Ont-Joodsing van de Jezus Christus in het christendom

Plaatje hierboven: Correctie van traditionele westerse voorstelling van de christen Jezus (links) compleet gestript van zijn Joods orthodoxe origine (rechts) [beeldbron: Jewish Jesus Art Exhibit]

Op de Olijfberg in Jeruzalem staat een klein klooster van Benedictijnen. Vanaf de straat valt het op, nauwelijks beschermd als het is door hoge stenen muren. Het was daar dat ik een paar jaar geleden het feest van de besnijdenis van Christus ontdekte.

De nonnen zongen nog steeds de antifonen van de psalmen in het Latijn, en voor plechtigheden gebruikten ze het Gregoriaanse antifonarium. Met ingang van 1 januari zal de pagina dan ook geopend met de volgende woorden: “In circumcisione Octava Domini en nativitatis” (In de besnijdenis van de Heer en Octaaf van de geboorte van Christus).

Wat een bewijs om in Jeruzalem de brit milah, het Covenant met Abraham door de besnijdenis, van de kleine Jezus te vieren. Maar wanneer u uw missaal zal openen op de 1ste januari wordt daar geen melding (meer) gemaakt van dit festival.

Niet dat het een specifiek gebruik is voor de liturgie van Jeruzalem, maar de liturgische hervorming, na het Tweede Vaticaans Concilie, heeft het eenvoudigweg onderdrukt. Hetzelfde concilie, dat in 1965 het decreet Nostra Aetate en zijn hoofdstuk 4 kon schrijven om de visie van de Kerk met die van het jodendom te verzoenen, zag in 1974 af van deze viering [van Jezus’ besnijdenis].

Het feest van de besnijdenis van Christus, zo goed vertegenwoordigd in de kunst, werd van de kalender gehaald ten gunste van een feest ter ere van de Maagd Maria, dat niet mocht ontbreken. Geen feesten of onderscheidingen. Aan de andere kant heeft de liturgie ons maar één keer laten zien hoeveel Christus in het judaïsme was geïncarneerd.

Nu we een heropleving van antisemitisme zien, zouden christenen voorop moeten staan ​​bij het in stand houden van de herinnering aan de joodsheid van Jezus. Zeker, het besnijdenisfeest (dat nog steeds in de orthodoxie wordt gevierd, onder anglicanen en lutheranen) verhinderde niet dat anti-judaïsme en vervolgens antisemitisme zich binnen de kerken ontwikkelden.

Maar het geweten van een joodse Jezus, van een door God gemaakte mens die belichaamd is in dit volk, die buigt voor hun tradities, zelfs als ze ze ook door elkaar schudden, moet onze perceptie van de onherroepelijke aard van het verbond dat God met Hem maakte.

Vanuit dit gezichtspunt is hij blij dat hier, in het Heilige Land, eindelijk een boek (1) is gekomen om het jodendom aan Arabische christenen te introduceren. Door de bijbelse gegevens op te nemen, introduceert pater David Neuhaus ook joodse overtuigingen en praktijken, zonder de moderne tijd, de kwestie van het zionisme en de verscheidenheid aan jodendom te negeren, zowel in Israël als in de diaspora.

Allemaal in het Arabisch (hoewel het ook in het Engels beschikbaar is). De receptie ervan wordt besproken onder Palestijnse christenen. Het is het minste wat we kunnen zeggen. En dat is begrijpelijk gezien de politieke situatie.

Feit blijft dat Palestijnse christenen ook worden uitgenodigd, terwijl ze het Kind Jezus aanschouwen tijdens het kerstoctaaf, om te kijken naar een Joods kind, besneden op de achtste dag, zoals de tekst van het evangelie ons eraan zal herinneren. zelfs de 1 ste januari:

Toen hij op de achtste dag van de besnijdenis waren, werd het kind de naam van Jezus, de naam die de engel had hem voor zijn opvatting gegeven” (Lucas 2: 21).

Plaatje hierboven: “In circumcisione Octava Domini en nativitatis”. De brit milah in het christendom, aka de ‘besnijdenis van de Joodse Jezus Christus door Catena’. “Toen hij op de achtste dag werd besneden, kreeg het kind de naam van Jezus” (NT: Lucas 2:21-24) [beeldbron: schilderij van de Italiaanse Vincenzo di Biagio (ca.1470-1531); Pushkin Museum, Moskou, Rusland]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Marie-Armelle Beaulieu “Des femmes, des hommes et des dieux Célébrer la « brit milah » du petit Jésus?” van 27 december 2020 op de site van La Croix

♦ een artikel op deze blogWis de Joodse identiteit van Jezus Christus niet uit” van 9 juli 2020 en een artikelOver de vele verwoede pogingen om Jezus Christus te ont-Joodsen” van 3 januari 2020 en een artikelWat geloven Joden over Jezus? Hoe beschouwen zij de man die christenen vereren als de Messias?” van 6 november 2019 en een artikelAntisemitisme: Het wezen van het anti-Judaïsme in het Christendom” van 26 september 2018

♦ naar een artikel van Ron Jontof-Hutter “The Attempt to Dejudaize Jesus” van 2 januari 2020 op de site van The Algemeiner

♦ naar een artikel van Itamar Marcus “Jesus was not only “first Palestinian” – he was “first Islamic Martyr” van 29 december 2019 en een artikel “PA Mufti: Jesus and the prophets were all Muslim” en een artikel Pope to visit PA Mufti who preached Jews are enemies of Allah destined to be exterminated by Muslims” van 19 mei 2014 op de site van Palestinian Media Watch (PMW)

3 gedachtes over “Ont-Joodsing van de Jezus Christus in het christendom

  1. Op de plaatjes kunnen ze ont-joodsen wat ze willen, tenslotte heeft de jezus figuur niets met de échte persoon te maken, de Joodse rabbijn Jehushua….geboren als Jood, geleefd als Jood (besneden & kosher) en vermoord als Jood.

    Als Jezus ‘opnieuw zou herrijzen (waarom niet) en zichzelf zou tegenkomen in zijn huidige (verschillende) gedaantes, zou hij zichzelf waarschijnlijk voorbij lopen en een koshere maaltijd gaan eten.

    Geliked door 1 persoon

  2. Uitvinders van Volkswagen (Josef Ganz) & Citroën (André Gustave Citroën/Citroenman) zijn ook van die mannen wiens Joodse identiteit uit de geschiedenis is verwijderd.

    M.a.w….waar had de mensheid & menselijkheid geweest zonder het Jodendom?

    Inderdaad, een harde onverteerbare noot voor velen!

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.