De feiten rechtzetten over Palestijnse dodelijke slachtoffers in de confrontatie tussen Hamas en Israël in 2014

Plaatje hierboven: Gaza, 18 december 2018. Palestijnse jihadisten van de Qassam Brigades, het moordeskader van Hamas, ontpoppen zich voor de gelegenheid tot een mannenkoor op 16 december 2018 ter gelegenheid van de 31ste verjaardag van de oprichting van de islamistische groep [beeldbron: Khatib / AFP]

Het mogelijke onderzoek van het ICC naar het gedrag van Israël in Gaza zal waarschijnlijk de belangstelling voor de confrontatie tussen Hamas en Israël in 2014 hernieuwen. Er zijn veel aanwijzingen dat het aantal Palestijnse dodelijke slachtoffers overdreven was en dat de meeste van hen terroristen waren, geen burgers.

Of Israël nu wel of niet samenwerkt met een gerechtelijk team van het Internationaal Strafhof, er zal nu waarschijnlijk opnieuw aandacht worden besteed aan de confrontatie tussen Israël en Hamas tussen 8 juli en 26 augustus 2014. Twee kwesties moeten in het bijzonder naar voren komen: het aantal Palestijnse slachtoffers en de verdeling tussen burgerslachtoffers en terroristische dodelijke slachtoffers.

Volgens zowel IDF als Palestijnse bronnen waren er minstens 2.000 Palestijnse dodelijke slachtoffers tijdens de 50 dagen durende confrontatie. Er zijn echter redenen om dit cijfer te betwisten.

Volgens het Palestijnse Centraal Bureau voor de Statistiek vielen er in 2013 4.609 doden in Gaza, of een maandelijks gemiddelde van 430 doden. In het jaar daarop, toen de confrontatie plaatsvond, werden 6.774 doden geregistreerd, een ongekende toename van 2.165 doden die ogenschijnlijk aan het conflict kunnen worden toegeschreven. Aangezien het meer dan 50 dagen duurde, lijken sterfgevallen tijdens die periode bijna driemaal zo hoog te zijn als de natuurlijke incidentie van maandelijkse sterfgevallen in de Gazastrook.

Dit hoge sterftecijfer roept enkele vragen op.

Gezien de hoge kosten van het onderhoud van lijkenhuizen, hebben zelfs de meest geavanceerde staten ter wereld geen overtollige ruimte in stand in geval van nood. Dit betekent dat wanneer het aantal dodelijke slachtoffers aanzienlijk toeneemt – van bijvoorbeeld 13 tot 40 doden per dag – er scènes zouden moeten zijn van overvolle lijkenhuizen en een enorme toename van begrafenisactiviteiten op begraafplaatsen. De verschijnselen zijn met elkaar verbonden, in die zin dat een gebrek aan mortuariumruimte een snelle begrafenis vereist om de verspreiding van ziekten te voorkomen. Snel begraven is ook een islamitische religieuze verplichting in een traditionele religieuze samenleving zoals de Gazastrook.

Men kan gerust aannemen dat als deze scènes zich hadden voorgedaan, ze zouden zijn uitgebuit door de goed geoliede propaganda-organen die sympathiek stonden tegenover de Palestijnse zaak, zoals het grote aantal Palestijnse ‘mensenrechten’-organisaties, het OCHA van de VN, anti-Israëlische media zoals zoals Aljazeera, en natuurlijk Hamas, Fatah, de PA en de vele media-organen die ze financieren en controleren.

Toch leverde de uitgebreide filmverslaggeving van de confrontatie in 2014 geen enkel bewijs op van overvolle mortuaria of een verhoogd begraafpercentage.

In plaats daarvan ziet men zogenaamde lijken in lijkwaden gedragen door moeders of familieleden in processies of op de grond gelegd (zelden begraven op de begraafplaats). Het probleem met deze foto’s is dat ze de realiteit van rottende lijken in de zomerhitte van juli en augustus in Gaza trotseren. Een menselijk lijk is erg scherp. Toeschouwers bedekken automatisch hun neus in de aanwezigheid van lijken die aan de hitte worden blootgesteld om misselijkmakende geuren te voorkomen. Toch laten de foto’s zien dat mensen nonchalant rond deze “lijken” lopen. Dit is een schijnvertoning.

Een ander onderscheidend kenmerk van de onbeklede “lijken” die op de grond liggen, is dat ze geen tekenen van schade vertonen. Als ze waren gedood door kogels of door de grotere ballistische verordening die werd gebruikt door de Israëlische luchtmacht (of welke andere luchtmacht dan ook), zouden de resultaten veel goorder zijn geweest.

Je hoeft deze foto’s alleen maar te vergelijken met de gruwelijke foto’s die door de propaganda-arm van het Syrische Arabische leger zijn verspreid van mensen die zijn gedood vanuit de lucht of tijdens grondgevechten in Syrië. Ze zijn bijna nooit heel, zoals je zou verwachten van doelen van gesmolten lood en niet-onderscheidende granaatscherven.

Hamas zou de eerste moeten zijn om toe te geven dat foto’s van hele lichamen de realiteit tarten. Toen Israël zich vanuit de lucht op specifieke terroristen richtte, werden de slachtoffers door Hamas-media vaak beschreven als aan flarden gescheurd, waardoor ze vaak moeilijk te identificeren waren.

Naast een debat over het aantal doden, waarin men serieus vraagtekens moet zetten bij de cijfers die door de IDF zelf zijn vrijgegeven, is er een nog groter debat over wie er werd gedood – burgers of terroristen. Israëlische bronnen beweren dat de meesten terroristen waren, terwijl de Palestijnen beweren dat de meerderheid burgers waren.

Videobeelden kunnen dit helpen verduidelijken. Een van de opvallende kenmerken van de beelden is dat de inwoners van Gaza naar getroffen gebieden kunnen rennen in plaats van er vandaan komen. De automatische reactie op een ballistische aanval is ervoor te vluchten. Buiten Hollywood is de persoon die naar zo’n aanval rent, zeldzaam.

Een ander vreemd kenmerk van veel van de beelden van het conflict in 2014 is het schouwspel van Gazanen die rondscharrelen in gebieden die grenzen aan aanvalslocaties. Aanvallen van F-16 straaljagers of aanvalshelikopters houden burgers over het algemeen binnen en van de straat, op zijn zachtst gezegd.

Dus waarom gedroegen de inwoners van Gaza zich zo? Blijkbaar, omdat de burgerbewoners van Gaza weten dat de IAF zeer zorgvuldig op zijn vijand richt, en ze zelf een sterk vermoeden hadden van wat er in hun directe omgeving werd aangevallen – een raketsilo, een wapendepot of een tunnel waarin terroristen terechtkwamen. toevluchtsoord. In het dichtbevolkte Gaza is het moeilijk om deze sites geheim te houden voor de lokale bevolking.

Zal dit bewijsmateriaal er toe doen? Waarschijnlijk niet. Het vonnis zal waarschijnlijk worden beslist voordat het gerechtelijk onderzoek zelfs maar begint. Maar het is belangrijk dat de staat Israël dit materiaal aan Israëli’s en aan de wereld laat zien. Zoals de overwinning van de geallieerden op de As-mogendheden aantoonde, prevaleert rationeel fatsoen op de lange termijn boven irrationele haat.

Enkele van de omgekomen “burgers” van Hamas en Co:


Bronnen:

♦ naar een artikel van Prof. Hillel Frisch “Getting the Facts Straight on Palestinian Fatalities in the 2014 Hamas-Israel Confrontation” van 26 maart 2021 op de site van The Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA)

Een gedachte over “De feiten rechtzetten over Palestijnse dodelijke slachtoffers in de confrontatie tussen Hamas en Israël in 2014

  1. De feiten rechtzetten over dit héle coflict zou een goed begin zijn voor de oplossing ervan.

    1) Het Israelisch-Palestijnse conflict.
    Het in 1948 begonnen Arabisch-Israelische conflict (Arabische landen die een Joodse staat niet wilden accepteren) is de oorzaak van het Palestijnse vluchtelingen probleem en is nu tot het Palestijns – Israelische conflict hernoemd, daar de meeste Arabische landen allang hebben begrepen dat Israel niet hun probleem is.

    2) De Palestijnen.
    Het palestijnen verhaal is de grootste leugen uit de moderne geschiedenis in al zijn aspecten…..van ‘de palestijnse historische geschiedenis, het palestijnse volk, het gestolen palestijnse land etc.etc.etc. De palestijnen waren niets anders dan Arabische gastarbeiders die rond 1920 vanuit de omringende Arabische landen naar het toemalige Brits mandaat Palestina afzakten om er werk te zoeken bij de Joden die de woestijn aan het vergroenen waren.

    3) Arabische slachtoffers van alle door henzelf begonnen oorlogen tegen Israel sinds 1948.
    Doden: 91.000.
    Gewonden: 78.000.
    Palestijnen gedood door Palestijnse terreur: 2.200.
    Israelis gedood door Palestijnse terreur: 4.100.

    ***Moslims gedood door andere Moslim Broeders: 14 miljoen.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.