Chamberlain-doctrine nog steeds springlevend in de EU: Rusland krijgt vrij spel aan de Zwarte Zee

De wijze waarop de Europese Unie omgaat met de expansiedrang van Iran en Rusland doet onwillekeurig terugdenken aan wijlen de Britse premier Chamberlain die op 29 september 1938 een vredesakkoord bereikte met Adolf Hitler. De Führer had namelijk het Sudetengebied in Tsjecho-Slowakije opgeëist en dreigde met een invasie van Europa als het niet zou toegeven.

Europa stuurde Chamberlain die prompt afstand deed van Tsjecho-Slowakije en bij zijn terugkomst trots verkondigde dat hij “de vrede had gered“. “Land voor vrede” in de praktijk dus. Echter, elf maanden later viel Hitler Polen binnen en in mei 1940 werd Europa door de nazi’s onder de voet gelopen. Een grove vergissing van Chamberlain en Europa  zo bleek die ten koste ging van zes miljoen Joodse levens.

Het Russische embargo op de import van Europese voedingsmiddelen wordt verlengd tot eind 2021. Dat heeft de Russische president Vladimir Poetin besloten. De sancties zijn al sinds 2014 van kracht nadat westerse landen economische sancties troffen tegen Rusland na de annexatie van de Krim.

Het decreet om de sancties nog eens een jaar te verlengen is vandaag ondertekend door Poetin. Westerse voedingsmiddelen, vooral uit de Europese Unie, mogen daardoor niet geïmporteerd worden in Rusland. De Europese Unie heeft in juni 2020 nog de economische sancties tegen Rusland verlengd met een half jaar. Die sancties treffen alle Russische sectoren.

Kortom: de EU verlengt de economische boycot van Rusland tot eind 2020. Wat doet Rusland? Dat doet er nog een jaar bovenop tot eind 2021! Sancties werken niet tegen Rusland! Met een papiertje zwaaien naar Poetin zoals Chamberlain met Hitler deed, daar wordt in Rusland smakelijk mee gelachen.

Intussen heeft Rusland in Georgië twee provincies bezet (Abchazië en Zuid-Ossetië) en in Oekraïne ook de Krim en Donbas in het Oosten. Rusland krijgt van Europa de facto vrij spel in de gebieden rond de Zwarte Zee.

Rusland bezet Abchazië
In de late jaren tachtig van de 20ste eeuw begonnen separatisten, geleid en gefinancierd door Moskou, een campagne om van een volwaardige sovjetrepubliek te maken en het af te scheuren van Georgië. In juli 1989 waren er bloedige botsingen tussen Abchazen en Georgiërs in de Abchazische hoofdstad Soechoemi.

Een jaar later, op 25 augustus 1990, verklaarde de Opperste Sovjet van Abchazië zich onafhankelijk van Georgië en gaf zichzelf de titel van een volwaardige Sovjetrepubliek. Volgens een groot deel van de internationale gemeenschap blijft Abchazië een autonome republiek binnen het territorium van de staat Georgië.

In de praktijk is het land in ieder geval al sinds 1993 onafhankelijk, al wordt die onafhankelijkheid door de meeste staten niet erkend. Rusland, dat reeds langere tijd troepen had gestationeerd in Abchazië, erkende de onafhankelijkheid van Abchazië op 26 augustus 2008 naar aanleiding van de Oorlog in Zuid-Ossetië. Naast wat kleine eilandstaatjes erkende op 29 mei 2018 Syrië de onafhankelijkheid van het gebied. De huidige (2020) president van Abchazië is Aslan Bzhania.

Rusland bezet Zuid-Ossetië
De oorlog in Zuid-Ossetië begon in augustus 2008 na voortdurende schermutselingen in de regio. Op 7 augustus trokken Georgische troepen Zuid-Ossetië binnen bij de stad Tsinvali, de hoofdstad van een regio die zich wil afscheiden van Georgië en zich Republiek Zuid-Ossetië noemt.[16]

Op 8 augustus verplaatste Rusland troepen over de grens en trok met tanks en artillerie naar Tsinvali ter bescherming van Osseten met de Russische nationaliteit. Na het gebied te hebben heroverd, trokken Russische troepen verder Georgië binnen, tot voorbij de stad Gori. Rusland legde verder Georgië een gedeeltelijke scheepsblokkade op. EU-voorzitter Sarkozy bemiddelde 12 augustus een bestand tussen Georgië en Rusland. Dit bestand werd op 8 september nader uitgewerkt.

Op 12 augustus werd afgesproken dat de Russische troepen zich terug zouden trekken uit de bezette gebieden, maar ook dat Rusland een veiligheidszone mag aanhouden. Op diezelfde dag werd een staakt-het-vuren van kracht. Bij de nadere uitwerking van 8 september werd afgesproken dat vanaf 1 oktober EU waarnemers in de bufferzone actief worden en dat Rusland zich uiterlijk 10 oktober uit deze bufferzones terugtrekt. helaas houd Rusland niet aan afspraak en gaat verder met occupatie van Georgië.

Rusland bezet de Krim (Oekraïne)
Het schiereiland de Krim (met uitzondering van het door Oekraïne geregeerde deel van de Schoorwal van Arabat) werd door Rusland in februari-maart 2014 geannexeerd, als onderdeel van de Russisch-Oekraïense oorlog. Voor Rusland is de Krim van groot strategisch belang doordat daar, in Sebastopol, een grote basis van de Zwarte Zeevloot ligt.

De Amerikaanse president Barack Obama verklaarde op 28 februari 2014: “Gedurende deze hele crisis zijn we duidelijk geweest over één fundamenteel principe: het Oekraïense volk verdient het recht om zijn eigen toekomst te bepalen. Samen met onze Europese bondgenoten hebben we opgeroepen tot een einde aan het geweld en Oekraïners aangemoedigd om een koers te volgen waarin zij hun land stabiliseren, een regering smeden met een brede basis en dit voorjaar nieuwe verkiezingen houden.”

NAVO-secretaris-generaal Anders Fogh Rasmussen meldde op 1 maart 2014 in een tweet: “Rusland moet Oekraïnes soevereiniteit, territoriale integriteit & grenzen respecteren, ook met betrekking tot de beweging van Russische troepen in Oekraïne.” In een andere schreef hij: “Dringende behoefte aan de-escalatie in de Krim. NAVO-bondgenoten blijven de ontwikkelingen nauwgezet in de gaten houden.”

Op 2 maart liet de NAVO na spoedberaad in een officiële verklaring weten dat Rusland zijn leger moet terugtrekken omdat het door zijn militaire ingrijpen in Oekraïne het internationale recht schendt. De Belgische premier Elio Di Rupo schreef op 1 maart 2014 in een tweet: “Russische troepen in Oekraïne: zeer bezorgd door situatie. België vraagt het strikte respect van het internationaal recht door iedereen.”

Rusland bezet Donbas in Oost-Oekraïne
In het voorjaar van 2014 begon in het oosten van Oekraïne een gewapend conflict in het Donetsbekken (de Donbass) tussen separatistische groeperingen die door het Russische leger worden gesteund en het Oekraïense leger.

Op 5 september 2014 werd, onder internationale druk, een eerste staakt-het-vuren afgesproken, het Akkoord van Minsk, dat echter van beide kanten slecht werd nageleefd. Een nieuw staakt-het-vuren, Minsk II, kwam op 12 februari 2015 tot stand. Dit akkoord werd een tijdlang wel redelijk nageleefd, maar in de loop van 2016 laaide het geweld toch weer sterker op.

Het conflict heeft gezorgd voor een verdere verslechtering van de relaties tussen Rusland en het Westen, die al sterk waren bekoeld als gevolg van de annexatie van de Krim. De Europese Unie zag in Oekraïne een belangrijke nieuwe handelspartner en steunde het land dan ook economisch en humanitair. Er werden verschillende sancties ingesteld tegen Rusland.

EU sanctioneert Rusland dat terugslaat
Rusland zag zichzelf als waarnemer van het conflict en ontkende betrokkenheid bij het ontsporen hiervan. Rusland beschuldigde op zijn beurt juist de EU en de VS van escalatie. Het land vond wel dat het het recht had om de Russische minderheden in het buitenland te beschermen

Op internationaal vlak raakten Rusland en de EU in elkaars vaarwater en volgden verschillende boycots en embargo’s aan beide zijden. Ook de spanningen tussen de VS en Rusland liepen hoger op en leidden tot een dieptepunt in hun onderlinge relaties.

Op 17 maart 2014 een eerste reeks sancties op te leggen. Een tweede reeks sancties volgde op 16 juli 2014. Op 17 juli 2014 haalde door Rusland gesteunde ‘rebellen’ een passagiersvliegtuig (vlucht MH17) neer. Aan boord bevonden zich 298 mensen waaronder 193 Nederlanders en 4 Belgen. Niemand overleefde.

Het incident betekende opnieuw een keerpunt in de Oekraïense crisis. Op 31 juli 2014 kondigde de Europese Unie een derde reeks sectorale beperkende maatregelen tegen Rusland aan, nu ook met economische sancties. Sindsdien verlengd de Europese Unie om het half jaar economische sancties tegen Rusland dat telkens antwoordde met een tegen-boycot van de EU.

De Chamberlain-doctrine is nog steeds springlevend in de EU …


Bronnen:

:::

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.