De huidige Israëlische scheepsvloot behoort tot de allerbesten in het Middellandse Zeegebied

Plaatje hierboven: Israëlische marinebasis in Haïfa. Tussen 1999 en 2000 heeft Israël drie onderzeeërs uit de Dolphin-klasse besteld bij het Duitse bedrijf Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW). Duitsland schonk twee van deze schepen, maar verdeelde de kosten van de derde met Israël. De vierde en vijfde onderzeeër, overeengekomen in 2006, zijn geavanceerde schepen van de Dolphin-II klasse, uitgerust met luchtonafhankelijke voortstuwing (AIP). De INS Tanin (plaatje hierboven) is in september 2014 in gebruik genomen en de INS Rahav in 2016 [beeldbron: NTI]

De Israëlische marine (hebreeuws: Heil Ha Yam Ha Yisraeli) rondt de plannen af ​​om in de eerste maanden van het komende jaar een vijfde onderzeeër van de Dolphin-klasse en een nieuwe vloot van onbemande oppervlakteschepen (USV’s) te integreren in haar operationele troepenmacht. Medio 2015 verwacht de dienst INS Rahav te ontvangen, de vijfde van zes nucleair geschikte onderzeeërs gebouwd door de Duitse Thyssen-Krupp Marine Systems (TKMS) scheepswerf en gedeeltelijk gefinancierd door Berlijn.

Een voorname inkoopfunctionaris zei dat INS Rahav hier ‘over een paar maanden’ zou moeten aankomen na bijna zeven jaar engineering, constructie, systeemintegratie en testen in Kiel, Duitsland. Tegen die tijd zei hij dat de marine het personeel en de infrastructuur zal hebben klaargemaakt die nodig zijn ‘om de nieuwste toevoeging aan zijn onderzeese troepenmacht te beschermen, te behouden en te onderhouden’.

INS Rahav werd in april 2013 ingehuldigd (plaatje hierboven) op de TKMS-scheepswerf in Kiel en gaat de laatste fase van proefvaarten in. Net als de INS Tanin, die hier op 23 september wordt ingezet en de zesde onderzeeër die nog in aanbouw is, beschikt INS Rahav over een luchtonafhankelijk voortstuwingssysteem (AIP) dat een groter missiebereik en uithoudingsvermogen mogelijk maakt. Medio 2015 hoopt de marine ook de operationele certificering af te ronden van drie lokaal gebouwde Protector USV’s die de ruggengraat vormen van de nieuwe onbemande oppervlaktevloot van Israël.

Plaatje hierboven: De Seagull VI, een onbemand vaartuig van de Israëlische marine – Unmanned Surface Vehicle (USV) geproduceerd door Elbit Systems Israel [beeldbron: Elbit]

Geschiedenis
De Israëlische marine (Heyl Ha ‘Yam) was een zeer vroege component van de strijdkrachten (Hagana), maar geen prioriteit: de dreiging van omsingeling door de Arabische landen leek veel duidelijker na de oprichting van de staat Israël.

Maar de rol van deze eerste haastig gevormde vloot in Haifa, de grote ex-Palestijnse haven, en de landingsplaats van zoveel kolonisten in de jaren 40 en 50, was om het respect van de territoriale wateren te waarborgen. Het was de vroege kern van een marine die nu wordt beschouwd als een van de allerbeste in de regio.

Eind jaren vijftig verwierf Israël voor het eerst twee Britse onderzeeërs uit de S-klasse. Israël gebruikte deze onderzeeërs in zijn oorlogen met Libanon van 1967 tot de jaren tachtig, maar de schepen waren lawaaierig en passen nauwelijks in de Middellandse Zee. Na de S-klasse was de Israëlische marine afhankelijk van drie Gal-klasse onderzeeërs, ontworpen door Duitsland voor Israël en gebouwd op de Vickers Shipyard in het Verenigd Koninkrijk tussen 1973 en 1977.

De Gal-klasse schepen waren een gemodificeerde Type 206A kustonderzeeër. Tussen 1999 en 2000 heeft Israël drie onderzeeërs uit de Dolphin-klasse besteld bij het Duitse bedrijf Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW). Duitsland schonk twee van deze schepen, maar verdeelde de kosten van de derde met Israël. De vierde en vijfde onderzeeër, overeengekomen in 2006, zijn geavanceerde schepen van de Dolphin-klasse, uitgerust met luchtonafhankelijke voortstuwing (AIP). De INS Tanin werd in september 2014 in gebruik genomen en de INS Rahav in 2016.

In oktober 2017 hebben Israël en Duitsland bevestigd dat ze een memorandum van overeenstemming hebben bereikt over de aankoop door de Israëlische marine van drie extra onderzeeërs van de Dolphin-klasse, die vanaf 2027 zullen worden geleverd. Deze boten zullen de eerste drie van de klasse vervangen, die tegen die tijd ongeveer 30 jaar oud zullen zijn. Duitsland betaalt ongeveer een derde van de aanschafkosten.

Plaatje hierboven: Enkele van de Israëlische onderzeeboten werden uitgerust met Harpoon anti-schip en of anti-lucht -kruisraketten. De kruisraketten kunnen eventueel uitgerust worden met kernkoppen [beeldbron: Wiki]

Nucleaire bewapening
Er wordt voortdurend gespeculeerd dat de onderzeeërs van Israël zijn omgebouwd om raketten te vervoeren die zijn bewapend met kernwapens, zodat het land een overleefbare tweede aanval kan behouden. De Duitse regering heeft geweigerd commentaar te geven op de aanpassing van de onderzeeërs van de Dolphin-klasse die aan Israël zijn geleverd om kruisraketten met kernkoppen te plaatsen.

Duitse functionarissen, zoals voormalig hoofd van de beleidsplanningsstaf van het Duitse ministerie van Defensie Hans Rühle, hebben echter verklaard dat ze ervan uitgingen dat Israël van plan was de onderzeeërs uit te rusten met kernwapens.

In juni 2002 bevestigden voormalige ambtenaren van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken en het Pentagon dat de Amerikaanse marine in 2000 Israëlische raketproeven in de Indische Oceaan heeft waargenomen en dat de schepen van de Dolphin-klasse zijn uitgerust met kruisraketten met een nieuw ontwerp die geschikt zijn voor kernwapens.

De Israëlische strijdkrachten hebben echter consequent dergelijke raketproeven ontkend. Deskundigen zijn het er niet over eens of Israël de Harpoon-kruisraketten heeft aangepast om een ​​inheems ontwikkelde kernkop te vervoeren of dat het de Gabriel 4LR-antischipraket heeft aangepast.

Plaatje hierboven: Stealthy Corvettes klasse SAAR-5 (Eilat) is de trots van de huidige Israëlische marine. Hierboven de INS Lahav die in augustus 1993 in de vaart werd genomen [beeldbron: Naval]


Bronnen:

♦ naar een artikelIsrael Submarine Capabilities” van 16 oktober 2019 op de site van NTI

♦ naar een artikelIsraeli Navy” op de site van Naval Ecyclopedia – the first online warship museum

♦ naar een artikel van Barbara Opall-Rome “Israel Navy to Expand Undersea, Surface Force” van 23 december 2014