Arabisch-Israëlische Knesset-leden: vijanden van de vrede

De recente normalisering van de betrekkingen door Israël met de VAE en Bahrein heeft de spelregels in de regio veranderd. De winnaars tot dusver zijn Israël en de Arabische Golfstaten. De verliezers zijn de Palestijnse Autoriteit, Turkije, Qatar en Iran.

De historische normalisatie van de relaties heeft zelfs tegenstanders in Israël in de vorm van Arabisch-Israëlische Knesset-leden, wier unanieme oppositie de belangen van de Palestijnse Autoriteit meer vertegenwoordigt dan de belangen van hun eigen kiezers.

Externe actoren als Turkije en Iran zijn niet de enige tegenstanders van de recente normalisering van de betrekkingen door Israël met de VAE en Bahrein. Er zijn ook tegenstanders van de nieuwe vrede in Israël zelves.

Arabisch-Israëlische Knesset-leden die geacht worden de belangen van Israëls Arabisch-Israëlische burgers te behartigen, stemden unaniem tegen de akkoorden van de VAE en Bahrein. Die stemming zal niet snel worden vergeten. Het roept weer zo’n stem op.

In 2016 weigerden de Arabisch-Israëlische Knesset-leden en hun leider, parlementslid Ayman Odeh, de begrafenis bij te wonen van de Israëlische president die het meest gaf om de belangen van Arabisch-Israëlische burgers: Shimon Peres. Zelfs de voorzitter van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, was aanwezig. Sterker nog, hij huilde bij de begrafenis, terwijl Israëlisch-Arabische Knesset-leden niet eens de moeite namen om op de begrafenis van hun eigen president te verschijnen.

Israel Today heeft gerapporteerd over de manieren waarop Arabisch-Israëlische Knesset-leden er niet in slagen om de belangen te realiseren van de Arabische burgers van Israël die hen hebben gekozen en voor wie ze bedoeld zijn te vertegenwoordigen. Ze werken eerder voor de belangen van de Palestijnse Autoriteit (PA).

De 13 verkozenen van de Arabische Coalitielijst
voor de 20ste Knesset van 17 maart 2015

Leden van de Arabische Knesset maken gebruik van hun standpunt om de Palestijnse kwestie – een kwestie waarin de meeste Arabische landen hun interesse hebben verloren – op kosten van hun eigen kiezers te bevorderen. Alleen naïeve Europeanen blijven doneren aan de Palestijnen. De Arabische staten zijn gestopt met doneren, omdat ze weten dat hun geld wordt overgeheveld naar hoge PA-functionarissen.

Opgemerkt moet worden dat de Oslo-akkoorden zijn aangenomen met de steun van Arabische Knesset-leden. De huidige Arabische Knesset-leden zijn echter radicaler en minder pragmatisch. Dit soort aanpak kan negatieve gevolgen hebben. Toen Yasser Arafat bijvoorbeeld in 1990 de bezetting van Koeweit door Saddam Hoessein steunde, nam Koeweit wraak door de 400.000 Palestijnen die daar woonden te deporteren.

Tegenwoordig zouden de Golfstaten logischerwijs kunnen aannemen dat Israëlische Arabieren het gedrag van hun gekozen vertegenwoordigers steunen en hen dienovereenkomstig behandelen, een gevolg dat kostbaar zou kunnen blijken te zijn. De Arabische Knesset-leden zijn boos dat de Abraham-akkoorden niet ingaan op de kwestie van de Palestijnse staat en geen echte concessies voor de Palestijnen bevatten.

Een lid, Sami Abu Shehadeh, haastte zich om op de dag van de stemming door Aljazeera te worden geïnterviewd. In zijn interview verklaarde hij herhaaldelijk dat hij zichzelf als een Palestijn beschouwt en dat hij zich verzet tegen de hele overeenkomst, die hij niet meer dan ‘een wapenovereenkomst’ acht. Israëlische Arabische burgers zijn een integraal onderdeel van de Israëlische samenleving met gelijke rechten.

De meesten van hen zijn met succes geïntegreerd in de Israëlische samenleving. Maar de Arabische Knesset-leden schaden de Israëlische Arabieren in plaats van ze te helpen wanneer ze tegen vrede zijn. Door de Abraham-akkoorden te veroordelen, bewezen de Arabische Knesset-leden aan elke Israëlische burger – Jood en Arabier – dat ze niet alleen tegen vrede zijn, maar ook instrumenten zijn van de onverzettelijke Palestijnse Autoriteit.

De 15 verkozenen van de Arabische Coalitielijst
voor de 23ste Knesset van 2 maart 2020


Bronnen:

♦ naar een artikel van Edy Cohen “Arab-Israeli Knesset Members: Enemies of Peace” van 6 november 2020 op de site van The Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA)

♦ naar een artikel van Naomi Chazan “The new kingmakers: Israel’s Arab citizens; The assault on one fifth of the population is backfiring: at stake is the value of equality that lies at the core of any democratic society” van 2 maart 2020 op de site van The Times of Israel

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.