifieerd in de figuur van Amin al-Husseini, de Moefti van Jeruzalem. Na 1945 heeft het Kwaad van de Jodenhaat zich teruggetrokken in zijn meest oorspronkelijke thuis, in de islamitische wereld en nagenoeg alléén daar. Hoewel vanuit Arabierië en Iran er alles aan wordt gedaan deze hersenkanker opnieuw in de wereld uit te zaaien, vooral via allerlei links-regressieve rancune-bewegingen als ‘Black Lives Matter’en ‘Nation of Islam’. Vooral het zwarte racisme in Amerika mag graag zijn kritiek op het Westen en het kapitalisme vermengen met Jodenhaat.”

Lees dit artikel verder op de site van Martien Pennings.

3 gedachtes over “Chris van der Heijden: ‘Israëlkritiek’ als psychotherapie

  1. De appel valt niet ver van de boom.

    Chris van der Heyden, zoon van NSB ouders met pappie als trots lid vaWaffen SSer.

    Geliked door 1 persoon

  2. Chris van der Heijden, zoon van NSB ouders met een vader als trots lid van de Waffen SS, lijkt mij niet de adequate persoon om “Israel een onherstelbare vergissing” te noemen.

    Van deze man, met zijn onherstelbaar foute genen, is namelijk niets anders te verwachten.

    Het zijn dit soort types die met wanhoop & woede kijken naar al die in hun ogen veel te veel overlevende rotJoden die uit de brandende puinhopen, veroorzaakt door o.a. zijn ouders, zijn geklommen en desondanks in staat bleken een sterke, bloeiende, innovatieve Democratische staat op te richten die maling heeft aan foute construkties zoals fam. van der Heijden & soortgenoten.

    De énige onherstelbare vergissing was dat zijn ouders hun foute genen hebben doorgegeven.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.