Het is tijd voor de Palestijnen om – voor de verandering – aan verstandige politiek te doen

Premier Benjamin Netanyahu was volgens Israëlische analisten nooit van plan om delen van de Westelijke Jordaanoever te annexeren. Hij had geen kaart. Er was waarschijnlijk geen Amerikaans-Israëlische mappingcommissie. En 1 juli was een denkbeeldige ‘annexatiedag’.

Netanyahu deed beloften aan kolonisten, hypte Israëli’s en Palestijnen (en de wereld) over annexatie, en werd internationaal veroordeeld omdat hij beloofde de Westelijke Jordaanoever te annexeren en effectief het principe van een tweestatenoplossing te laten vallen.

In ruil voor zijn theatervoorstelling, of, laten we aannemen van zijn serieuze beloften, behaalde hij een kostbare prijs door de Verenigde Arabische Emiraten te verleiden diplomatieke banden met Israël aan te gaan in ruil voor een toezegging om geen enkel deel van de Westelijke Jordaanoever te annexeren.

De Palestijnse reactie op het nieuws over diplomatieke banden tussen de VAE en Israël was voorspelbaar en eerlijk gezegd zielig. Palestijnen moeten stoppen met zeuren over elke toenadering tussen Israël en enig ander land. Wat nog belangrijker is, is dat de Palestijnen voor eens en voor altijd Israëls bluf aan de kaak moeten, stellen en voor de verandering slimme politiek moeten spelen.

Het Palestijnse leiderschap zou Trump vandaag moeten bellen en om een ​​topbijeenkomst in het Witte Huis tussen de president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas en Netanyahu moeten verzoeken. Het doel van de top zou moeten zijn om binnen 30 dagen te onderhandelen over een Israëlisch-Palestijns vredesakkoord op basis van een tweestatenoplossing, terwijl er niets onopgelost blijft om de fouten van de Oslo-akkoorden niet te herhalen.

In de tussentijd zouden de Palestijnen de Arabische landen vragen om geen nieuwe vredesakkoorden met Israël te sluiten totdat een Israëlisch-Palestijnse vredesovereenkomst is afgerond. Dat zou geen onrealistisch verzoek van de Palestijnen zijn, vooral nu er wordt gesproken dat Bahrein en Oman de voetsporen van de VAE zullen volgen en diplomatieke betrekkingen met Israël kunnen aangaan. Dat zou Israël diep kunnen schaden. Het zou Israël en zijn bedoelingen ter plaatse brengen.

Ofwel tekent Israël een aanvaardbaar vredesakkoord met de Palestijnen binnen een bepaalde tijdsperiode, ofwel zou Israël stoppen met vredestichtingen met de Arabische wereld. Een andere urgente kwestie zijn natuurlijk de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Trump zou voorafgaand aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen op 5 november een vredesakkoord tussen Israël en Palestina willen aankondigen.

Als de bedoelingen van Israël oprecht zijn en als het bereid is om te voldoen aan de minimale, acceptabele en legitieme eisen van het Palestijnse volk, dan zou in Washington binnen enkele weken een akkoord kunnen worden bereikt. Terwijl Trump vermoedelijk macht zou hebben over Israël, zouden de Arabische en Europese landen een macht hebben over de Palestijnen om beide partijen samen te persen om deze unieke kans te grijpen en “hard aan te jagen” om een ​​vredesakkoord te bereiken.

Weer meer van hetzelfde…
Het voorgestelde vredesplan van Trump is niet in steen geschreven, zoals we al hebben gezien bij het annexatieschema van het plan. Voor de Palestijnen en, naar mijn persoonlijke mening, omvatten volgende de elementen een realistisch vredesakkoord:

• De hele Westelijke Jordaanoever minus de grote nederzettingen die grenzen aan Israël.

• In ruil voor het land dat aan Israël werd gegeven, zouden de Palestijnen Israëlisch grondgebied van gelijke grootte en strategische waarde ontvangen.

• Oost-Jeruzalem zou worden erkend als de hoofdstad van Palestina.

• Geïsoleerd en wat de Israëli’s ‘illegale buitenposten of nederzettingen’ noemen, zou worden geëvacueerd.

• Er zou een extraterritoriale landroute zijn tussen Gaza en de Westelijke Jordaanoever, indien nodig gecontroleerd door internationale veiligheidstroepen.

• Palestijnse vluchtelingen zouden het recht hebben op terugkeer naar de nieuwe Palestijnse staat. Palestijnen moeten stoppen met dagdromen om terug te gaan naar Haifa en Jaffa. Dat zal nu of nooit gebeuren. Laten we onszelf niet voor de gek houden.

• Palestijnse vluchtelingen zullen naar behoren worden gecompenseerd voor eigendommen en land die ze verloren hebben via een internationaal fonds dat wordt gefinancierd door Israël, de Verenigde Staten en andere landen. Een dergelijk fonds, hoe groot het ook is, zou minder duur zijn dan een andere Arabisch-Israëlische oorlog.

• De heilige plaatsen van Jeruzalem zouden onder Jordaans bewind blijven, en mensen van alle religies zullen onbeperkt toegang hebben tot die heilige plaatsen.

De Heilige Graal
De heilige graal voor Israël is veiligheid. Palestijnen van alle politieke kleuren erkennen dat veiligheidskwesties van het allergrootste belang zijn voor Israël. De Gazastrook vormt een grote uitdaging voor zowel Israël als de Palestijnse Autoriteit, maar er zou een commissie worden opgericht om Gaza op te nemen in de nieuw opgerichte Palestijnse staat.

Het zal niet gemakkelijk zijn, maar Hamas en de Islamitische Jihad zullen opties voorgelegd krijgen om ofwel de door de PLO / PA ondertekende overeenkomsten na te leven, ofwel zullen ze met zeer onaangename gevolgen te maken krijgen.

Wat de veiligheid op de Westelijke Jordaanoever betreft, hebben jaren van veiligheidssamenwerking tussen Israël en de PA bewezen dat de veiligheidscoördinatie heeft gewerkt en bijna onberispelijk kan blijven werken tussen de twee partijen.

Met betrekking tot de Palestijnse grens met Jordanië, zal de voortdurende Palestijns-Jordaanse en Israëlische veiligheidssamenwerking de veiligheid van de grens tussen Palestina en Jordanië waarborgen. Bovendien biedt land in het tijdperk van raketten, drones en zelfs heliumballonnen geen veiligheid meer. Het is vrede die voor veiligheid zorgt.

De slimste daad die de Palestijnen nu kunnen doen, is het heft in eigen handen nemen. In plaats van toe te zien dat het ene Arabisch land het andere volgt bij het aangaan van banden met Israël, zouden ze de ware bedoelingen van Israël met betrekking tot een eervolle vrede moeten ontdekken.

In de tussentijd moeten ze de Arabieren vragen om hun erkenning van Israël ‘uit te stellen’ terwijl ze onderhandelen over een versneld en acceptabel vredesakkoord. Als ze slagen, wint iedereen. Als ze falen, dan stellen ze Netanyahu bloot voor wat hij is: een oplichter.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Bishara A. Bahbah “It’s time for the Palestinians to call Israel’s bluff on peace” van 19 augustus 2020 op de site van The Jerusalem Post

Een gedachte over “Het is tijd voor de Palestijnen om – voor de verandering – aan verstandige politiek te doen

  1. Nee, het word écht nooit iets met “de palestijnen”.

    Nog stééds zitten ze hoog te paard met hun eisen, rechten & voorwaarden over wat Israel zou moeten doen & laten om hen te compenseren voor de door hen gebrachte offers.

    Het advies paket van deze ‘uitgekookte’ journalist is gewoon hetzelfde al lang uitgebraakte scenario.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.