Israël heeft een vriend nodig in het Witte Huis; het mag zelfs iemand met kuren zijn

Plaatje hierboven: De Amerikaanse president Donald Trump bezoekt de Westelijke Muur aka Kotel, de heiligste plek waar Joden kunnen bidden, in de oude stad van Jeruzalem op 22 mei 2017 [beeldbron: AFP/Ronen Zvulun]

Het feit dat Joe Biden geen verpletterende overwinning heeft behaald, heeft de zelfbenoemde politieke experts in shock gebracht. éHoe is dat mogelijk? vragen ze zich af.

Uit alle peilingen bleek dat Biden op weg was naar een beslissende overwinning op de gevestigde exploitant, een soort stand-upcomedian, onbetrouwbaar en gek, sommigen zeggen zelfs een racistische president. Het wordt tijd, zeggen ze, om het verdeelde land te verenigen en Biden is de gschikte man voor de klus.

Als we Amerikaanse burgers met stemrecht waren geweest, zouden we de economie onder de regering van Trump hebben geprezen, maar als Israëli’s moeten we ons concentreren op het beleid ten aanzien van Israël. Over het beleid van elke Amerikaanse president, niet alleen dat van Trump.

In dat opzicht is Trump een ster geweest. Hij is fabelachtig geslaagd. Meer dan al zijn voorgangers.

De democratische ex-president Barack Obama, die gehoor had gegeven aan de oproep om zijn voormalige vicepresident Biden over de finish te helpen, was Nobelprijswinnaar voor de vrede geweest, ondanks dat hij nergens ter wereld en zeker niet in het Midden-Oosten vrede tot stand had gebracht. Maar Obama genoot enorme populariteit onder Amerikanen, de media en het Nobelcomité en dat heeft Israël helemaal niet geholpen.

Trump, de slechte kerel, bracht Israël drie vredesakkoorden met meer landen die in de rij stonden om hetzelfde te doen, waarbij de Palestijnen, de nee-zeggers, aan de kant werden gelaten. Iedereen heeft jarenlang gezegd dat vrede met andere Arabische landen voor Israël onmogelijk is zolang de Palestijnse kwestie voortduurt. Trump slaagde erin om dat te bereiken, en nog steeds geen Nobelprijs voor de vrede.

Trump is niet geliefd en mensen vinden hem niet leuk. Maar dinsdag hebben Amerikanen laten zien dat ze hun president wel aardig vinden. Ze verwierpen hem niet, ze negeerden de media-experts, de kritiek op hem, ze negeerden de New York Times en CNN en volgden hun eigen hart.

Hij kwam misschien niet als overwinnaar tevoorschijn, maar hij gaf alles en werd zeker niet weggeveegd zoals velen hadden voorspeld. Ten slotte was Trump de enige president, uit een lange rij Amerikaanse leiders die soortgelijke beloften deden, om de Amerikaanse ambassade daadwerkelijk van Tel Aviv naar Jeruzalem te verhuizen. Hij was ook de eerste die Jeruzalem erkende als de hoofdstad van Israël en de Golanhoogvlakte als zijnde onder onze soevereiniteit.

Hij heeft misschien geen groen licht gegeven voor de annexatie van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, maar is gestopt met de praktijk om zich te verzetten tegen elke Israëlische constructie in het gebied.

We kunnen er nu al zeker van zijn dat hij de Palestijnse kwestie weer op de agenda zal zetten en waarschijnlijk alle verdere vredesakkoorden met gematigde Arabische naties in de regio zal opschorten. We zouden veel beter zijn met een vriend in het Witte Huis, zelfs als zijn karakter niet onberispelijk is.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Limor Livnat “Israel needs a friend in the White House” van 5 november 2020 op de site van Ynet News

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.