Een nieuwe slag in het gezicht van de vergeten Joden in Iran

Plaatje hierboven: Het graf van Mordechai en Esther, gelegen in de Iraanse stad Hamadan

Is er niet iets ongerijmds aan een mensenrechtenorganisatie die een platform biedt aan een journalist die mensenrechtenschendingen vergoelijkt?

Volgende week zal een online evenement georganiseerd door de mensenrechtenorganisatie ‘3 Generations’ de columnist Roger Cohen van de New York Times bevatten, die in 2009 internationale furore maakte toen hij Iran bezocht en aankondigde dat de onderdrukte Joden daar helemaal niet ondedrukt werden, integendeel.

Cohens bewering dat Iraanse joden “in relatieve rust leefden, werkten en aanbidden”, stuitte op minachting in het hele politieke spectrum. Jeffrey Goldberg noemde hem in The Atlantic ‘goedgelovig’. De Anti-Defamation League beschuldigde Cohen ervan Iran door een “gevaarlijke roze bril” te bekijken. J.J. Goldberg typeerde Cohen in The Forward als ‘gewoon naïef, en gevaarlijk.’

In daaropvolgende geschriften en opmerkingen verdubbelde Cohen niet alleen zijn ontkenning van de antisemitische vervolging van Iran, maar loofde hij ook de heersende autoriteiten voor het behandelen van hem ‘met zo’n constante warmte’. Dat leidde tot bijtende opmerkingen die herinnerden aan beruchte gevallen in de geschiedenis waarin andere dictators goedgelovige buitenlandse journalisten wonnen en opvraten.

Plaatje hierboven: De graftombe van Sera, dochter van Asher, in Pir Bakran, Iran met daaromheen de oude Joodse begraafplaats [beeldbron: Wikimedia Commons]

Het jaarlijkse rapport van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken van dat jaar over internationale godsdienstvrijheid gaf een heel ander beeld dan Cohen had geschilderd. Volgens het rapport van 2009 waren de 25.000 Joden in Iran het slachtoffer van ‘officieel gesanctioneerde discriminatie, met name op het gebied van werkgelegenheid, onderwijs en huisvesting’.

Het heersende regime ‘beperkte de verspreiding van Hebreeuwse teksten, in het bijzonder niet-religieuze teksten, waardoor het moeilijk werd de taal te onderwijzen‘. Bovendien: ‘Er was een toename van officieel gesanctioneerde antisemitische propaganda met officiële verklaringen, mediakanalen, publicaties en boeken.

Cohen probeerde – niet erg overtuigend – de controverse te politiseren. Hij beweerde dat zijn politieke vijanden beschuldigingen van Iraans-Joods lijden hadden opgeroepen. ‘De zaak van de haviken tegen Iran hangt af van een visie van een apocalyptisch regime’ dat ‘waanzinnig antisemitisch is‘, stelde Cohen.

Toch was er het ministerie van Buitenlandse Zaken van Barack Obama dat Iran afschilderde als waanzinnig antisemitisch. Het leek erop dat Cohen de Joden van Iran gebruikte om zijn eigen agenda te bevorderen, namelijk het internationale imago van Iran verzachten om westerse toenadering tot de ayatollahs aan te moedigen.

Het verontrustende fenomeen dat politieke belangen de mensenrechten overtroeven, is iets waarmee de leiders van ‘3 Generations’ maar al te bekend mee zijn. De oprichter van de groep, Jane Wells, is de dochter van Sidney Bernstein, die in het voorjaar van 1945 door het Britse Ministerie van Informatie werd aangesteld om een ​​film te maken waarin de gruweldaden in nazi-vernietigingskampen worden gedocumenteerd – totdat de politiek zich ermee bemoeide.

Bernstein nam Alfred Hitchcock in dienst als zijn toezichthoudende directeur. Zij en hun bemanning gingen die lente en zomer de bevrijde kampen binnen en filmden de stapels onbegraven lijken, de uitgemergelde overlevenden en al het andere gruwelijke bewijs van de Holocaust. Een deel van de beelden is gebruikt in naoorlogse processen tegen nazi-oorlogsmisdadigers.

Maar net voordat de film af was, legden de Britse autoriteiten hem op de plank. De regering van Zijne Majesteit had besloten tot een beleid van ‘aanmoediging’ en ‘stimulering’ van vriendschappelijke betrekkingen met het naoorlogse Duitsland. Bernstein en Hitchcock werden in september 1945 abrupt geïnformeerd. Een ‘gruweldaadfilm’ zou voor nare gevoelens kunnen zorgen.

Volgens sommige berichten waren de Britten ook bezorgd dat de film de sympathie voor het creëren van een Joodse staat in Palestina zou vergroten, iets waar Londen zich tegen verzette. De cirkel was 60 jaar later rond, toen mevrouw Wells, de dochter van Bernstein, fotojournalist Brian Steidle ontmoette, die net was teruggekeerd uit Darfur.

Steidle beschreef hoe ambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken hem ertoe hadden aangezet zijn foto’s van de genocide daar niet langer te verspreiden; Ze waren bang dat Steidle de betrekkingen tussen de VS en Soedan ondermijnde. Onder de indruk van wat zij zag als de ‘openlijke parallellen’ tussen Steidles ervaring en die van haar vader, produceerde Wells een bekroonde documentaire over de slachting in Darfur en richtte de groep ‘3 Generations’ op om andere mensenrechtenfilms te maken en te promoten.

De ‘3 Generations’ -website beschrijft een aantal waardige projecten die de groep in de maak heeft, hoewel er geen sprake is van een plan om de benarde toestand van de Iraanse Joden te documenteren. Dat is jammer, want volgens het meest recente rapport van het State Department over dit onderwerp gaat de vervolging van het Iraanse Jodendom onverminderd door.

De 9.000-15.000 Joden die in Iran achterblijven ‘worden geconfronteerd met maatschappelijke discriminatie en pesterijen’, aldus het rapport. Ze kunnen niet dienen in de rechterlijke macht, de veiligheidsdiensten of verschillende andere beroepen. Ze ‘mogen zich niet inlaten met openbare religieuze uitingen’. Joodse scholen moeten islamitische schooldirecteuren hebben, open blijven op de Joodse sabbat, en hun leerplannen en leerboeken moeten door de autoriteiten worden goedgekeurd.

Iraanse regeringsfunctionarissen ‘gebruiken antisemitische retoriek in officiële verklaringen en bekrachtigen deze in mediakanalen, publicaties en boeken’, ‘door de overheid gesponsorde bijeenkomsten bleven gezangen bevatten van ‘Dood aan Israël” en ‘lokale kranten bevatten redactionele cartoons die antisemitisch waren. . ‘

Dit alles maakt de aanstaande verschijning van Roger Cohen op het ‘3 Generations’ -evenement meer dan een beetje ironisch: een niet-berouwvolle ontkenner van anti-joodse vervolging zal worden vertoond door een organisatie waarvan de oprichting werd geïnspireerd door de onderdrukking van een film over Joodse vervolging. Je kunt je afvragen wat Sidney Bernstein van deze gang van zaken zou hebben gedacht.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Rafael Medoff “A New Blow to Iran’s Forgotten Jews” van 17 oktober 2020 op de site van The Algemeiner

Een gedachte over “Een nieuwe slag in het gezicht van de vergeten Joden in Iran

  1. New York Times.

    Het zal niet hun eerste gemanipuleerde waarheid zijn over het Jodendom & Israel…..en zéker niet hun laatste.

    Hun ‘waarheid’ strategie……laat Joden deze ‘feiten’ publiceren want dan kan niemand deze bestrijden.

    Het zijn deze Joodse journalisten die de willige medewerkers zijn aan deze morele wandaden.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.