Marokko was al 40 jaar voor de normalisatie een welkome plek voor Joden … alhoewel

Plaatje hierboven: De Simon Attias synagoge in Essaouira, Marokko. Dit zou de op een na grootste synagoge in het koninkrijk zijn. Gebouwd aan het einde van de 19e eeuw, door een plaatselijke joodse koopman die het zijn naam gaf, verkeert het vandaag in een staat van totale verval [beeldbron: Les 10 plus belles synagogues du Maroc]

De ambassadeur van Marokko bij de VN zei donderdag dat de Joden in zijn land nooit te maken hebben gehad met vervolging, en een week na het besluit van Rabat om de betrekkingen met Israël te normaliseren, enkele historische spanningen hebben weggenomen.

Een groot deel van de overgebleven gemeenschap vierde afgelopen donderdag de aankondiging van de Amerikaanse president Donald Trump dat Marokko had ingestemd met het herstellen van zijn diplomatieke betrekkingen met Israël, aangezien Washington de soevereiniteit van Rabat over de betwiste regio van de Westelijke Sahara erkende.

Omar Hilale sprak tijdens een Chanoeka-kaarsverlichtingsceremonie in New York, georganiseerd door de Israëlische VN-missie en het Forum voor Culturele Diplomatie:

We zijn erg trots dat er in de geschiedenis van Marokko nooit enige vervolging van Joodse mensen heeft plaatsgevonden. Ze maakten gewoon … deel uit van onze samenleving.

Nou ja … niet echt.

Echte verzoening komt er enkel na het toegeven van fouten… niet door ze onder het tapijt te vegen.

Marokko is de thuisbasis van de grootste joodse gemeenschap van Noord-Afrika, die er al eeuwen is en groeide met de komst van joden die vanaf 1492 door katholieke koningen uit Spanje zijn verdreven. In 1948 telde de Marokkaanse joodse bevolking volgens JVL ca. 265.000 mensen, wat neerkomt op meer dan 10 procent van de nationale bevolking.

Maar de overgrote meerderheid vertrok na de oprichting van Israël in 1948, met achterlating van eigendommen ter waarde van vele miljarden dollars waar ze nooit enige vergoeding voor kregen. Ze lieten ook hun eeuwenoude synagoges en de graven van hun voorouders achter.

Vele Marokkaanse Joden onder voortdurende dreigingen, pogroms en rechtsverordeningen gedwongen te vluchten. In juni 1948 kwamen bij bloedige rellen in Oujda en Djerada 44 Joden om en raakten er nog tientallen gewond. Datzelfde jaar werd een onofficiële economische boycot tegen Marokkaanse joden ingesteld.

Volgens JVL leven er vandaag nog ca. 2100 Joden in Marokko.

In 1965 beschreef de Marokkaanse schrijver Said Ghallab de houding van zijn medemoslims ten opzichte van hun joodse buren:

De ergste belediging die een Marokkaan ooit kon aandoen was iemand als Jood te behandelen. Mijn jeugdvrienden zijn anti-Joods gebleven. Ze verbergen hun virulente antisemitisme door te beweren dat de staat Israël het schepsel was van het westerse imperialisme. Een hele Hitleriaanse mythe werd gekweekt onder de bevolking. De moordpartijen op de joden door Hitler worden extatisch verheven. Er wordt zelfs aangenomen dat Hitler niet dood is, maar levend en wel, en er wordt gewacht op zijn komst om de Arabieren uit Israël te bevrijden.

Plaatje hierboven: Israël, oktober 1955. Berber Joden in een transitkamp, nadat zij ontkwamen aan de pogrom van Sidi Kacem (Petit Jean), 20 km van Meknes. Op 3 augustus 1954 werden zes Joden vermoord en velen gewond en ontheemd. Vijfentwintigduizend Marokkaanse Joden lieten zich meteen registreren bij het Joodse Agentschap voor emigratie naar Israël [beeldbron: Point of no Return]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Jacob Magid “There was ‘never any persecution’ of Moroccan Jews, Rabat’s UN envoy says” van 18 december 2020 op de site van The Times of Israel

♦ naar een artikel van Gilad Erdan “When Israeli Ambassador Gilad Erdan learned to bless in Moroccan” van 18 december 2020 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Abraham Rabinovich “Morocco was already a welcome place 40 years before normalizations” van 17 december 2020 op de site van The Jerusalem Post

♦ naar een artikel Jews in Islamic Countries: Morocco” op de site van The Jewish Virtual Library (JVL)

Een gedachte over “Marokko was al 40 jaar voor de normalisatie een welkome plek voor Joden … alhoewel

Reacties zijn gesloten.