Mahmoud Abbas over de creatie van een Palestijnse Apartheidstaat in Israël

Even een terugblik naar de zomer van 2010 om, aan de vooravond van de komst van zijn partijgenoot Joe Biden, vast te stellen dat er niks zal veranderen, nadat president Barack Obama acht jaar lang aan het roer stond van het Amerikaanse schip.

De Palestijnse Autoriteit stond sinds het aantreden van Obama al geruime tijd onder zware internationale druk, vooral dan Amerikaanse, om directe vredesonderhandelingen te voeren met Israël., tien jaar geleden.

Eerder had de voormalige president Barack Obama in een geschreven boodschap tegenover Mahmoud Abbas, de ‘president’ van de PA, zijn ongenoegen geuit over het Palestijnse getreuzel in  het vredesproces, of wat wordt gezien als een gebrek aan waardering voor de Amerikaanse druk op Israël.

Die druk leidde ertoe dat premier Netanjahoe gedwongen werd om de twee-staten-oplossing te accepteren en tijdelijk de bouw van nieuwe woningen in de Joodse gemeenschappen in Judea & Samaria en in Jeruzalem te bevriezen.

Echter, er is geen duidelijke fundamentele verandering vast te stellen in de Palestijnse houding. De PA aarzelde en onthield zich van expliciete verplichting tot directe onderhandelingen zonder voorwaarden vooraf.

In plaats daarvan trachtte Abbas opnieuw de Amerikaanse eisen te dwarsbomen door een nieuw voorstel op tafel te leggen om een drie-weg vergadering te beleggen door Palestina, Israël en Amerika bijeen te brengen om de agenda van de onderhandelingen te bediscuteren, haar legitimiteit en het beëindigen van de nederzettingen.

Olmert’s plan
Terwijl hij de Egyptische media in Caïro bewerkte, maakte Abbas eind juli zijn versie bekend van het mislukken van de vredesbesprekingen met de voormalige Israëlische premier Ehud Olmert en zijn standpunten over de politieke oplossing van het conflict.

Abbas merkte op dat hij bijna een overeenkomst met Olmert had bereikt, maar dat de onderhandelingen mislukten over het laatste luik als gevolg van onenigheid over de besproken landruil. Olmert had 6,5% voorgesteld maar Abbas aanvaardde niet meer dan 1,9%.

Abbas zei dat hij Jeruzalem verlangde te verdelen met het oostelijk deel van de stad over te dragen aan de Palestijnen en het westelijk deel dat in Israëlische handen zou blijven. Hij drong er tevens op aan dat het vluchtelingenprobleem zou worden opgelost in overeenstemming met het Arabische vredesinitiatief van maart 2002 en de uitvoering van VN Resolutie 194.

Hij benadrukte ook dat hij nooit Israël zal erkennen als Joodse staat. Volgens Wafa, het officiële Palestijnse persbureau, zei Abbas:

Ik ben bereid in te stemmen met een derde partij die toezicht houdt op de overeenkomst, zoiets als de NAVO-soldaten, maar ik zou het er niet mee eens zijn dat er zich Joden zouden bevinden onder de NAVO-soldaten of dat er zelfs maar één enkele Israëliër op Palestijns grondgebied zou zijn.

Een Apartheid staat zonder Joden
De Palestijnen zijn van plan om de uitvoering te eisen van de VN-resolutie betreffende vluchtelingen vanuit het Palestijnse perspectief, zodat 5,5 miljoen vluchtelingen en hun nakomelingen het recht op terugkeer geeft en zich te vestigen in de staat Israël. In zijn briefing aan de Egyptische media, presenteerde Abbas deze strategie en ontkende het Joodse karakter van Israël.

Hij beweerde enerzijds dat Israël in feite moet uitgroeien tot een bi-nationale staat, maar aan de andere kant dat Palestina een staat moet worden “gezuiverd” van Joden. De term “Israëliër” gebruikt door Abbas betekent “Jood”, zoals de PA de Israëlische Arabieren, moslims en christenen ziet als een integraal onderdeel van het Palestijnse volk.

De toekomstige staat Palestina moet volgens Abbas, bestand zijn tegen alle Joodse aanwezigheid op zijn grondgebied. Met andere woorden, de PA omarmt een racistische politiek – Palestijnse apartheid – gericht jegens de Joden, gebaseerd op de ontkenning van de Joodse geschiedenis en de culturele en religieuze band van het Joodse volk met het land.

Het antisemitisme zoals het in de woorden van Abbas wordt belichaamd, verwijst ook naar zijn standpunt ten aanzien van een legereenheid NAVO-waarnemers die zou kunnen worden ingezet op de Westelijke Jordaanoever om toe te kijken op de uitvoering van het vredesakkoord met Israël.

Hij is tegen de Joden die eventueel zouden worden opgenomen in deze legereenheid, wat betekent dat hij Duitsland en alle andere Navo-partnerlanden zal vragen om te putten uit hun eigen legers om in te zetten op de Westelijke Jordaanoever te gebruiken, in een poging om Joodse soldaten uit te sluiten.

Hij legde niet uit hoe deze landen zouden moeten bepalen wie Jood is, op basis van de orthodox-Joodse wetten of gewoon als een van de ouders of grootouders een Jood was [de Rassenwetten van Neurenberg van 1935].

Maar zelfs Saoedi-Arabië durfde niet te verzetten tegen de ontplooiing van Amerikaans-Joodse soldaten op haar grondgebied tijdens Operatie Desert Storm (1990-1) en niemand in Israël heeft ooit geëist dat moslimsoldaten worden uitgesloten van de NAVO troepen als internationale waarnemers in Libanon, de Golanhoogte en in de Sinaï.

De racistische taal die wordt gebruikt door Abbas is bijzonder verwerpelijk wanneer ze twijfelt aan de loyaliteit van de Joden met hun land. Het is om deze reden dat zijn opmerkingen oproepen tot een stevige Israëlische en Europese reactie.

Wafa, Palestijns ‘persagentschap’
Wafa, het officiële Palestijnse persbureau, publiceerde op 28 juli haar versie van het interview van Abbas met de Egyptische media, versie die werd herdrukt door de Palestijnse kranten al-Quds en Al-Hayat Al-Jadida op 30 juli en door andere Arabische kranten, die hem citeerde als volgt:

Ik ben bereid in te stemmen dat een derde partij zal toezien op de uitvoering van het akkoord, zoals door NAVO- strijdkrachten, maar ik zou het niet eens zijn dat er Joden zijn onder de NAVO-soldaten, of dat er zelfs één enkele Israëliër een voet zou zetten op Palestijnse grond.

Echter, een paar dagen later publiceerde de Wafa een nieuwe versie van het interview met Abbas met de Egyptische media, waarin hij als volgt werd geciteerd:

Wij hebben geen bezwaar tegen de aanwezigheid van een derde partij nadat de (Palestijnse) staat is gevestigd, en wij hebben er niks op tegen dat die derde partij een strijdkracht van de NAVO of van een andere leger zal worden. Ik zal het er echter niet mee eens zijn dat een Israëliër, zelfs als hij een moslim is, aanwezig zal zijn op mijn land, maar ik ben het enkel eens met (de aanwezigheid) van een derde partij. De reden hiervoor is dat die voortvloeit uit het feit dat de Israëliërs de erfgenamen zijn van de bezetting, terwijl de aanwezigheid van de derde partij van tijdelijke aard is net als de multinationale strijdkrachten in uw land (Egypte) en UNIFIL in Libanon.

Gevaar: Palestijnse Apartheid !


Bronnen:

♦ naar een artikel van Jonathan Dahoah Halevi “Beware Palestinian apartheid: Palestinian leader Abbas seeks to adopt racist policy based on ethnic cleansing of Jews” van 4 augustus 2010 op de site van Ynet News

Een gedachte over “Mahmoud Abbas over de creatie van een Palestijnse Apartheidstaat in Israël

  1. Zolang de wereld deze dictatoriale idioot nog steeds als de president van palestina accepteert, zullen zijn onderdanen blijven lijden in hun terreur gebiedje uit de middeleeuwen.

    Israel draait intussen gewoon verder naar een fantastische toekomst!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.