De Israëlische ‘Apartheid’ mythe: media herkauwen antisemitische kwakkel

Nieuwsorganisaties hebben prominente aandacht besteed aan een rapport dat is gepubliceerd door de organisatie B’Tselem, waarin wordt beweerd dat Israël niet langer een democratie is, maar een ‘apartheidsregime’ dat zich inzet om de suprematie van Joden over Palestijnen te versterken.

Door deze groep kritiekloos af te schilderen als een “prominente” voorstander van mensenrechten, hebben de media effectief de kaping van het woord apartheid door anti-Israëlische activisten gefaciliteerd, wiens doel het is om twijfel te zaaien over de legitimiteit van de Joodse staat.

Naast de emotionele reactie die apartheid oproept, is het volgens het internationaal recht ook een duidelijk omschreven misdaad tegen de menselijkheid. Geen enkel land behalve Zuid-Afrika is ooit door de internationale gemeenschap beschuldigd van het opleggen van apartheid aan zijn volkeren.

Geen van de ergste mensenrechtenschenders ter wereld is in deze rol geplaatst.

CNN blokletterde:

Door Israël aan een dubbele standaard te onderwerpen, hebben B’Tselem en, op hun beurt, de media de dunne lijn tussen legitieme kritiek op het Israëlische beleid en antisemitisme vervaagd.

B’Tselem’s verontrustende geschiedenis van flagrante anti-Israëlische activiteiten is verdoezeld. De organisatie speelde inderdaad een belangrijke rol bij het onder druk zetten van de Verenigde Naties om het gedrag van Israël te onderzoeken na de Gaza-oorlog van 2009 (Operatie Cast Lead) die werd geïnitieerd door de terreurgroep Hamas.

Het resultaat was het eenzijdige, en vervolgens ontkrachtte, zogenaamde Goldstone-rapport. B’Tselem wordt 56 keer genoemd in het document, dat op grote schaal werd gebruikt om extreme vooroordelen en reguliere laster tegen Israël te legitimeren.

Later, uit zijn spijt over het rapport dat hij hielp samenstellen, zei Richard Goldstone, die van Zuid-Afrikaanse afkomst is en een uitgebreide juridische achtergrond heeft: “In Israël is er geen apartheid. Niets komt in de buurt van de definitie van apartheid.

Blijkbaar zouden de eerdere inspanningen van B’Tselem om Israël uit te spreken voor veroordeling cruciaal zijn voor nieuwsuitzendingen. In plaats daarvan had de Associated Press dit te zeggen (opinie?):

Dat een gerespecteerde Israëlische organisatie een term aanneemt die door veel critici van Israël lang als taboe wordt beschouwd, wijst op een bredere verschuiving in het debat naarmate de bezetting van door oorlog gewonnen landen gedurende een halve eeuw voortduurt en de hoop op een tweestatenoplossing vervaagt.

En hoewel B’Tselem amper wordt beschreven als een linkse organisatie, is het eigenlijk lid van de Fédération Internationale des Droits de l’Homme (FIDH), een in Parijs gevestigde vereniging van wereldwijde ngo’s die actief is in de wereldwijde Boycot, Desinvestering & Sancties (BDS) campagnes.

De FIDH heeft er bij de Europese Unie op aangedrongen richtlijnen aan te nemen om te voorkomen dat producten op de Westelijke Jordaanoever als ‘Made in Israel’ worden bestempeld, en lobbyde voor de VN-Mensenrechtenraad om een ​​onderzoekscommissie op te richten naar de acties van Israël tijdens de Gaza-oorlog van 2014, ook gestart door Hamas.

Eerder beperkte B’Tselem haar kritiek grotendeels tot het Israëlische beleid dat van toepassing is op Palestijnen die buiten de grenzen van vóór 1967 woonden (d.w.z. Judea & Samaria, de Gazastrook en het oostelijke deel van Jeruzalem). Nu lijkt de organisatie zich op nieuw terrein te hebben gewaagd: beweren dat het zionisme – namelijk het recht van Joodse mensen op zelfbeschikking – een apartheidsregime heeft voortgebracht, zelfs binnen wat als het eigenlijke Israël wordt beschouwd:

Op 12 januari 2021 twitterde Hagai Elad, directeur van B’tselem:

Israël is geen democratie waaraan een tijdelijke bezetting is verbonden; het is één regime van de Jordaan tot de Middellandse Zee, en we moeten naar het volledige plaatje kijken en zien wat het is: apartheid.

Feiten zijn echter hardnekkige dingen, en in Israël, in tegenstelling tot de vroegere situatie in Zuid-Afrika, garandeert de nationale wetgeving gelijke rechten voor iedereen. En hoewel de situatie op de Westelijke Jordaanoever complexer is, heeft Israël de Palestijnen meerdere malen genereuze vredesakkoorden aangeboden om een ​​einde te maken aan de heersende status quo.

Inderdaad, elke Israëlische premier sinds Yitzhak Rabin meer dan een kwart eeuw geleden, heeft in principe publiekelijk de uiteindelijke oprichting van een Palestijnse staat aanvaard, om vervolgens door Ramallah te worden afgewezen.

Terwijl het uiteindelijke lot van de Westelijke Jordaanoever een kwestie van stevig debat is, zelfs onder Israëli’s, is het zeker dat de media een regelrechte leugen hebben verspreid door te suggereren dat Israël een apartheidsstaat is.

Arabisch-Israëlische burgers hebben dezelfde bewegingsvrijheid en meningsuiting als hun joodse tegenhangers; krijgen onderwijs en gezondheidszorg krijgen; kunnen stemmen; en kunnen werken in welke beroepen ze ook kiezen. Ze zijn ook actief in de hele regering, in de Knesset en in het Hooggerechtshof.

Maar de berichtgeving over B’Tselem en zijn laatste rapport schetst een vertekend beeld. Als gevolg hiervan kunnen tegenstanders van de Joodse staat gemakkelijker een beladen woord ontladen dat niet alleen totaal onnauwkeurig is, maar ook als munitie wordt gebruikt door degenen die willen dat Israël wordt uitgeroeid.

En de media lijken maar al te graag op de kar te springen.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Gidon Ben-Zvi “The Israel ‘Apartheid’ Myth: Media Parrot Antisemitic Libel” van 13 januari 2021 op de site van Honest Reporting

♦ naar een artikelLeading Israeli rights group to henceforth refer to country as ‘apartheid’ state” van 13 januari 2021 en een artikelB’Tselem chief: I am not anti-Israel, I am anti-occupation” van 29 oktober 2016 op de site van The Times of Israel

♦ naar een artikel van Tovah Lazaroff “B’Tselem, for first time, labels Israel an apartheid state” van 12 januari 2021 op de site van The Jerusalem Post

♦ naar een artikelProfile: B’tselem” van 4 oktober 2020 op de site van NGO Monitor

Een gedachte over “De Israëlische ‘Apartheid’ mythe: media herkauwen antisemitische kwakkel

  1. In het licht van de laatste gebeurtenissen van (sociale) Media in Amerika, mogen we toch vaststellen dat deze hun geloofwaardigheid, neutraliteit & moraliteit nu echt totaal verkwanselt hebben.

    Schreeuwende “Breaking News” is géén surrogaat voor waarheid & feiten.

    Hun afgekochte, eenzijdige nieuwsverspreiding waar alléén de eigen agenda telt en de andere geannuleerd, die dan word opgeschoond door leugens & halve waarheden om het narratief passend te maken, is een affront voor deze ooit belangrijke professie.

    Het zal nog even duren maar uiteindelijk zullen ze zichzelf in de eigen staart bijten en ondergaan aan hun eigen waarheid.

    Hetzelfde telt voor NGO’s die onder de lekkende paraplu van bovenstaande verspreiders, hun leugens aan de man kunnen brengen.

    Natuurlijk alléén voor eigen glorie, want geen enkel probleem word door schreeuwende “Breaking News” opgelost.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.