Joe Biden in de voetsporen van voorganger Obama en diens vrienden van de Moslim Broederschap

De leiders van de Moslimbroederschap die Frankrijk uitsluiten en de aanwijzing als gevaarlijke organisatie werpen een donkere schaduw op de regering-Obama.

Obama verklaarde dat hij ‘vertrouwensbanden’ had ontwikkeld met de Turkse Erdogan, die hij beschreef als een van zijn ‘beste vrienden’ en met wie hij naar verluidt ‘meer tijd besteedde aan telefoneren dan met enige andere bondgenoot’.

Het is goed om te onthouden dat zowel Erdogan als Huma Abedin (een assistent van Hilary Clinton terwijl ze de staatssecretaris van Obama was) banden hadden met de Moslimbroederschap. De Franse Senaat heeft de leiders van de Moslimbroederschap uit Frankrijk verbannen als gevolg van de toename van islamitische aanvallen.

Op 26 juli 2020 meldde het Levant-nieuws:

Na een lang onderzoeksproces van acht maanden, inclusief het interviewen van meer dan 60 experts over de penetratie van het islamisme in de Franse samenleving, heeft de Franse Senaat een 244 pagina’s tellend rapport opgesteld, voor de eerste keer in het Westen heeft een zeer belangrijk orgaan van de staat de Moslimbroederschap (MB) als een gevaarlijke organisatie beschouwd, waarvan de leiders van Frans grondgebied zouden moeten worden verbannen. … De Moslimbroederschap controleert 147 moskeeën in Frankrijk, dus ongeveer 10% van alle moskeeën in het land …

Op 19 januari 2012 schreef Josh Rogin in Foreign Policy:

Jarenlang heeft de gemeenschap van buitenlands beleid in Washington zich afgevraagd waarom de beste vrienden van de wereldleider van president Barack Obama – de internationale figuren waarmee hij persoonlijk hecht geworden terwijl hij de vrije wereld wil regeren. Welnu, in een interview met Time’s Fareed Zakaria noemde Obama zijn internationale BFF’s en de verrassende lijst bevat: de Duitse bondskanselier Angela Merkel, de Indiase premier Manmohan Singh, de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan, de Zuid-Koreaanse president Lee Myung-bak en Britse premier David Cameron…

Op 23 januari 2012 schreef Jonathan Tobin in Commentary Magazine …

Ik denk dat het meest verontrustende aspect van Diehl’s verdediging van Turkije als een betrouwbare Amerikaanse bondgenoot het feit is dat hij zegt dat de leider een van de weinige buitenlandse leiders is geworden met wie Barack Obama een sterke band heeft. Obama heeft volgens de Post meer tijd besteed aan het telefoneren met Erdogan dan met enige andere bondgenoot. In een interview met Time Magazine vertelde Obama inderdaad aan een kruipende Fareed Zakaria dat Erdoğan iemand was met wie hij vrienden was geworden en waarmee hij ‘vertrouwensbanden’ had gesmeed. Het spreekt boekdelen over de betreurenswaardige staat van het Amerikaanse buitenlands beleid dat Erdogan iemand is bij wie Obama het meest op zijn gemak is Onder de voogdij van Obama’s maatje verkeert de Turkse democratie in een vrije val met journalisten en tegenstanders van de regerende partij die gevangen worden gezet …

Op 21 mei 2013 schreef Joseph Klein in Frontpage Magazine:

Erdogans idee van democratie is een electoraal systeem dat hij kan manipuleren om aan de macht te blijven. Zijn islamistische partij is onverbiddelijk in beweging gekomen om de seculiere republiek die door Mustafa Kemal Ataturk was opgericht te vervangen door een islamitische staat. De gevangenissen van Erdogan hebben meer journalisten gehuisvest dan enig ander land ter wereld, inclusief Iran en Rusland …

De onderdrukking van de media in Turkije was nodig om het Renaissance Project van de Moslim Broederschap te implementeren, een programma dat is ontworpen om de radicale islamisering van de Turkse samenleving te implementeren. Het Renaissance-project van de Moslimbroederschap is mislukt in Egypte, maar wordt in Turkije geïmplementeerd.

Mathew Vadum schreef in Frontpagemag.com dat

Een voortvluchtige leider van de Moslimbroederschap en Clinton-agent is gearresteerd door de Egyptische autoriteiten in een voortdurende razzia van opruiende islamistische militanten. De arrestatie van Gehad el-Haddad wegens aanzetten tot geweld is een ontnuchterende herinnering, niet alleen aan hoe dicht Hillary Clintons netwerk staat bij de brutale Moslimbroederschap, de favoriete islamofascistische cel van links, maar ook in de mate waarin islamistische vijanden van de Verenigde Staten zijn geïnfiltreerd. Het Amerikaanse politieke establishment.

En het is nog een andere rechtvaardiging voor congreslid Michele Bachmann (R-Minn.), Die venijnig is aangevallen door linksen en leiders van haar eigen partij omdat ze de moed hadden om alarm te slaan over de penetratie van de radicale islam in de Amerikaanse regering …

Eric Trager, die door de Washington Free Beacon werd gekenmerkt als een Egypte-expert, schreef:

Het was slechts een kwestie van tijd voordat Gehad el-Haddad werd gearresteerd. Veel van de andere woordvoerders van de Moslimbroederschap zijn opgepakt, en naast het onthoofden van de organisatie, heeft de door het leger gesteunde regering zich specifiek gericht op de mediaafdeling van de Broederschap, onder meer door haar tv-stations te sluiten ten tijde van de afzetting van Morsi op 3 juli. Het ging ook achter degenen aan die verbonden zijn met het presidentiële kantoor van Morsi, en Gehad’s vader is Morsi-adviseur en lid van het Moslimbroederschap Guidance Office Essam el-Haddad.

Zoals de Washington Free Beacon meldt, overlapt Gehad el-Haddad’s ambtstermijn bij de Clinton Foundation “met zijn officiële werk voor de Moslimbroederschap, dat begon in Caïro in februari 2011 toen hij de leiding kreeg over het Renaissance-project, een door de Broederschap gesteund economisch herstelprogramma.

Hoewel het Renaissance-project is beschreven als een economisch herstelprogramma op de lange termijn, zeggen de Egyptische media dat het eigenlijk een programma is dat is ontworpen om de radicale islamisering van de Egyptische samenleving te implementeren. De Egypt Independent berichtte vorig jaar:

Renaissance is veel meer dan het verkiezingsprogramma van president Mohamed Morsi of de politieke vleugel van de Broederschap, de Partij voor Vrijheid en Rechtvaardigheid. Het is een 25-jarig project om de staat, het bedrijfsleven en het maatschappelijk middenveld te hervormen, geworteld in de islamitische waarden van de Broederschap, maar geconditioneerd door de ervaringen van de oprichters van het project in de moderne economie. Je kunt geen concrete oplossingen bedenken tenzij je een kompas hebt om je te vertellen wat goed of fout is. Voor ons is dat kompas de islam. Wij geloven dat het zijn missie is om de levens van mensen te veranderen.

Op 3 december 2019 schreef Seth Frantzman in The Hill:

Een gelekt, 700 pagina’s tellend inlichtingenrapport uit Iran biedt nu schokkend bewijs van hoe politieke en religieuze sjiitische en soennitische groeperingen daadwerkelijk samenwerken tegen gemeenschappelijke vijanden. De Iraanse inlichtingenrapporten, gepubliceerd door The Intercept en The New York Times op 18 november, onthullen een ontmoeting tussen de Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) en de Moslimbroederschap. ‘De Quds Force vertegenwoordigt de machtigste door sjiieten gedomineerde natie ter wereld, terwijl de Moslimbroederschap een staatloze maar invloedrijke politieke en religieuze kracht is in de soennitische moslimwereld’, aldus The Intercept. … regionale machten in het Midden-Oosten zijn niet zo manicheïsch als sommigen willen dat ze zijn … Turkije en Qatar zijn bondgenoten, en beide werken samen met Iran tegen Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) in de Perzische Golf. Turkije werkt samen met Hamas omdat de regerende partij van Turkije, de AKP, en Hamas allebei positief staan ​​tegenover de Moslimbroederschap. Iran financiert ook Hamas in Gaza. Het uitgelekte document waaruit blijkt dat de Broederschap overwoog om met de IRGC samen te werken, onthult dat niet alles in het Midden-Oosten in een simpel binair getal kan worden samengevat …

Obama had een bijzondere relatie met Erdogan aan wie hij in 2010 verzocht om een boodschap door te geven aan de Iraaanse Opperste Leider (Al Khamenei) als ene belanrijk agendapunt in zijn buitenlandse beleid. Op 7 juni 2012 schreef David Ignatius in de Washington Post:

Obama en Erdogan zetten hun verkering voort ondanks een scherpe verslechtering van de betrekkingen tussen Turkije en Israël na de Gaza-oorlog en ondanks de zorgen van de VS begin 2010 dat Ankara te vriendelijk werd met Iran. Een voorbeeld van het Obama-Erdogan-kanaal was hun ontmoeting in maart op de Aziatische top in Seoul. Het belangrijkste item was het verzoek van Obama aan Erdogan om een ​​boodschap over te brengen aan de opperste leider van Iran over het belang van de VS in een nucleaire overeenkomst …

Plaatje hierboven: Caïro, zaterdag 14 juli 2012. Toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton was beste maatjes met de Egyptische president Mohamed Morsi, het boegbeeld van de Moslim Broederschap [beeldbron: The Star]

Egypte: Obama’s samenzwering met de Moslimbroederschap tegen Mubarak
Op 3 juni 2015 rapporteerde Bill Gertz in de Washington Times dat …

President Obama en zijn regering wil de wereldwijde islamistische militante groep die bekend staat als de Moslimbroederschap blijven steunen. Een strategiedocument van het Witte Huis beschouwt de groep als een gematigd alternatief voor meer gewelddadige islamistische groeperingen zoals Al Qaida en de Islamitische Staat. Het beleid om de Moslimbroederschap te steunen wordt uiteengezet in een geheime richtlijn genaamd Presidential Study Directive-11, of PSD-11. De richtlijn werd opgesteld in 2011 en schetst administratieve ondersteuning voor politieke hervormingen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, volgens functionarissen die bekend zijn met de geheime studie. De richtlijn schetst waarom de regering heeft gekozen voor de Moslimbroederschap, die vorig jaar werd bestempeld als een terroristische organisatie door de regeringen van Saoedi-Arabië, Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten als een belangrijk vehikel van Amerikaanse steun voor zogenaamde politieke hervormingen in het Midden-Oosten …

In 2011 steunde Obama de Moslimbroederschap en verraadde hij de Egyptische president en bondgenoot Hosni Mubarak. Op 31 januari 2011 schreef Douglas Hamilton in Reuters:

Israël is geschokt door Obama’s ‘verraad’ aan Mubarak: als de Egyptische president Hosni Mubarak wordt omvergeworpen, verliest Israël een van zijn weinige vrienden in een vijandige buurt en president Barack Obama zal daaraan een groot deel  van de schuld hebben, zeiden Israëlische experts maandag …

Politieke commentatoren waren geschokt over de manier waarop de Verenigde Staten en hun belangrijkste Europese bondgenoten klaar leken te zijn om een ​​fervente strategische bondgenoot van drie decennia te dumpen … Een opmerking van Aviad Pohoryles in het dagblad Maariv Heette ‘A Bullet in the Back from Uncle Sam.’ Het beschuldigde Obama en zijn minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton ervan een naïeve, zelfvoldane en insulaire diplomatie na te streven zonder rekening te houden met de risico’s:

Wie adviseert hen om de menigte die in de straten van Egypte woedt te voeden en het hoofd te eisen van de persoon die vijf minuten geleden de moedige bondgenoot van de president was … een bijna eenzame stem van geestelijke gezondheid in een Oosten? Obama riep zondag op tot een ‘ordelijke overgang’ naar democratie in Egypte, en stopte met het oproepen van Mubarak om af te treden, maar hij gaf aan dat zijn dagen misschien geteld zijn. In Haaretz schreef Ari Shavit dat Obama had verraden ‘een gematigde Egyptische president die loyaal bleef aan de Verenigde Staten, stabiliteit bevorderde en gematigdheid aanmoedigde.

Wie adviseerde hen? De Moslimbroederschap, natuurlijk.

Plaatje hierboven: Caïro, 4 juni 2009. ‘A New Beginning’ was de naam van een toespraak gericht aan de Arabische leiders van de Amerikaanse president Barack Obama vanuit de grote ontvangsthal van de universiteit van Caïro in Egypte. Al-Azhar University was mede-gastheer van het evenement [beeldbron: ]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Ezequiel Doiny “The Obama administration and the Muslim Brotherhood” van 3 november 2020 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Irina Tsukerman “Why did the Obama administration support Morsi’s Muslim Brotherhood?” van 28 juli 2018 op de site van The Jerusalem Post

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.