Waarom Palestijnen het liefst voor Israëliërs werken

Plaatje hierboven: Dagelijkse staan tienduizenden Arabische ‘Palestijnen’ aan te schuiven om te werken in Israël. Vele duizenden werken dan weer in de Israëlische gemeenschappen in Judea & Samaria [beeldbron: A7]

De omstandigheden voor Palestijnen die in Israël en de nederzettingen werken, zijn veel beter dan in de Palestijnse Autoriteit, aldus een Israëlisch-Arabische arbeidsadvocaat en een Palestijnse arbeider in twee interviews in het PA-tv-programma Workers ‘Affairs.

De arbeider legde uit dat de omstandigheden zo veel beter zijn dat veel Palestijnse arbeiders er de voorkeur aan geven of ‘gedwongen’ worden om voor Israëlische werkgevers te werken.

De Israëlisch-Arabische arbeidsrechtadvocaat Khaled Dukhi, die samenwerkt met de Israëlische NGO Workers ‘Hotline, verklaarde in het PA TV-programma dat het Israëlische arbeidsrecht “zeer goed” is omdat het geen onderscheid maakt tussen mannen en vrouwen of tussen Israëli’s en Palestijnen.

Hij legde echter uit dat Palestijnse arbeiders die in Israël of in de nederzettingen werken nog steeds lijden omdat Palestijnse tussenpersonen een deel van hun salaris ‘stelen’.

Volgens een Palestijnse hoogleraar economie aan de An-Najah University, zet Palestijnse arbeiders de trend voort die Palestinian Media Watch in het verleden heeft gemeld, nog steeds aanzienlijk door tewerkgesteld te worden in Israël en in de Joodse steden op de Westelijke Jordaanoever.

Dr. Bakr ShtayyehDr. Bakr Shtayyeh (plaatje rechts), directeur van de economische faculteit, vertelde aan PA TV dat het Palestijnse inkomen de afgelopen 15 jaar is gestegen met slechts 2/3 van de prijsstijgingen, waardoor de koopkracht van de Palestijnen aanzienlijk is gedaald.

Voor Palestijnen die in Israël en in de ‘nederzettingen’ werkzaam zijn, is het inkomen echter meer dan tweemaal zo snel gestegen als de prijsstijgingen. Dit betekent dat de koopkracht voor Palestijnen die door Israëli’s worden ingezet, meer dan verdubbeld is.

Dr. Bakr Shtayyeh, directeur van de faculteit Economie van de Nationale Universiteit van An-Najah in Nabloes (Samaria), zei op 4 augustus 2020 op PA TV, de officiële openbare omroep van de Palestijnse Autoriteit:

Als we de periode tussen 2004 en 2019 – 15 jaar, de afgelopen 15 jaar – nemen, zien we dat de prijzen voor ons in Palestina met 45% zijn gestegen. .. Laten we het nu hebben over de sectoren. De sector van [Palestijnse] arbeiders in de particuliere sector, de sector van arbeiders – hun inkomen steeg met 30%, terwijl de prijzen met 45% stegen; Daardoor nam hun koopkracht af. [Wat betreft] de sector van [Palestijnse] arbeiders in Israël en de nederzettingen, hun inkomen steeg met 95%, terwijl de prijsstijging 45% bedroeg. Daardoor nam hun koopkracht enorm toe. De kloof is duidelijk en de kloof tussen de twee sectoren wordt groter. [Wat betreft] de laag van [Palestijnse] overheidspersoneel in de twee sectoren – civiel of militair – hun salarissen gingen gemiddeld met 65% omhoog. Met andere woorden, meer dan het percentage van de prijsstijging.

Plaatje hierboven: Palestijnse Arabieren aan de slag in de bouw voor de Israëliërs in Judea & Samaria aka de Westelijke Jordaanoever

Werken in Israël
Ongeveer 70.000 Palestijnse arbeiders uit de bezette Palestijnse Gebieden (OPT) zijn momenteel werkzaam in Israël, de meeste in de bouw, evenals velen in de landbouw, de industrie en de dienstverlening. Nog eens 30.000 werken in de Israëlische nederzettingen.

Kav LaOved helpt meer dan 3.000 Palestijnse arbeiders per jaar met betrekking tot kwesties als discriminatie op het gebied van salaris en sociale rechten, het ‘bindende systeem’ (het onvermogen van werknemers om van werkgever te veranderen), slechte veiligheidsomstandigheden, ingehouden lonen en willekeurige annulering van werkvergunningen door de Civiel bestuur.

In Israël werken momenteel 60.000 zorgverleners, van wie 80% vrouw is. Ongeveer 50.000 hebben een werkvergunning mantelzorg; Alle zorgverleners van migranten werden oorspronkelijk gezocht door de staat Israël en kwamen het land legaal binnen met een werkvisum.

De meeste arbeiders zonder papieren verloren hun status als gevolg van de voorschriften van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, of omdat hun werkgever en / of arbeidskrachten hun visa niet correct en legaal hadden geregeld.

Ongeveer de helft van de zorgverleners die naar Israël worden gebracht, komt uit de Filippijnen, ongeveer 15% uit Nepal, 10% uit India, 10% uit Sri Lanka, 10% uit Moldavië en de rest uit verschillende Oost-Europese landen.

Ongeveer 24.600 arbeidsmigranten in Israël zijn werkzaam in de landbouwsector. Hoewel het merendeel van de arbeiders uit Thailand komt, komt een klein aantal uit Sri Lanka en Nepal. Elk jaar helpt Kav LaOved ongeveer 3.000 landarbeiders die verstoken zijn van eerlijke arbeidsvoorwaarden.

Door persoonlijk overleg, veldwerk, een telefonische hotline, informatiemateriaal en onze Facebook-groep (allemaal in het Thais) en Thais sprekende veldwerkers informeert de organisatie duizenden landarbeiders over hun arbeidsrechten, gebruikmakend van een “Kennis is macht” benadering van dit personeelsbestand.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Itamar Marcus “Why Palestinians prefer to work for Israelis” van 13 augustus 2020 en een artikel van Itamar Marcus en Nan Jacques Zilberdik “Why Palestinians prefer to work for Israeli employers” van 25 juli 2016 op de site van Palestinian Media Watch (PMW)

♦ naar een artikelKav Laoved’s annual report 2019” van 6 augustus 2020 op de site van Kav Laoved