De media moeten rekening houden met de gevaarlijke militaire activiteiten van Iran in Syrië

Al bijna tien jaar lijdt het Syrische volk door een schijnbaar eindeloze burgeroorlog. Naar schatting zijn meer dan een half miljoen Syriërs omgekomen in de afgelopen negen en een half jaar van gewapend conflict, in een religieuze strijd tussen soennieten en sjiieten, ISIS en de Koerden, extremisten en secularisten, en elke denkbare factie daartussenin.

Maar bovenal is één partij verantwoordelijk geweest voor meer dood, vernietiging en chaos dan wie dan ook, en het is er een die helemaal geen redelijke band heeft met Syrië: de Islamitische Republiek Iran.

Het Iraanse regime is, zowel rechtstreeks als via zijn Hezbollah-tussenpersonen, een belangrijke speler geweest in de Syrische burgeroorlog, door fondsen en wapens te hebben geleverd aan het brutale Syrische regime van Bashar Assad, het bloedvergieten te bestendigen en talloze burgers te doden in het proces.

Iran heeft ook bijna 2500 soldaten verloren in de oorlog, waaronder militaire top-officieren, dus het zou eerlijk zijn om te zeggen dat ze een berekende investering in het land hebben gedaan. Dus waarom heeft Iran zich in de eerste plaats in Syrië genesteld?

Yasser Arafat (PLO) en Ayatollah Khomeini
in 1979 in Parijs tijdens de Iraanse Revolutie:
Samen Israël vernietigen…

Iraanse Revolutie van 1979
Sinds de val van de sjah van Iran in 1979 en de geboorte van de Islamitische Republiek en de heerschappij van de ayatollahs, is het Iraanse regime ongelooflijk naar buiten gericht en erop uit geweest om een ​​regionale hegemonie te zijn. In plaats van de veiligheid en welvaart van de eigen bevolking te waarborgen, heeft de Iraanse dictatuur geprobeerd haar theocratie thuis te versterken en radicaal islamitisch fundamentalisme naar het hele Midden-Oosten te exporteren.

Op het eerste gezicht lijkt deze koppeling tussen Iran en Syrië onwaarschijnlijk. Iran is een theocratie en Syrië is een seculiere staat, met schijnbaar weinig gemeenschappelijke waarden, maar met één gemeenschappelijk doel: de vernietiging van Israël.

Zowel de Syrische als de Iraanse regimes zijn al lang gefixeerd op het schaden van Israël, en de Syrische burgeroorlog heeft voor vreemde bedgenoten gezorgd. Iran helpt te voorkomen dat het Assad-regime omver valt, omdat ze het zien als een sterke regionale antagonist tegen Israël en de facto een landbrug voor de sjiitische sjiitische sikkel van Iran.

En op het meest fundamentele niveau is de Iraanse steun aan Assad puur uit eigenbelang: Syrië is slechts een tandwiel in een groter wiel van Iraanse proxies (tussengroepen/personen), of het nu landen zijn of terroristische organisaties zoals Hezbollah. Met Syrië als een vazalstaat van Iran betekent dat Syrië een cruciaal onderdeel kan zijn van de aanvoerroutes van Iran voor de distributie van wapens door de hele regio, waarvan Israël zijn inspanningen heeft opgevoerd om te dwarsbomen en te verbieden.

Eerder deze zomer hebben de twee landen een overeenkomst geformaliseerd waarbij Iran Syrië geavanceerde luchtverdediging zou bieden, waarschijnlijk bemand door Iraanse functionarissen en technici. En hoewel op papier de betrokkenheid van Iran bij Syrië aanzienlijk is, wordt het werkelijke niveau van zijn aanwezigheid duidelijk wanneer men zijn gevolmachtigde, de sjiitische terreurgroep Hezbollah, in ogenschouw neemt.

Syrië, de 35ste provincie van Iran
Sinds het begin van de Syrische burgeroorlog is Hezbollah – hoewel gevestigd in Libanon – een vaste en consistente leverancier van strijders naast het Syrische regime, met naar schatting 2.000 Hezbollah-terroristen die in de strijd zijn omgekomen. In het proces van bijna 10 jaar van actieve strijd is Hezbollah als gevolg daarvan aanzienlijk gegroeid en zijn militaire capaciteiten en knowhow uitgebreid, waardoor het een veel grotere en dreigender dreiging is geworden dan voorheen.

Het is duidelijk dat dit in hun geheel geen op zichzelf staande daden van militaire steun of partnerschap zijn; Iran beschouwt Syrië als een uiterst belangrijke vazalstaat met grote gevolgen voor het eigen regime in Teheran. Mehdi Taeb, een vooraanstaande Iraanse geestelijke en de chef van de Inlichtingenorganisatie van de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC), ging zelfs zo ver om Syrië te omschrijven als de ’35ste provincie’ van Iran en zei dat “als we Syrië verliezen we niet in staat zullen zijn om Teheran vast te houden.”

Het enige doel van Iran in Syrië is zelfbehoud, en het enige resultaat van zijn aanwezigheid is de dood van duizenden en duizenden onschuldige Syriërs. Iran lijdt onder enorme economische sancties voor zijn nucleaire programma, maar dat heeft de heersers van het land er niet van weerhouden om Syrië in een woestenij te veranderen ten behoeve van de ayatollahs.

In plaats van zich te concentreren op hoe het Iraanse volk uit armoede en wanhoop kan worden gehaald, heeft Iran zijn inspanningen verdubbeld om Syrië tot de tanden te bewapenen en zo Israël met vernietiging te blijven bedreigen. Iran moet ter verantwoording worden geroepen voor zijn voortdurende en flagrante daden in Syrië waaronder het helpen steunen van de moorddadige tiran Bashar Assad, voor de grotere destabilisering die het als gevolg daarvan gewillig en vrolijk nastreeft, en voor zijn voortdurende militaire opbouw in de regio gericht op het aanvallen van Israël.

De aanwezigheid van Iran tot ver buiten zijn grenzen is het bewijs van de gevaarlijke doelstellingen van het regime, en mocht de wereld – inclusief Canada – deze provocerende acties negeren, dan doet dat op eigen risico. De media moeten rekening houden met de gevaarlijke militaire activiteiten van Iran in Syrië


Bronnen:

♦ naar een artikel van Robert Walker “Media Must Take Note of Iran’s Dangerous Military Activities in Syria” van 10 september 2020 op de site van The Media Line

Een gedachte over “De media moeten rekening houden met de gevaarlijke militaire activiteiten van Iran in Syrië

  1. De media moet……

    Daar het gros van de hedendaagse media zich niet bezighoud met waarheids vinding & feiten, maar veel meer met promotie van eigen politiek correcte & ‘progressieve’ denkbeelden, journalisten geen neutrale obseveerders/onderzoekers maar papagaaiende afnemers van Reuters & AP zijn, moet je van de media helemaal niets verwachten.

    De goede & foute Usual Suspects zijn namelijk al in hun job beschrijving vastgelegd.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.