Op 30 januari 1933 kwam Hitler aan de macht en legde de basis voor judeocide

Deze maand, op 30 januari 1933, is het 88 jaar geleden dat Adolf Hitler werd benoemd tot kanselier, de machtigste positie in de Duitse regering, door de bejaarde president Hindenburg, die hoopte dat Hitler de natie uit zijn ernstige politieke en economische crisis kon leiden.

Hitler was de leider van de rechtse Nationaal Socialistische Duitse Arbeiderspartij (afgekort “de nazi-partij” genoemd). Het was in 1933 een van de sterkste partijen in Duitsland, hoewel de nazi’s – als gevolg van het meerpartijenstelsel van het land – slechts een meerderheid van 33 procent van de stemmen hadden gewonnen bij de verkiezingen voor het Duitse parlement (Reichstag) in 1932.

De Duitse democratie ontmantelen
Eenmaal aan de macht kwam Hitler snel in actie om de Duitse democratie te beëindigen. Hij overtuigde zijn kabinet om een ​​beroep te doen op noodclausules van de grondwet die de opschorting van de individuele vrijheden van pers, meningsuiting en vergadering mogelijk maakten.

Speciale veiligheidstroepen – de Gestapo, de Storm Troopers (SA) en de SS – vermoordden of arresteerden leiders van politieke oppositiepartijen (communisten, socialisten en liberalen). De machtigingswet van 23 maart 1933 – gedwongen door de Reichstag en al gezuiverd van vele politieke tegenstanders – gaf Hitler dictatoriale bevoegdheden.

Eveneens in 1933 begonnen de nazi’s hun raciale ideologie in praktijk te brengen. De nazi’s waren van mening dat de Duitsers ‘raciaal superieur’ waren en dat er een strijd was om te overleven tussen hen en de inferieure rassen. Ze zagen Joden, Roma (zigeuners) en gehandicapten als een ernstige biologische bedreiging voor de zuiverheid van het ‘Duitse (Arische) Ras’, wat ze het meesterras noemden.

Joden, die in Duitsland ongeveer 525.000 telden (minder dan één procent van de totale bevolking in 1933), waren het belangrijkste doelwit van nazi-haat. De nazi’s identificeerden Joden als een ras en definieerden dit ras als ‘inferieur’. Ze spuwden ook haatzaaiende propaganda uit die de Joden ten onrechte de schuld gaven van de economische depressie in Duitsland en de nederlaag van het land in de Eerste Wereldoorlog (1914-1918).

Neurenbergse wetten, inbeslagnames van eigendommen en Kristallnacht
In 1933 dwongen nieuwe Duitse wetten Joden uit hun ambtenarijbanen, universitaire en gerechtelijke functies en andere gebieden van het openbare leven.

In april 1933 maakten wetten die in Neurenberg waren afgekondigd Joden tweederangsburgers. Deze wetten van Neurenberg definieerden joden niet op basis van hun religie of hoe ze zichzelf wilden identificeren, maar door de religieuze overtuiging van hun grootouders.

Tussen 1937 en 1939 werden de joden door nieuwe anti-joodse voorschriften verder gescheiden en werd het dagelijkse leven voor hen erg moeilijk. Joden mochten geen openbare scholen bezoeken; en geen theaters, bioscopen of vakantieoorden meer; of wonen of zelfs wandelen in bepaalde delen van Duitse steden.

Ook tussen 1937 en 1939 werden Joden in toenemende mate uit het economische leven van Duitsland verdreven. De nazi’s namen ofwel Joodse bedrijven en eigendommen regelrecht in beslag of dwongen Joden deze tegen spotprijzen te verkopen.

In november 1938 organiseerden de nazi’s een rel (pogrom), bekend als Kristallnacht (de ‘Nacht van gebroken glas’). Deze aanval op Duitse en Oostenrijkse Joden omvatte de fysieke vernietiging van synagogen en winkels die Joods eigendom waren, de arrestatie van Joodse mannen, de vernieling van huizen en de moord op individuen.

Niet-joodse doelen van vervolging
Hoewel Joden het belangrijkste doelwit waren van nazi-haat, vervolgden de nazi’s andere groepen die zij als raciaal of genetisch ‘inferieur’ beschouwden. De nazi-raciale ideologie werd gesteund door wetenschappers die pleitten voor ‘selectief fokken’ (eugenetica) om het menselijk ras te ‘verbeteren’.

Wetten die tussen 1933 en 1935 werden aangenomen, waren gericht op het verminderen van het toekomstige aantal genetische ‘minderwaardigen’ door middel van onvrijwillige sterilisatieprogramma’s: 320.000 tot 350.000 personen die als lichamelijk of geestelijk gehandicapt werden beschouwd, werden onderworpen aan chirurgische of bestralingsprocedures, zodat ze geen kinderen konden krijgen.

Voorstanders van sterilisatie voerden ook aan dat de gehandicapten de gemeenschap belasten met de kosten van hun zorg. Veel van de 30.000 Roma (zigeuners) in Duitsland werden uiteindelijk ook gesteriliseerd en het werd hen, samen met zwarten, verboden om met Duitsers te trouwen.

Ongeveer 500 kinderen met gemengde Afrikaans-Duitse achtergronden werden ook gesteriliseerd. Nieuwe wetten combineerden traditionele vooroordelen met het racisme van de nazi’s, die Roma definieerden door ‘ras’ en als ‘crimineel en asociaal’.

Een ander gevolg van Hitlers meedogenloze dictatuur in de jaren dertig was de arrestatie van politieke tegenstanders en vakbondsleden en anderen die door de nazi’s als ‘onwenselijk’ en ‘vijanden van de staat’ werden bestempeld.

Ongeveer 5.000 tot 15.000 homoseksuelen werden opgesloten in concentratiekampen; volgens het door de nazi’s herziene wetboek van strafrecht uit 1935 zou louter de beschuldiging van een man als ‘homoseksueel’ kunnen resulteren in arrestatie, berechting en veroordeling.

Jehovah’s Getuigen, die in Duitsland minstens 25.000 telden, werden al in april 1933 als organisatie verboden, omdat de geloofsovertuigingen van deze religieuze groep hen verbood een eed af te leggen aan de staat of in het Duitse leger te dienen.

Hun lectuur werd in beslag genomen, en ze raakten hun baan, werkloosheidsuitkeringen, pensioenen en alle sociale uitkeringen kwijt. Veel Getuigen werden naar gevangenissen en concentratiekampen in nazi-Duitsland gestuurd, en hun kinderen werden naar jeugdgevangenissen en weeshuizen gestuurd.

Plaatje hierboven: Op 13 mei 1939 ontvluchtten meer dan 900 Joden Duitsland aan boord van een luxe cruiseschip, de SS St Louis. Ze hoopten Cuba te bereiken en vervolgens naar de VS te reizen – maar werden weggestuurd in Havana en gedwongen terug te keren naar Europa, waar meer dan 250 werden gedood door de nazi’s.

Vluchtelingen die nergens heen kunnen
Tussen 1933 en 1936 werden duizenden mensen, voornamelijk politieke gevangenen, opgesloten in concentratiekampen, terwijl enkele duizenden Duitse Roma werden opgesloten in speciale gemeentelijke kampen.

De eerste systematische razzia van Duitse en Oostenrijkse joden vond plaats na Kristallnacht, toen ongeveer 30.000 joodse mannen naar Dachau en andere concentratiekampen werden gedeporteerd en honderden joodse vrouwen naar plaatselijke gevangenissen werden gestuurd.

Bij de arrestatiegolf in 1938 waren ook enkele duizenden Duitse en Oostenrijkse Roma betrokken. Tussen 1933 en 1939 vluchtte ongeveer de helft van de Duits-joodse bevolking en meer dan tweederde van de Oostenrijkse joden (1938-1939) op de vlucht voor nazi-vervolging.

Ze emigreerden voornamelijk naar de Verenigde Staten, Palestina, elders in Europa (waar velen later vast zouden komen te zitten door nazi-veroveringen tijdens de oorlog), Latijns-Amerika en het door Japan bezette Shanghai (waarvoor geen visum nodig was).

Joden die onder nazi-heerschappij bleven, waren ofwel niet bereid zichzelf te ontwortelen of konden geen visa, sponsors in gastlanden of fondsen voor emigratie krijgen. De meeste andere landen, waaronder de Verenigde Staten, Canada, Groot-Brittannië en Frankrijk, waren niet bereid om zeer grote aantallen vluchtelingen toe te laten.


Bronnen:

♦ naar een artikelNazi Germany 1933-1939: Early Stages of Persecution; How Hitler laid the groundwork for genocide” op de site van My Jewish Learning

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.