De drijvende kracht achter het verbod op de shechita, de Joodse slachtwijze

De Europese Unie doet zich graag voor als de avatar van tolerantie, vrijheid en alle beschaafde waarden. Nu heeft het zijn eigen vermomming opgelicht om iets veel lelijkers te onthullen.

Zijn hoogste gerechtelijke instantie, het Europese Hof van Justitie, heeft een uitspraak gedaan waarin het verbod op koosjer en halal ritueel slachten in twee regio’s van België wordt bevestigd. De uitspraak ondersteunt de eis dat dieren die worden geslacht eerst moeten worden verdoofd, een praktijk die zowel in het jodendom als in de islam verboden is.

Momenteel verbiedt Europese regelgeving het slachten van dieren zonder verdoving vooraf, hoewel uitzonderingen hierop zijn toegestaan ​​voor religieus slachten. Sommige Europese landen hebben dergelijke uitzonderingen echter verboden en dus koosjere en halal slachtpraktijken verboden. Deze landen zijn onder meer Zweden, Noorwegen, IJsland, Denemarken en Slovenië.

Twee regio’s in België – Vlaanderen en Wallonië – legden in 2017 een soortgelijk verbod op. Belgische joden en moslims bestreden dit, en de uitspraak van het Europese hof heeft nu een onsmakelijk antwoord gegeven. Het is al erg genoeg dat individuele landen deze weg zijn afglijden.

Een dergelijke uitspraak van de hoogste rechtbank van de EU is echter veel erger. Het kan niet alleen meer landen ertoe aanzetten dit voorbeeld te volgen, maar het geeft ook een verwoestend cultureel signaal af. Dit is dat het kernprincipe van de westerse moderniteit, dat minderheidsgroepen hun religieuze voorschriften vrijelijk kunnen uitoefenen in een privésfeer waarin ze geen bedreiging vormen voor de meerderheid, nu in Europa is weggegooid.

Dit gevaar werd zelfs ingezien door de advocaat-generaal die zijn mening in de zaak gaf, Gerard Hogan. In september liet Hogan weten dat E.U. Lidstaten “zijn verplicht om de diepgewortelde religieuze overtuigingen van aanhangers van het islamitische en joodse geloof te respecteren door het ritueel slachten van dieren toe te staan’, en dat het vereisen van verdoving tijdens het slachtproces ‘de essentie van de religieuze garanties in gevaar zou brengen“, voorziet de E.U.

Toch heeft de rechtbank de waarschuwing van de advocaat-generaal terzijde geschoven en in plaats daarvan beweerd dat het een ‘redelijk evenwicht’ had gevonden tussen dierenwelzijn en godsdienstvrijheid. Maar de uitspraak doet niets van dien aard. Het is onliberaal en onderdrukkend; Het ondersteunt noch dierenwelzijn, noch godsdienstvrijheid; en de argumenten ervan zijn niet alleen grillig, maar falen zelfs door hun eigen interne logica.

Het erkent allereerst dat verdoving vóór het slachten ‘een beperking inhoudt’ van de rechten van joden en moslims op de vrijheid om hun religie uit te dragen. Het zegt dan echter dat de wet daadwerkelijk inmenging in die vrijheid toestaat. Hoezo? Door middel van een stukje taalkundig geklets dat het religieuze voorschrift zelf verkeerd voorstelt.

Het stelt dus dat verdoving ‘beperkt is tot één aspect van de specifieke rituele slachthandeling, en die slachthandeling als zodanig niet verboden is’. Dit tilt de drogredenen inderdaad naar een hoog niveau. Zowel het jodendom als de islam vereisen dat dieren “intact en gezond zijn op het moment van slachten”, wil vlees koosjer of halal zijn.

Het verdoven van een dier door een penschieter in zijn kop te schieten of door een elektrische schok kan zijn hersenen beschadigen. Het dier kan hierdoor beschadigd raken en een verbod krijgen om te eten. Het verbod op verdoving is daarom een ​​cruciaal element in de religieuze rituelen van koosjer en halal slachten.

Dus de manier waarop de rechtbank beweert de vrijheid van religieuze praktijk te respecteren, is door het op zich te nemen om die praktijk opnieuw te definiëren op een manier die die religies verwerpen. Het tracht een religieus basisvoorschrift te verbieden, door van joden en moslims te eisen dat ze in plaats daarvan een praktijk aannemen die hen volgens de religieuze wet verboden is.

Het probeert vervolgens deze onverdraagzame handeling te saneren door te beweren dat het niet verboden is voor joden en moslims omdat de rechtbank die wet opnieuw heeft gedefinieerd. Deze onderdrukkende manoeuvre wordt zogenaamd ingegeven door bezorgdheid over het dierenwelzijn. Toch ontrafelt de rechtbank dit ook door zijn eigen gebrek aan consistentie of logica.

Waarom stond het tenslotte niet op gelijkwaardige voorafgaande verdoving van dieren die worden opgejaagd, gevangen of geschoten voor sport of andere vermeende voordelen voor de gemeenschap? De reactie van de rechtbank op dit punt was lachwekkend. Bij dat soort activiteiten, zei hij, ‘zou naleving van de dierenwelzijnsvereisten een negatieve invloed hebben op de aard van het evenement in kwestie.’

Het feit dat de eis dat dieren moeten worden verdoofd voordat ze worden geslacht, ‘de aard van de betreffende gebeurtenis negatief zou beïnvloeden’ voor joden en moslims is duidelijk niet relevant – omdat de rechtbank, op Orwelliaanse wijze, de aard van die gebeurtenis opnieuw heeft gedefinieerd.

Jagen, vissen of andere culturele en sportevenementen waarbij dieren worden gedood ‘resulteren hoogstens in een marginale productie van vlees die economisch niet significant is’, aldus de rechtbank. ‘Bijgevolg kunnen dergelijke gebeurtenissen redelijkerwijs niet worden opgevat als een voedselproductieactiviteit, wat rechtvaardigt dat ze anders worden behandeld dan slacht.’

Waarom? Welk verschil maakt ‘marginale productie’ als de voornaamste zorg het welzijn van het dier betreft? Uiteraard helemaal geen. ‘Die activiteiten’, aldus de uitspraak, ‘vinden plaats in een context waarin de omstandigheden voor het doden heel anders zijn dan die voor landbouwhuisdieren.’

Nou ja, maar niet zoals de rechtbank het bedoelde. Het hert dat pijnlijk lijdt aan een schotwond, de nertsen die sterven aan zijn verwondingen in een val of de vos die aan stukken wordt gescheurd door een troep honden, ondergaan allemaal een veel wreeddere dood dan het dier dat wordt geslacht volgens de riten van kasjroet en halal. Bij die riten is het essentieel dat het dier op de meest humane manier wordt gedood.

Als gevolg hiervan wordt de keel doorgesneden met een scherp mes, wat vrijwel onmiddellijk bewusteloosheid en de dood veroorzaakt. Het idee dat verdoven menselijk is, is belachelijk. Het is vaak niet effectief, waardoor het dier meer dan eens aan deze aanval wordt blootgesteld voordat het uiteindelijk het bewustzijn verliest. En zelfs met eerdere bedwelming zijn vleesverwerkingsfabrieken in Europa vaak onmenselijke plaatsen waar vee in de fabriek wordt gekweekt, vol chemicaliën wordt gepompt en industrieel wordt gedood.

De echte drijvende kracht
Dus als de vereiste voor verdoving eigenlijk weinig te maken heeft met dierenwelzijn, wat is dan de echte drijvende kracht erachter?

Dit argument over ritueel slachten is in Europa al jaren aan de gang. Aan de basis weerspiegelt het de prioriteit boven mensen die nu aan dieren wordt gegeven, met een overeenkomstige toename van onwetendheid, sentimentaliteit en hypocrisie over hun welzijn.

Die morele verwarring is een van de gevolgen van het heersende dogma van het universalisme, dat ertoe heeft geleid dat een groot deel van Europa in toenemende mate de voorschriften van de Hebreeuwse bijbel verwerpt. Dat verklaart op zijn beurt het secularisme en de vijandigheid jegens religie waarop de E.U. zelf is gebaseerd.

De Europese Unie is trots op de kernwaarden van de Verlichting: liberalisme en tolerantie. Die waarden kwamen echter voort uit Britse denkers wier waarden werden ingekaderd door de Bijbel. In continentaal Europa daarentegen werd de Verlichting gevoed door een wrede haat tegen religie en de overtuiging dat de rede alleen kon worden bevorderd als religie werd onderdrukt.

Het is die Europese soort van universalistisch verlichtingsdenken dat de waarden van de Europese Unie vormt. Het heeft ook geleid tot de overheersende ideologie van moreel en cultureel relativisme in het Westen, die de opkomst van het heidendom en de verering van de dieren- en natuurwereld ten koste van de mensheid heeft voortgestuwd.

En dat heeft nu joodse en islamitische religieuze praktijken volledig in het vizier. Aan het begin van 2020 voegden Europeanen zich bij andere landen van de wereld bij het vieren van de 75e verjaardag van de bevrijding van Auschwitz, met de gelofte ‘nooit meer’.

Aan het einde van dit vreselijke jaar hebben de beheerders van het Europese Joodse kerkhof in plaats daarvan maar al te somber laten zien wat ze denken dat dat betekent voor de waarden van vrijheid en tolerantie die zo velen hun leven hebben gegeven om te verdedigen.

De geschiedenis herhaalt zich
De laatste keer dat in Europa de Joodse slachtwijze werd verboden gebeurde op 21 april 1933 toen Adolf Hitler in nazi-Duitsland de shechita in de ban sloeg … of waar België zijnen mostaard haalt …


Bronnen:

♦ naar een artikel van Melanie Phillips “The driving force behind the ban on kosher slaughtering” van 24 december 2020 op de site van The Jewish News Syndicate (JNS)

2 gedachtes over “De drijvende kracht achter het verbod op de shechita, de Joodse slachtwijze

  1. Lang verhaal met korte conclusie over de lange racistische & Jodenvijandige Europeese geschiedenis.

    Het zit in hun DNA.

    We moeten ons dan ook niet verbazen over de racistische & antisemitische (Kosher & Halal) wetten van Europeese instanties.

    Europeanen mogen graag pochen over hun normen & waarden die miljoenen mensen over de héle planeet hebben leren kennen.

    Hun colonialisme, hun slavenhandel, hun wereldoorlogen, hun uitroeiings industrie voor Joden, hun Inquisitie programma, hun racisme, hun minachting voor ‘de anderen & dommen die volgens hen minderwaardig zijn aan al die normen & waarden………maar vooral hun hypocrisie hierover, tot de dag van vandaag.

    Het méést wrede, bloedige continent & mensensoort zijn/waren Europa & Europeanen en wie denkt dat dit nu is verandert door humanitaire taal & sjieke kledij die droomt!

    De hypocresie is gebleven net als hun normen & waarden.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.