Hoofdspreker op de Palestijnse Boekenbeurs zegt dat Joden hun geschiedenis hebben verzonnen

Plaatje hierboven: De prijs van de Palestine Book Awards in de categorie Meest Innovatieve Boek 2020, gaat dit jaar naar de wereldberoemde Saoedische schrijver uit Mekka, aka de Profeet Mohammed, die zopas de 500ste herdruk presenteerde van zijn meesterwerk “De Koran” uit 632 na Chr.

De hoofdspreker op de prijsuitreiking van de Palestine Book Awards 2020 was Rima Khalaf, de voormalige VN-functionaris met een geschiedenis van het verzinnen van leugens over Israël dat gedwongen werd af te treden toen ze een rapport publiceerde waarin ze Israël een apartheidsstaat noemde, iets wat zelfs de VN niet kon verdragen.

Rima Khalaf Hunaidi (geboren in 1953, Koeweit) heeft de Jordaanse nationaliteit en was van 2010 tot 2017 uitvoerend secretaris van de Economische en Sociale Commissie voor West-Azië (ESCWA) van de Verenigde Naties. Ze nam ontslag in maart 2017, nadat VN-secretaris-generaal António Guterres haar had gevraagd een rapport in te trekken waarin Israël werd beschuldigd van het instellen van een apartheidsregime.

Eerder had ze – als VN-functionaris – BDS gesteund, Arabische regimes geprezen die tegen het normaliseren van de betrekkingen met Israël waren, Egypte geprezen voor het lanceren van de Yom Kippoer-oorlog en terreuraanslagen gesteund door ze ‘verzet’ te noemen.

Op de boekenbeurs zei Khalaf dat ‘zionisten’ de geschiedenis hebben verzonnen en dat Europese joden niets met Israël te maken hebben, en in wezen de antisemitische en absurde theorie onderschrijft dat joden Khazaren zouden zijn.

De voormalige VN-functionaris Rima Khalaf vervolgde:

Rima KhalafOm kolonialisme, onderdrukking en apartheid van kolonisten op de markt te brengen aan een wereld die alles moe was, moest het zionisme een nieuw verhaal verzinnen – een vals verhaal dat het abnormale zou normaliseren, het schaamteloos illegale zou legitimeren en het moreel weerzinwekkende zou rechtvaardigen.

Zionistische leiders begrepen al vroeg dat het niet genoeg was om militaire conflicten te winnen. Ze moesten ook het conflict van de verhalen winnen, die in het verleden een groter effect bleken te hebben op het traject van de menselijke geschiedenis. Het zionisme … moest het judaïsme en het jodendom opnieuw uitvinden om aan hun doeleinden te voldoen, en dat deed het.

Plots werd het joodse deel van de geschiedenis van Palestina de geschiedenis van Europeanen van het joodse geloof. Dienovereenkomstig werden de Europese Joden de ‘rechtmatige’ erfgenamen van het land Palestina. Deze alternatieve geschiedenis zou hun invasie in Palestina voorstellen als een ‘rechtvaardige’ oorlog om terug te winnen wat van hen is.

En hoewel het volgens het internationaal recht nog steeds illegaal is, zou het hun onteigening en ontworteling van Palestijnen afschilderen als een ongelukkige, maar gerechtvaardigde noodzaak om hun ‘legitieme’ terugkeer naar hun land uit te oefenen. Dit valse verhaal was nodig om te verfraaien wat er onder andere omstandigheden lelijk en afschuwelijk uit zou zien.

Het was ook nodig om de religieuze gevoelens van Europese Joden te benutten en hun verhaal voorrang te geven boven de religieuze gevoelens of nationale rechten van alle andere betrokkenen. Daarom was het verhaal van het grootste belang bij de opbouw van de staat Israël en de daaruit voortvloeiende onteigening, onderdrukking en onderwerping van het Palestijnse volk.

Ze zei verder dat Europese Joden geen banden hebben met het Land Israël, en dat Zionisten op de een of andere manier in een paar decennia miljoenen van hen voor de gek hielden door te geloven dat ze echt afstammen van Joden uit de koninkrijken van Juda en Israël. De projectie is iets om te aanschouwen.

Palestijnen die geen geschiedenis hebben als volk vóór het zionisme beweren dat het het Joodse volk is dat een valse geschiedenis heeft. Palestijnen, die zelfs het bestaan ​​van de joodse tempels ontkennen, beweren dat joden de Palestijnse geschiedenis hebben onderdrukt. Het ontkennen van het erfgoed van een volk om een ​​nepclaim op het land te doen, is een Palestijns-Arabische uitvinding, geen joodse.

Plaatje hierboven: De Palestijnse auteur Rashid Khalid kreeg de Academic Award 2020 voor zijn boek “De honderdjarige oorlog tegen Palestina: Een geschiedenis van kolonialisme en verzet 1917-2017“. Het boek had natuurlijk ook kunnen heten: “De honderdjarige oorlog tegen de Joden in het Midden-Oosten: Geschiedenis van een Uitgevonden Arabisch Volk“, maar dat wordt misschien zijn volgende boek [beeldbron: PBA]


Bronnen:

♦ naar een artikel van EoZ “Keynote speaker at Palestine Book Fair says Jews made up their history” van 6 november 2020 op de site van Elder of Ziyon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.