Waarom blijft het Britse modemagazine ‘Vogue’ antisemieten promoten?

Weer een ander modeblad heeft de beslissing genomen om de politiek in te gaan – met desastreuze gevolgen.

Het Britse Vogue, een van de 26 internationale Vogue-edities, die meer dan 800.000 gedrukte lezers en 3,2 miljoen unieke maandelijkse online bezoekers claimt, heeft wat het noemt ‘een inspirerend leger van activisten’ op de omslag van het septembernummer gezet (misschien wel het belangrijkste nummer van Het jaar).

Onder de 20 activisten die Vogue koos, zijn Tamika D. Mallory (cover hierboven) en Angela Davis. Het tijdschrift noemde Mallory ‘een van de meest vitale activisten van haar generatie’ in een hoofdinterview en noemde Davis een ‘echte legende’.

In januari 2017 kreeg Tamika Mallory bekendheid als een van de vier belangrijkste leiders van de Women’s March in de VS. Het duurde echter niet lang daarna dat nieuws over haar connectie met Louis Farrakhan, de leider van de Nation of Islam, die joden ‘termieten’ noemde en Hitler een ‘zeer groot man’ noemde – evenals haar eigen antisemitische opmerkingen – begon langzaam naar buiten te druppelen.

In mei 2017 plaatste Mallory een foto van zichzelf met Farrakhan op Instagram en schreef: “Godzijdank leeft deze man nog steeds en doet het goed. Hij is absoluut de GOAT. Gelukkige verjaardag @louisfarrakhan! .” (GOAT = Greatest of All Times.)

In februari 2018, zoals The Washington Post meldde, ‘woonde Mallory het jaarlijkse Saviors ’Day-evenement van de Nation of Islam in Chicago bij. Terwijl [ze] daar was, hield Farrakhan een opruiende keynote met uitspraken over ‘machtige joden’ die hij als zijn vijanden beschouwde. ‘ Ze weigerde publiekelijk hem te veroordelen toen ze ter verantwoording werd geroepen.

In april 2018 lasterde ze de ADL als ‘CONSTANT [sic] aanvallen van zwarte en bruine mensen.’ Ten slotte meldde het tijdschrift Tablet in december 2018 dat Mallory’s antisemitisme de Vrouwenmars blijkbaar vanaf het prille begin had besmet en andere leiders vervreemdde.

Tijdens de allereerste leiderschapsbijeenkomst in maart beweerde Mallory, volgens Tablet, ‘dat bewezen was dat Joden leiders waren van de Amerikaanse slavenhandel’ – een antisemitische leugen die door Farrakhan werd gepromoot. Ze beschuldigde later ‘blanke Joden’ van ‘het handhaven van blanke suprematie’.

Nadat deze en andere problemen aan het licht waren gekomen, brak de beweging uit elkaar, met duelleren en concurrerende marsen in januari 2019. Mallory, samen met co-leiders Linda Sarsour en Bob Bland, nam kort daarna ontslag uit het bestuur van de Women’s March.

Waarom zou de Britse Vogue nu proberen Mallory en haar activisme te rehabiliteren en promoten door haar op de cover van het grootste nummer van het jaar te plaatsen? Bovendien heeft de Britse Vogue er ook voor gekozen om Angela Davis op de cover te zetten. Davis, volgens de ADL, ‘heeft een lange staat van dienst van anti-Israël activisme.’

Davis heeft Rasmea Odeh gesteund, een veroordeelde moordenaar en lid van de terreurgroep het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina. Odeh werd in Israël veroordeeld voor de moord op twee studenten van de Hebreeuwse Universiteit, Edward Joffe en Leon Kanner. Odeh bekende de misdaad kort na haar arrestatie en haar proces werd geobserveerd en als eerlijk beschouwd door het Internationale Comité van het Rode Kruis.

Davis heeft ook opgeroepen tot vrijlating van Marwan Barghouti uit de Israëlische gevangenis. Zoals CAMERA eerder heeft opgemerkt, werd Barghouti ‘door een Israëlische burgerlijke rechtbank veroordeeld voor vijf moorden en één poging tot moord, en was hij betrokken bij vier andere terreuraanslagen.’

De cover van september is de derde keer dit jaar dat de Britse Vogue Davis een prominente plaats inneemt. Is steun aan veroordeelde moordenaars het soort ‘activisme’ dat de Britse Vogue probeert te promoten? British Vogue beweert dat het ‘toegewijd is aan het naleven van de regels en voorschriften van de Independent Press Standards Organization (IPSO) en de Editors ‘Code of Practice die IPSO afdwingt.’

Deze Code stelt in sectie 1 (i): ‘De pers moet ervoor zorgen dat er geen onnauwkeurige, misleidende of vervormde informatie of afbeeldingen worden gepubliceerd.’ Door deze essentiële informatie over Mallory en Davis weg te laten, voldoet British Vogue niet aan haar verplichting om haar lezers nauwkeurige informatie te verstrekken.

Plaatje hierboven: Tegenwoordig is de Palestijnse terreur in de mode – zoals in het tijdschrift Vogue. Ahed Tamimi, de Palestijnse tiener die in de gevangenis belandde omdat zij een Israëlische soldaat heeft aangevallen, en die openlijk oproept tot geweld tegen Joden en de vernietiging van Israël, was te zien in de uitgave van oktober 2018 in Vogue Arabic [beeldbron]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Karen Bekker “Why Does ‘British Vogue’ Continue to Feature Antisemites?” van 16 augustus 2020 op de site van The Algemeiner

Een gedachte over “Waarom blijft het Britse modemagazine ‘Vogue’ antisemieten promoten?

  1. Het is vooral jammer dat deze modebladen bevestigen wat velen denken……….*het zijn sowieso maar domme meiden die deze flutbladen lezen en niets anders in hun hoofd hebben dan uiterlijk vertoon en een leeg bestaan.

    Met dit soort acties kan ik ze géén ongelijk geven.

    Maar natuurlijk gaat het, zoals altijd om iets anders…..$$$$$!

    “Palestina”, Jodenhaat & anti Israel ‘activisme’ zorgen altijd voor controverse en dus gratis reclame en dat is precies wat deze bladen nodig hebben, daar de verkoop achteruitloopt omdat alles sowieso online te bekijken is en je hiervoor geen duur magazine meer hoeft te kopen.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.