De liquidatie van de ‘vader van de Iraanse atoombom’ was legaal en gerechtvaardigd

Opmerkelijk: op maandag werd een mysterieus spandoek gezien op een voetgangersbrug over een drukke doorgaande weg in de Iraanse hoofdstad Teheran. Een foto en video van de banner en vlag zijn geüpload naar sociale media. Het bord was in het Engels geschreven en zei simpelweg: ‘Dank u, Mossad‘ [beeldbron: Israel Hayom]

De gewaagde liquidatie op klaarlichte dag van 27 november 2020 op de beste kernwapenwetenschapper van Iran, IRGC-generaal Mohsen Fakhrizadeh, net ten noorden van Teheran, kreeg kritiek van de reguliere media en enkele politici, zowel in de Verenigde Staten als in het buitenland.

Maar hun bezwaren zijn misplaatst – zelfs pervers – gezien Fakhrizadehs prominente rol in de inspanningen van de Islamitische Republiek om haar buren in het Midden-Oosten en wereldwijd te bedreigen. Desalniettemin veroordeelde de Europese Unie de moord als ‘een misdaad [die] indruist tegen het beginsel van eerbiediging van de mensenrechten’.

De uiterst linkse groep J Street beweerde dat het bedoeld was om de diplomatie te saboteren. Sommigen gaven Israël of de Verenigde Staten de schuld, terwijl velen dachten dat het een combinatie van beide kon zijn. Het debat draait om de vraag of de liquidatie gerechtvaardigd, redelijk of legaal was.

Talloze nieuwsartikelen of overlijdensberichten noemden Fakhrizadeh oneerlijk een ‘nucleaire wetenschapper’ met weinig of geen achtergrond over zijn rol in de mogelijke creatie van massavernietigingswapens voor een natie die er al lang naar streeft Israël van de kaart te vegen. NPR meldde dat ‘volgens Amerikaanse inlichtingenrapporten’ Fakhrizadeh al minstens 10 jaar niet betrokken was bij de ontwikkeling van kernwapens.

Laten we eens kijken naar de feiten
Fakhrizadeh was niet zomaar een wetenschapper. Hij was een brigadegeneraal in de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC), die volgens de Iraanse grondwet bedoeld is om het politieke systeem van de Islamitische Republiek te beschermen.

Met andere woorden, de IRGC bestaat uitsluitend om de mullahcratie te beschermen en het Iraanse volk te onderdrukken. De IRGC wordt door de Verenigde Staten, Saoedi-Arabië en Bahrein aangemerkt als terroristische organisatie en is betrokken geweest bij terroristische activiteiten in Irak, Syrië en Libanon en staat actief de terroristische organisaties Hezbollah en Hamas bij.

Fakhrizadeh stond aan het hoofd van de belangrijke Organisatie voor Defensieve Innovatie en Onderzoek van het Iraanse Ministerie van Defensie, die clandestien onderzoek naar kernwapens uitvoerde. Hij staat bekend als de ‘vader van de atoombom van Iran’.

De enige verantwoordelijkheid van zijn geheime afdeling is om kernwapencapaciteit te creëren voor een natie die openlijk oproept om de staat Israël te vernietigen. Met andere woorden, Fakhrizadeh is een belangrijke medeplichtige bij de poging tot genocide.

Fakhrizadeh wordt sinds 2008 door de Verenigde Staten gesanctioneerd voor zijn werk aan het nucleaire programma van Iran. De Israëlische premier Netanyahu noemde hem specifiek toen hij de schat aan nucleaire wapenplannen onthulde die Israël in 2018 uit een magazijn in Teheran in beslag had genomen.

Iran is ook geen onbekende voor moorden. Volgens de ‘Iran Primer’ van het United States Institute for Peace heeft Iran in de vier decennia sinds de revolutie van 1979 tientallen vijanden vermoord op vier continenten, in Azië, Europa, Noord-Amerika en Zuid-Amerika. Het was actief betrokken bij 59 aanslagen, waarbij honderden onschuldige mensen omkwamen, onder wie honderden Amerikanen.

De Quds Force, de elitevleugel van de IRGC die buiten Iran opereert, zit achter de meeste moorden. Het regelmatig aanvallen van buitenlandse functionarissen en diplomaten over de hele wereld toont ruimschoots aan dat de Islamitische Republiek er geen enkele moeite mee heeft om geweld, bloedvergieten en moord te gebruiken om haar doelen te bereiken.

Bovendien is het absurd om te beweren dat een natie een dergelijke operatie niet uit zelfverdediging kan uitvoeren. Het internationaal gewoonterecht met betrekking tot preventieve zelfverdediging volgt de ‘Caroline-test‘, die stelt dat om een ​​dergelijke defensieve actie legitiem te laten zijn, de noodzaak ervoor ‘onmiddellijk en overweldigend moet zijn en geen keuze van middelen en geen moment voor beraadslaging.’

De test ontleent zijn naam aan de ‘Caroline-affaire‘ uit 1837, en deze formulering van het internationaal recht werd na de Tweede Wereldoorlog opnieuw bevestigd door het Tribunaal van Neurenberg. Het stoppen van het bouwen van kernwapens door een natie die openlijk heeft verklaard van plan te zijn ze tegen u te gebruiken, valt zeker onder die categorie.

Strijdende naties gebruiken deze tactiek inderdaad regelmatig. Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtten de Verenigde Staten zich regelmatig op degenen die betrokken waren bij de militaire campagne van de vijand, waaronder Isoroku Yamamoto, de senior planner van de aanval op Pearl Harbor.

Een week na 9/11 keurde het Amerikaanse congres de autorisatie voor het gebruik van militair geweld tegen terroristen (AUMF) goed, waardoor drone-aanvallen op vijandelijke doelen mogelijk waren. Deze zijn sindsdien door alle administraties gebruikt. Dit soort acties wordt ook door veel regeringen over de hele wereld gebruikt, waaronder het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Rusland.

De liquidatie van Fakhrizadeh leek niet op een politieke moord. Hij was de leider van een militaire organisatie die bekend staat om haar banden met moord, terrorisme en onderdrukking van het Iraanse volk. Hij was het hoofd van een afdeling van het Iraanse ministerie van Defensie die werkte aan het verwerven van kernwapencapaciteit. Die daad alleen is in strijd met het internationaal recht, en zijn rol bij de poging tot genocide is een oorlogsmisdaad.

Het feit dat juist het aanzetten tot genocide een internationale oorlogsmisdaad is, komt doordat we niet durven te wachten tot iemand daadwerkelijk de massamoord op een volk of natie pleegt. Als het aanzetten tot genocide een oorlogsmisdaad is, dan is het zeker veel erger om de middelen te creëren om er een uit te voeren. De liquidatie van Fakhrizadeh voldoet aan de criteria van een legitiem doelwit volgens het internationaal recht.

Iran wordt beschouwd als vijandig tegenover de Verenigde Staten, Israël en veel van zijn directe buren. Fakhrizadeh was op geen enkele manier een burger, aangezien hij actief betrokken was bij het oorlogstheater en het gebruik van dodelijk geweld tegen burgers. Zijn dood minimaliseert duidelijk de schade aan burgers.

Degenen die beweren dat deze maker van massavernietigingswapens geen eerlijk proces heeft gekregen, zien de onmiskenbare feiten over het hoofd dat Fakhrizadeh’s carrière is besmeurd met bloed en moord, en dat Iran een staatsacteur is die ver buiten de normen van internationale betrekkingen valt.

Fakhrizadeh was niet zomaar een radertje in de oorlogsmachine van Iran, maar de top van de door de staat gesanctioneerde moord en regionale hegemonie van de Islamitische Republiek Iran. Het feit dat hij niet langer op aarde rondloopt, draagt ​​bij aan de vrede en stabiliteit en heeft waarschijnlijk talloze levens gered.


Bronnen:

♦ naar een artikel van James Sinkinson “The assassination of Iran’s nuclear weapons czar was legal and justified” van 8 december 2020 op de site van The Jewish News Syndicate (JNS)

♦ naar een artikelMysterious banner over busy Tehran street says, ‘Thanks Mossad‘” van 8 december 2020 op de site van Israel Hayom