Islamiseren van Israëlisch erfgoed? Vraag het aan de christen Georgiërs, die weten er alles over ….

Een groep Georgische specialisten en wetenschappers is naar Tao-Klarjeti gezonden, een historische provincie die vroeger bij Georgië hoorde, om het verlaten monument van de Oshki Dome te onderzoeken.

In het kader van hun bezoek zullen ze rehabilitatiewerkzaamheden uitvoeren in het historische en culturele monument van Georgië. Gelegen in Oshki is de Dome een Georgische kerk die dateert uit de tweede helft van de 10e eeuw, gelegen in de historische provincie Tao-Klarjeti, dat sinds 1921 wordt bezet en geïslamiseerd door Turkije.

De informatie werd verstrekt door de voorzitter van het Georgische nationaal agentschap voor het behoud van cultureel erfgoed Nikoloz Antidze. Volgens hem bestaat de groep van 5 mensen die door het agentschap werd uitgestuurd uit experten: architect-restaurateur, archeoloog, kunstcriticus en constructeur.

Plaatje hierboven: De Georgisch Christen-Orthodoxe kathedraal van Oshki (tegenwoordig Turkije) is in verval. Linksonder op het plaatje is de minaret te zien (met satellietschotels!) van de locale moskee die tegenover de christen ruïne werd opgetrokken.

Zij zullen betrokken worden bij revalidatiewerkzaamheden en belangrijke werkzaamheden uitvoeren in samenwerking met Turkse specialisten. Georgische specialisten zullen nadien terugkeren uit Turkije, waarna veel details zullen worden onthuld. De rehabilitatiewerkzaamheden van de Oshki Dome zullen starten in overeenstemming met een overeenkomst tussen de Georgische en Turkse regeringen.

De hoofdkerk van Oshki werd gebouwd tussen 963 en 973. Het klooster is gelegen in Turkije, in het dorp Çamlıyamaç, in de noordoostelijke provincie Erzurum, grenzend aan de provincie Artvin.

Het Oshki-klooster was tijdens de middeleeuwen een belangrijk centrum van Georgische literatuur en verlichting. De bouw van het klooster in Oshki werd destijds gesponsord door de Georgische koningen Bagrat Eristavt-Eristavi (prins der prinsen) en David III Bagrationi Kuropalates.

In de 9e eeuw zag Tao-Klarjeti, onder auspiciën van de Georgische Bagratids, een heropleving van het kloosterleven. Georgiërs, die de meerderheid van de bevolking ten noorden van Tao vormden, trokken geleidelijk naar het zuiden.

Igor Dorfman-Lazarev merkt op dat ze een aantal kloosters ontdekten die in de 8e eeuw door Armeniërs waren verlaten en deze opnieuw opbouwden; Er werden veel nieuwe huizen gebouwd.

Stephen H. Rapp merkt op dat de Kartveliaanse migranten in deze ‘nieuwe Kartli’ de grote Armeense bevolking die er al woonden, ontmoetten. Er vond een culturele uitwisseling plaats tussen de twee volkeren. Veel belangrijke Georgische culturele monumenten uit de middeleeuwen bevinden zich op het grondgebied van Tao-Klarjeti en velen van hen zijn bewaard gebleven als ruïnes.

Verschillende monumenten met middeleeuwse Georgische architectuur – verlaten of omgebouwde kerken, kloosters, bruggen en kastelen – zijn verspreid over het gebied. De bekendste zijn de kloosters van Khandzta, Khakhuli, Ancha, de kerken van Oshki, Ishkhani, Bana, Parkhali, Doliskana, Otkhta Eklesia, Opiza, Parekhi en Tbeti.

Plaatje hierboven: Een cruciaal moment tijdens de 11de Russisch-Turkse oorlog (1877-1878) kwam in augustus 1877 tijdens de Veldslag bij Shipka Pass, toen een groep van 5.000 Bulgaarse vrijwilligers en 2.500 Russische troepen een aanval op de top afsloeg door een bijna 40.000 man sterk Ottomaans leger.

De Twaalf Oorlogen
De Russisch-Turkse oorlogen (of Ottomaans-Russische oorlogen) waren een reeks van twaalf oorlogen tussen het Russische rijk en het Ottomaanse rijk tussen de 17e en 20e eeuw. Het was een van de langste series militaire conflicten in de Europese geschiedenis. Georgië (en ook Armenïe) dienden als slagveld voor beide strijdende grootmachten.

De Twaalfde oorlog tussen het Ottomaanse Rijk en Rusland werd beslecht in de Slag om Sarikamish op 2 januari 1915. Het Ottomaanse leger leed een zware nederlaag. De ineenstorting van het Russische leger na de revolutie van 1917 zorgde ervoor dat de Kaukasisch regio, die tot dan deel uitmaakte van het Russische Tsarenrijk, uit elkaar viel.

Georgië zag zijn kans schoon en riep op 26 mei 1918 de onafhankelijkheid uit als de 1ste Democratische Republiek Georgië. Echter, in februari 1921 viel het nieuw opgerichte Sovjet-Russische Rode Leger Georgië binnen en bezette het land na een korte oorlog. De Georgische regering o.l.v. premier Noe Zhordania (1868-1953) werd gedwongen te vluchten.

Om hun eeuwenoude vete te beslechten en een einde te maken aan de 12de Oorlog tussen Turken en Russen besloten het Ottomaanse Rijk en Sovjet-Rusland tot een akkoord dat werd ondertekend in Kars. In het Verdrag van Kars van 13 oktober 1921 besloten beide oorlogvoerende partijen de landen van het Kaukasisch gebied onder elkaar te verdelen zonder inspraak van de deelgebieden.

Stalin keek gewoon in welke gebieden moslims op dat ogenblik een meerderheid vormden en schonk aldus de Georgische provincie Tao-Klarjeti aan het Ottomaanse Rijk (Turkije). Sindsdien staan honderden Georgische kerken en kloosters weg te kwijnen in het voormalige Georgische land, o.a. in Oshki.


Bronnen:

♦ naar een artikelGeorgian specialists to rehabilitate abandoned Oshki dome in Tao-Klarjeti” van 7 juni 2018 op de site van The Georgian Journal