De Europese Unie moet het voorbeeld van de VAE volgen wat betreft Israëlische betrekkingen

Formele, vreedzame, normale betrekkingen tussen Israël en de Verenigde Arabische Emiraten, evenals tussen Israël en Bahrein, werden mogelijk toen deze twee Perzische Golfstaten tot de conclusie kwamen dat het zinloos was om hun banden met Israël aan de Palestijnse kwestie te koppelen.

Deze koppeling zou niet alleen niets hebben gedaan om vooruitgang op het stagnerende Israëlisch-Palestijnse spoor te bevorderen, maar het zou ook hebben voorkomen dat Israël en de VAE, evenals Israël en Bahrein, van elkaar konden profiteren. Dus besloten eerst Abu Dhabi en vervolgens Manama om de problemen los te koppelen of te ontkoppelen.

Ze volgden daarbij het Indiase model. Toen de Indiase premier Narendra Modi voor het eerst aan de macht kwam in 2014, voerde hij een beleid ten aanzien van Israël in dat in India bekend staat als ‘ontkoppeling’.

Het Indiase beleid ten opzichte van Israël, zo maakte hij duidelijk, zou vanaf dat moment onafhankelijk zijn en op de eigen verdiensten van de Joodse staat staan, los van en onafhankelijk van de relatie van India met de Palestijnen. De relatie van India zou niet langer zijn met Israël-Palestina, maar eerder afzonderlijk met Israël en met de Palestijnen.

Door de banden met Israël af te breken – ze te koppelen aan de banden met de Palestijnse Autoriteit – kon India in wezen een pragmatisch beleid voeren dat in het beste belang van India was. Modi veranderde dus van koers en sindsdien zijn de banden van India met Israël enorm verbeterd.

De Emirati’s en Bahrainis doen nu hetzelfde – en het wordt tijd dat de Europese Unie dit voorbeeld volgt. Het wordt tijd dat de EU hun banden met Israël loskoppelt van de Palestijnse kwestie. Omdat het verbinden van de twee, zoals ze al jaren doen, niets heeft gedaan om Israël en de Palestijnen dichter bij een diplomatieke oplossing te brengen.

Het heeft in wezen ankel geleid tot een verlies van Europese impact in de regio omdat Israël de EU niet als eerlijke bemiddelaar vertrouwt en het schaadt zowel de Europese als de Israëlische belangen – aangezien beide partijen er baat bij zouden kunnen hebben door nog nauwer samen te werken.

Het is moeilijk te geloven dat de Emiratis of Bahreinis minder om de Palestijnen geven dan EU-bureaucraten in Brussel, of verschillende politici in Ierland, Spanje, Frankrijk, België, Luxemburg of Zweden. Maar terwijl de belangrijkste spelers in de Perzische Golf – met een knipoog van Saoedi-Arabië – tot de conclusie zijn gekomen dat ze een onafhankelijk beleid kunnen voeren met Israël en de Palestijnen, zijn er sterke krachten binnen de EU die erop aandringen de twee kwesties met elkaar verweven te houden.

De normalisatie van de banden tussen Israël en de VAE en Bahrein heeft het idee weer op de Europese agenda geplaatst om de lang sluimerende Associatieraad EU-Israël nieuw leven in te blazen. De associatieovereenkomsten tussen de EU en Israël uit 1995 die de betrekkingen tussen Israël en de vakbond regelen, roepen op tot een jaarlijkse bijeenkomst van Israël en de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU, de Associatieraad genaamd, om de dialoog te bevorderen en de banden aan te halen.

Maar dit forum is sinds 2012 niet meer bijeengekomen, ten eerste vanwege Israëlische woede over de EU-richtlijnen die bepalen dat zijn overeenkomsten met Israël niet van toepassing zijn op de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem, en ten tweede vanwege het verzet van de EU tegen het Israëlische nederzettingenbeleid.

Het feit dat de Associatieraad bijna een decennium lang niet bijeen is gekomen, weerspiegelt een groter probleem: de aandrang van de EU om een ​​verbetering van de bilaterale betrekkingen met Israël te koppelen aan de naleving door Jeruzalem van het standpunt van de EU over hoe een definitieve overeenkomst tussen Israël en de Palestijnen eruit zou moeten zien.

Met andere woorden, als Israël doet wat de EU zegt – als het een Palestijnse staat creëert op basis van de lijnen van 1967, met Oost-Jeruzalem als de Palestijnse hoofdstad – dan zullen de banden worden versterkt. Zo niet, dan zal er altijd wel iets zijn dat die banden tegenhoudt.

Het is maar goed dat de VAE en Bahrein dit model niet hebben overgenomen. Als ze dat hadden gedaan, zou er vorige week geen vredesceremonie zijn geweest op het gazon van het Witte Huis. Er is een nieuw momentum te midden van die pragmatische landen in het Midden-Oosten die geïnteresseerd zijn in stabiliteit in de regio.

De EU heeft hier enige lippendienst aan bewezen; Nu zou het zijn woorden moeten ondersteunen met daden en beseffen dat aangezien de oude paradigma’s niet werkten, het nu de moeite waard is om nieuwe te proberen – inclusief het niet verbinden van zijn eigen banden met Israël aan de Palestijnse kwestie.


Bronnen:

♦ naar een artikelThe European Union should follow the UAE’s example on Israel relations” van 22 september 2020 op de site van The Jerusalem Post

♦ naar een artikel van Avi Issacharoff “With the Israel-UAE-Bahrain deals, ‘undeniable Palestinan truths’ no longer hold” van 18 september 2020 op de site van The Times of Israel

Een gedachte over “De Europese Unie moet het voorbeeld van de VAE volgen wat betreft Israëlische betrekkingen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.