Palestijnen en BDS boycotten Joden; geen zionisten noch Israël maar ‘de JODEN’ altijd en overal

Producten van Palestijnse Joden worden in Arabische landen als ongewenst beschouwd. Ze zouden moeten worden verboden en geweigerd zolang hun productie in [Brits Mandaat van] Palestina zou kunnen leiden tot de verwezenlijking van zionistische politieke doelen” [bron: Arabische Liga, 2 december 1945]

Er geen toekomst is voor de discriminerende en racistische Boycot, Desinvestering en Sancties beweging aka de BDS Movement. Vanaf het begin was de beweging geworteld in de wens om de staat Israël zoals wij die kennen te vernietigen.

Hoewel ze zichzelf slim presenteert als een vreedzame beweging van het maatschappelijk middenveld die zich richt op het verbeteren van de levens van Palestijnen, kan de realiteit niet verder van de waarheid zijn. De BDS is in wezen een anti-vredesbeweging die diep geworteld is in onverdraagzaamheid, hypocrisie en virulente Jodenhaat uit de oude doos.

Al van in het begin was de boycot van Israël misleidend. De Arabieren boycotten niet Israël, ook niet Zionisten maar louter Joden. BDS predikt simpelweg de boycot van Joden op alle terreinen. Economisch, religieus en cultureel. Normalisatie met de Joodse staat is verraad aan het Palestijns-Arabisch nationalisme, dat in wezen klassiek imperialisme geënt op de post-Sovjet-Russische doctrine, maar met een islamitische insteek.

Plaatje hierboven: Berichten uit The New York Times van 4 december 1945 (rechts) en van 10 januari 1946 (links) maakt melding van Arabische boycot van Joodse producten en handel. Geen boycot van Israël, dat zou pas later komen, want de Joodse staat moest nog gesticht worden met name op 14 mei 1948 [beeldbron: EoZ]

Wel bijzonder cynisch is dat de BDS-beweging geen probleem heeft met onderdrukkende en autoritaire regimes die hun eigen dissidenten, minderheden, vrouwen en anderen vermoorden als ze anti-Israël zijn. Aan de andere kant is hypocrisie de modus operandi van de BDS-beweging, die Israël – en alleen Israël – onderwerpt aan een morele lakmoesproef waaraan geen enkel ander land op aarde wordt onderworpen. De dubbele maatstaf is precies waarom de beweging zoveel kritiek heeft gekregen vanwege haar antisemitische ondertoon.

Afgezien van de hypocrisie van de BDS-beweging, is de beweging ook zelfbeschadigend in die zin dat normalisatie en vredesbesprekingen in ieders belang zijn – vooral de Palestijnen. Sinds 1947 hebben de Palestijnen alleen maar te lijden gehad van hun hardnekkige weigering om goed met Israël te onderhandelen, en de wereld, zelfs de Arabische wereld, heeft er eindelijk genoeg van.

In plaats van te leren van deze lessen, bijt de BDS-beweging zichzelf in de hielen en doet ze er alles aan om de Palestijnen op een eindeloos pad van vernietiging te brengen dat uiteindelijk de Palestijnen onevenredig zal schaden in vergelijking met de Israëli’s. Maar zijn neus afsnijden om zijn gezicht te weerstaan, is de naam van het spel voor BDS.

De leiders en aanhangers van de beweging hebben consequent gepleit voor beleid dat de Palestijnse burgers actief schaadt – van lobbyen om de SodaStream-fabriek te sluiten waar tientallen Palestijnen werken, tot het boycotten van grote Israëlische bedrijven zoals Tnuva en Strauss door de Palestijnse Autoriteit om te voorkomen dat ze in op de Palestijnse markten worden verkocht.

En vergeet niet dat de mede-oprichter van de BDS-beweging, Omar Barghouti, die werd geboren in Qatar, studeerde aan een Ivy League-universiteit in de VS en nu vrij leeft in de staat Israël, waar hij dagelijks geniet van Israëlische producten. Hij heeft nooit op de Westelijke Jordaanoever of in Gaza gewoond, noch heeft hij economisch of anderszins de gevolgen moeten dragen van wat de BDS-beweging doet met alledaagse Palestijnen.

Het is duidelijk dat de Arabische wereld schoon genoeg heeft van het afwijzende beleid (aka rejectionisme) van de Palestijnen en de BDS-beweging en niet langer het voordeel zal zien van het op de proef stellen van de zaak. Alleen de tijd zal uitwijzen of het Westen de grap begrijpt die BDS hier in het Midden-Oosten is geworden. De vredesovereenkomst tussen de VAE & Bahrein met Israël was slechts een symbolische spijker in de kist van een reeds dode beweging die in de vergetelheid zou moeten verdwijnen.


Bronnen:

♦ naar een artikel van EoZ “December 1929: Arabs boycotting Jews. Not “Zionists,” – Jews” van 7 december 2020 en een artikel van EoZ “Boycotting Israel was never about Palestinians–it was about Jews” van 30 augustus 2020 op de site van Elder of Ziyon

♦ naar een artikel van Jeff Seidel “The Israel-UAE deal exposes hypocrisy of pro-BDS Jewish groups” en een artikel van Emily Schrader “With the UAE deal, the Boycott, Divestment and Sanctions movement is over” van 31 augustus 2020 op de site van The Jerusalem Post

2 gedachtes over “Palestijnen en BDS boycotten Joden; geen zionisten noch Israël maar ‘de JODEN’ altijd en overal

  1. “Boycot de Joden”

    Zo oud als de mensheid……en néé niet alleen Moslims doen daaraan mee want zij hebben het metier pas geleerd van de Europeanen & Christenen die hun hun landen als colonialisten kwamen bezetten.

    Gelukkig weten de huidige Israeli’s prima om te gaan met deze racistische meute haatzaaiers, of ze nu Europees, Westers, links/rechts, Moslim of Christelijk zijn.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.