Ondanks de Palestijnse beweringen en mythen, is Palestina sinds onheuglijke tijden niet Arabisch

Volgens de merkwaardige bewering van PLO-topman Saeb Erekat is hij een directe afstammeling van de Kanaänitische stammen die zo’n 9.000 jaar geleden in Israël woonden:

Ik ben de trotse zoon van de Kanaänieten die er 5500 jaar waren voordat Joshua bin Nun de stad Jericho platbrandde.

Niet minder verbazingwekkend is de recente verklaring van een lid van het Jordaanse parlement, sjeik Mousa Abu Sweilam, op 3 februari 2014, volgens welke:

De Palestijnen zijn de oorspronkelijke eigenaars van Palestina, die op het land woonden toen ze uit het westelijke Stroomgebied naar het oosten in 7000 v.Chr.

Ahmed Tibi, een lid van de Israëlische Knesset, wordt geciteerd in de Ha’aretz-krant van 19 januari 2014, waarin staat:

… de Arabische burgers van Israël zijn een inheemse bevolking.

Leven er sinds onheuglijke tijden Arabieren in het gebied ten westen van de Jordaan?

Nee, dat is een mythe.

In 1881 meldde Arthur Penrhyn Stanley, een vooraanstaande Britse cartograaf en decaan van Westminster Abbey, dat “het in Judea nauwelijks overdreven is om te zeggen dat er kilometers ver geen schijn van leven of bewoning was” (uit zijn boek: Sinai and Palestine in Connection with Their History, New York 1895, pp. 184-186).

De Egyptische immigratie
Volgens Arieh Avneri, een baanbrekende historicus van de Arabische en Joodse migratie naar Palestina (The Claim of Dispossession, 1980), was er tijdens de Egyptische verovering (1831-1840) …

[..] een beperkte instroom van enkele duizenden [Egyptische] immigranten, die Ibrahim Pasha [de heerser van Egypte] binnenbracht om de verlaten delen van het land te bevolken. Vóór hen was een flink aantal Egyptenaren uit Egypte gevlucht om de militaire dienstplicht te ontwijken…. Ze zochten een toevluchtsoord bij de gouverneur van Acre, die het graag toestond.

De Frans-Egyptische geleerde, Muhammad Sabry [uit zijn boek: The Egyptian Empire under Mohammed Ali and the question of the Orient, 1930], bevestigde dat …

[…] de gouverneur van Acre de migratie van fellaheen [boeren] uit Egypte aanmoedigde en hen onderdak bood…. In 1831 staken meer dan 6000 fellaheen de Egyptische grens over…. Nadat hij Palestina had veroverd, zag Mohammed Ali [de vader van Ibrahim Pasha] niet alleen af ​​van het terugsturen van de dienstplichtontduikers naar Egypte, maar stuurde hij ook nieuwe kolonisten om zijn heerschappij te consolideren…. De Egyptische heerser bracht ook de bedoeïenen-slavenstam mee, Arab ed-Damair….

Avneri bracht ook veel documenten onder de aandacht die zijn gepubliceerd door het British Palestine Exploration Fund. Zo bijvoorbeeld:

Het grootste deel van Jaffa bestond uit door Egypte bevolkte districten…. Philip Baldensperger [een bekende antropoloog] verklaarde dat in 1893 de inwoners van vele dorpen in het zuidelijke deel van het land [tussen Gaza en Tulkarem] van Egyptische afkomst waren…. De bewoners van sommige delen van het zuiden werden oorspronkelijk vanuit Libië naar Palestina gebracht…. Honderden families van Egyptische oorsprong vergezelden de veroverende strijdkrachten van Ibrahim Pasha…. Evenzo zijn er in de steden Samaria en Judea honderden families die tot op de dag van vandaag Masri [de Egyptenaar] heten…. Voor WO1 werkten Egyptische arbeiders aan de drooglegging van de moeraslanden…. Egyptenaren namen deel aan de aanleg van de spoorlijn van Jeruzalem naar Jaffa, en bleven daarna in het land….

[..]

Volgens Baldensperger bestond de bestaande bevolking in Jaffa uit minstens vijfentwintig verschillende nationaliteiten [voornamelijk Egyptenaren, maar ook Syriërs, Jemenieten, Perzen, Afghanen, hindoes en Baluchi’s]….

Bijkomende Arabische / moslimmigranten
Avneri voegt eraan toe (ibid.) dat …

[..] in 1856 de Fransen [veroveraars van Algerije] Abd al-Qadir al-Husseini [de leider van de anti-Franse rebellie] toestonden Algerije te verlaten samen met enkele volgelingen. Sommigen gingen naar Syrië en anderen naar Palestina…. Deze immigranten werden Mughrabis genoemd [afkomstig uit de Maghreb, Noord-Afrika]. Ze stichtten vier dorpen in Beneden-Galilea…. Een behoorlijk aantal Mughrabi’s vestigde zich in Safed, en waarschijnlijk in Tiberias….

En ook:

In 1914 beschreef Masterman [British Palestine Exploration Fund] de moslimbevolking van Safed als zijnde van gemengde afkomst. Een van de wijken heette Hareth el-Karad, wat duidt op een bevolking van Koerdische afkomst…. De helft van de moslimbevolking van Safed bestond uit Mughrabi’s…. Andere moslim-Arabieren waren immigranten uit Damascus en bedoeïenen uit de Jordaanvallei….

Mahmoud Abbas geboren in 1935 in Safed

Plaatje hierboven: Alexandria, Egypte, 8 augustus 2007. Mahmoud Abbas praat met de Egyptische president Hosni Mubarak over de onderhandelingen van de Palestijnen met de Israëlische premier Ehud Olmert die Abbas een verregaand vredesvoorstel zal doen [beeldbron: Omar Rashidi/Getty Images]

In 1893 schreef Baldensperger [British Palestine Exploration Fund Quarterly] over de Mughrabis van Jaffa…. De Perzen, Afghanen, hindoes en baluchi’s waren bezig met handel….

In 1878 nam de Ottomaanse sultan Abd el-Hamid onder zijn bescherming Circassische vluchtelingen die de christelijk-Russische overheersing in de Kaukasus waren ontvlucht. Velen vestigden zich in Jordanië. Anderen vestigden zich ten westen van de Jordaan in Kafer Kamma, Sarona en Reihaniya. Sommige moslims uit Bosnië vonden ook hun toevlucht in Palestina en vestigden zich in de buurt van Caesarea.

Laurence Oliphant [een Britse reiziger, auteur en diplomaat] schreef over …

… een van de Turkomische stammen die hun zwarte tenten opsloeg nabij een Circassisch dorp, aankomend uit de bergen van Irak. In 1908 arriveerde een groep Arabieren vanuit Jemen in Jaffa en vestigde zich daar….

In 1878 meldde Claude Reignier Conder [British Palestine Exploration Fund] dat …

… de grote Jizreëlvallei het toevluchtsoord was van de bedoeïenen telkens wanneer oorlog of hongersnood hun bestaan ​​in Jordanië bedreigde…. In 1870 werd slechts een zesde van het land omgeploegd, omdat de vallei werd bezet door bedoeïenen…. Hetzelfde fenomeen deed zich voor in het zuidelijke deel van het land [bijv. Vanuit het Hebron-gebied en zuidwaarts]….

Plaatje hierboven: De familie van topleider van de PLO en vredesaonderhandelaar, Saeb Erekat is bedoeïenen. Volgens de genealogie van de bedoeïenen maakt de familie deel uit van de Huweitat-clan die is ontstaan ​​in het Hejaz-gebied van Saoedi-Arabië, vanuit het zuiden van Jordanië in Palestina aankwam en zich in het begin van de twintigste eeuw in het dorp Abu Dis vestigde [bron]

Infrastructuurprojecten lokten Arabische immigratie uit
Avneri voegt eraan toe (ibid.):

Bij de bouw van de Jeruzalem-Jaffa-spoorlijn [ingehuldigd in 1892] waren veel lokale en externe arbeidskrachten nodig. Het Belgische bedrijf dat de spoorweg aanlegde, importeerde Egyptische arbeiders, van wie velen in het land bleven. Aan het begin van de 20e eeuw begon het werk aan de spoorlijn tussen Haifa en Dera’a [in het zuidwesten van Syrië]. Bij het uitbreken van WO1 werd de Haifa-Nablus-spoorlijn gelanceerd. Veel arbeiders werden geïmporteerd uit naburige landen.

[..]

In 1880 was Haifa een kleine stad met 6000 zielen. In 1910 verdrievoudigde het tot 18.000 inwoners, van wie 15.000 moslim- en christen-Arabieren waren. Veel van de nieuwkomers kwamen uit Libanon en Syrië. Jaffa ontwikkelde zich als een havenstad… waar pelgrims doorheen gingen. Sommigen van hen bleven in Jaffa. De bevolking van Jaffa verdubbelde in de periode 1890-1910 tot 43.000, van wie 30.000 moslim- en christelijke Arabieren. Ook vestigde een groot aantal pelgrims uit Noord-Afrika zich in Jeruzalem temidden van hun landgenoten, die in vroegere tijden arriveerden.

[..]

De snelle bevolkingsgroei in Jaffa en Haifa (na de Britse overwinning in WO1) was voor een groot deel te danken aan de toestroom van veel Egyptische arbeiders, politieagenten, aannemers, voormannen en zakenmensen, die de opmars van het Britse leger begeleidden. Bij de aanleg van de spoorlijn naar Qantara aan de Egyptische grens werkten duizenden Egyptenaren, van wie velen er de voorkeur aan gaven zich in Haifa te vestigen.

[..]

De Britse autoriteiten gaven de voorkeur aan Egyptische, Syrische of andere buitenlandse Arabische arbeiders [bijv. Soedan] – boven Joodse immigranten – als het ging om het bouwen van militaire bases, het exploiteren van steengroeven, het plaveien van wegen en de bouw van de haven van Haifa.

[..]

Gedurende 1919-1922 groeide de Arabisch-moslimbevolking van 515.000 naar 590.000, grotendeels als gevolg van Arabische immigratie. De jaren 1932-1936 werden gekenmerkt door ongekende economische welvaart… en een aanzienlijke toestroom van Arabische immigranten.

Tijdens WO II was er een ernstig tekort aan arbeidskrachten in Palestina. Duizenden Arabieren immigreerden…. In 1942 vaardigde het Britse mandaat noodregelingen uit waardoor het Britse leger arbeiders uit Arabische landen kon halen….

Het uitbreken van geweld dat van tijd tot tijd plaatsvond [tegen Joden en intra-Arabieren], vooral in de periode 1936-1938, trok duizenden Arabische huurlingen uit de buurlanden. Veel huurlingen bleven in het land.

Tot slot presenteert prof. Efraim Karsh een rapport van de British Peel Commission (Palestine Betrayed, 2010):

… in 1922-1931 was de toename van de Arabische bevolking in Haifa, Jaffa en Jeruzalem respectievelijk 86%, 62% en 37%.’ Als resultaat van de golven van 1880-1947 van Arabische immigratie, groeide de Arabische bevolking van Jaffa, Haifa en Ramla respectievelijk 17, 12 en 5 keer.

In tegenstelling tot wat de Palestijnse beweringen beweren, zijn Arabische inwoners ten westen van de Jordaan (Judea, Samaria en Israël van vóór 1967) dus geen afstammelingen van de Kanaänieten, maar van Arabische migranten.

Bovendien, in weerwil van een mythe die door de Palestijnse Autoriteit naar voren wordt gebracht, is Palestina sinds onheuglijke tijden geen Arabier / moslim geweest. In feite verwees de term Palestina (Palaistina) sinds het tijdperk van het Griekse rijk (5e eeuw v.Chr.) naar het land van Israël, dat rechtstreeks verband houdt met het volk van Israël.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Yoram Ettinger “Palestinian false claim of continuity; contrary to Palestinian claims and myths, Palestine has not been Arab from time immemorial” van 28 augustus 2020 op de site van MIDA

♦ naar een artikel van ambassadeur Alan Baker “Changing the Historical Narrative: Saeb Erekat’s New Spin” van 23 maart 2014 op de site van The Jerusalem Center For Public Affairs (JCPA)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.