President Abbas kent de overleden Amerikaanse activiste Rachel Corrie de ‘Freedom Star’-prijs toe

Plaatje hierboven: Rafah in Gaza, 16 maart 2003. De Amerikaanse 23-jarige Rachel Corrie, een militante van de International Solidarity Movement, tracht met een luidspreker in de hand een Israëlische Caterpillar bulldozer tegen te houden die wat krotten wil neerhalen. Diezelfde dag raakte ze gekneld door dergelijke machine en overleed korte tijd later aan haar verwondingen.

President Mahmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit (PA) heeft op zondag 29 november ’20, aka de Internationale Dag van Solidariteit met het Palestijnse volk, de Amerikaanse activiste Rachel Corrie onderscheiden met de ‘Freedom Star’.

♦ Op 29 november 1947 werd door de Verenigde Naties Resolutie 181 goedgekeurd aka het Verdeelplan, die het gebied dat door het Britse Palestijnse Mandaat voor Palestina werd bezet, verdeelde in een Arabische en een Joodse staat. Deze eerste 2-statenoplossing werd onmiddellijk door de Arabische landen verworpen. Sindsdien is de datum van 29 november een dag van rouw voor de Palestijnen omwille van het feit dat de VN toen instemde met het bestaansrecht en de oprichting van een Joodse staat.

Tijdens een oproep gericht tegenover Rachels ouders op de Internationale Dag van Solidariteit met het Palestijnse Volk, zei Abbas dat hij het ‘geloof in vrijheid, gerechtigheid en waardigheid’ van activiste Rachel Corrie voor het Palestijnse volk waardeerde.

Mahmoud Abbas prees Corrie ook voor het ‘verdedigen’ van Palestijnse families wier huizen werden verwoest door de Israëlische bezetting en hij zei:

Ze verloor haar leven ter verdediging van haar principes en waarden. Het Palestijnse volk zal haar altijd herinneren als een heldin die vocht voor vrede, waardigheid en gerechtigheid. Haar offers zullen in de hoofden en harten van Palestijnen en vrijheid verdedigers over de hele wereld blijven.

Rachels moeder Cindy Corrie (plaatje hierboven) antwoordde:

Onze harten zijn bij het Palestijnse volk op de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en Gaza, en we hopen dat je je vrijheid en rechten krijgt. We zullen blijven werken in de instelling van onze dochter om de waarden en principes van Rachel te verhogen, die geloofde in het bereiken van vrede en gerechtigheid voor iedereen.

Rachel Corrie, een Amerikaanse ‘vredesactiviste’ van de International Solidarity Movement (ISM), was 23 jaar oud toen ze zich op 16 maart 2003 voor een Israëlische bulldozer gooide en werd doodgedrukt, toen ze betoogde tegen de afbraak van een illegale Palestijnse woning.

Al maandenlang speelde Rachel Corrie met ware doodsverachting kat en muis met de Israëlische bulldozers. Uiteindelijk verloor ze het gevecht, niet enkel tegen de machines maar ook tegen het gezond verstand.

Het verdict van een rechter in Haïfa van augustus 2012 was duidelijk:

De dood van Rachel Corrie was een ongeval, te wijten aan haar eigen roekeloos gedrag. Het IDF treft geen enkele blaam.

Maar voor linkse Israëlbashers blijft Rachel Corrie een icoon en een martelares die ijverde voor vrede en vrijheid voor de Palestijnen. Boerenbedrog natuurlijk. Rachel Corrie was helemaal geen vredesactiviste, integendeel. Corrie zou zich bijvoorbeeld nooit voor een bulldozer geworpen hebben in Homs, Syrië, om de slachting van duizenden burgers door president Bashar Al Assad te voorkomen.

Rachel is nu een soort patroonheilige geworden van de internationale club van nuttige idioten in de strijd om de vernietiging van de Staat Israël. Een zoveelste Palestijnse mythe was geboren. Corrie als “martelares en heldin” werd uitgeroepen tot het uithangbord van de anti-Israëlische ‘Vredesbeweging’ en als verknipt symbool van de Pal-Arabische terreur jegens de Joodse staat.

Plaatje hierboven: De ouders van Rachel Corrie krijgen een portret van hun dochter ten geschenke, hun aangeboden door terroristenleider Yasser Arafat in zijn hoofdkwartier in Ramallah, september 2003 ten tijde van de Tweede Intifada

Tijdens het afgelopen decennium, hebben pro-Palestijnse groepen en activisten hun uiterste beste gedaan om de legende van Corrie als een Amerikaanse idealiste te polijsten, van wie de dood het Israëlisch kwaad te doen oplichten onder een schijnwerper.

Haar agenda werd aangepast door acteur Alan Rickman en Katherine Viner in een toneelstuk “My Name is Rachel Corrie“, die in Londen massa’s volk naar de zalen trok maar hel wat minder positief onthaald werd in New York.

Het toneelstuk was het belangrijkste wapen in een propagandacampagne bedoeld om de wereld ervan te overtuigen dat Israël barbaarse misdaden beging tegen de hulpeloze bevolking van Gaza.

Maar de waarheid over de International Solidarity Movement was zeer verschillend dan wat op het podium werd voorgesteld. Eerder dan het bepleiten van een twee-statenoplossing, kant de groep zich tegen het bestaansrecht van de Staat Israël en verzet zich alle zelfverdedigings maatregelen namens de Joodse staat.

Wat in Gaza gebeurde in de tijd van Corrie daar actie voerde, gebeurde was een uitputtingsoorlog van terroristen waarin de Palestijnen trachten Israël op de knieën krijgen tijdens een zelfmoordbommencampagne en andere aanslagen die in het verloop van de Tweede Intifada aan meer dan 1.000 Israëliërs het leven kostte.

In het stuk “My name is Rachel Corrie” hoort u daar helemaal niets over noch om het even wat van haar aanhangers over haar activiteiten. Noch ziet u een foto van Rachel Corrie die in de periode werd genomen, haar gezicht verwrongen van woede en razernij wanneer zij in het gezelschap van Palestijnen een Amerikaanse vlag verbranden (2 plaatjes hieronder).

Plaatje hierboven en onder: “Teaching the Children of Gaza”. Rafah, Gaza, 15 februari 2003. Een door het dolle heen razende Rachel Corrie toont Palestijnse kinderen hoe zij een namaak Amerikaanse vlag moeten verscheuren tijdens een openbare manifestatie van Hamas. Rachel Corrie een vredesactiviste? Een martelares voor de vrede of was zij eerder een martelares van Hamas? [beeldbron]

Maar, zoals de Britse journalist Tom Gross in een memorabel artikel in 2005 schreef getiteld “The Forgotten Rachels” lijken diegenen die de cultus van Rachel Corrie promoten, maar weinig te geven om de Joodse meisjes en vrouwen met dezelfde naam die werden afgeslacht door terroristen die de ISM activiste in bescherming nam.

Video: The Forgotten Rachels


Bronnen:

♦ naar een artikelPresident Abbas awards late US activist Rachel Corrie ‘Freedom Star’ award” van 30 november 2020 op de site van The Middle East Monitor (MEM)

♦ een artikel op deze blogRachel Corrie, die zich in 2003 voor een bulldozer gooide, was geen vredesactiviste” van 29 augustus 2012 en een artikelDe mythe van Rachel Corrie achterhaald door de waarheid [Giulio Meotti]” van 9 maart 2012

Een gedachte over “President Abbas kent de overleden Amerikaanse activiste Rachel Corrie de ‘Freedom Star’-prijs toe

  1. Deze prachtige prijs heeft evenveel waarde als de palestijnse valuta maar de ouders van deze domme, maar dode vrijheidstrijdster, zullen wel blaken van trots.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.