Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina werpt Oslo akkoorden in de prullenmand

Het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (DFLP) veroordeelde in een verklaring op 2 augustus 2020, het beleid van wat het noemt de “opruiing die door de Amerikaanse zionistische kringen wordt gevoerd tegen het Palestijnse volk.”

De DFLP voegde eraan toe dat

[..] De schandelijke oproep van het Amerikaanse congreslid Doug Lamphorn om sancties op te leggen aan president Abbas en het Palestijnse leiderschap binnen het kader valt van de totaal afwijzende druk om toe te geven aan het Amerikaanse beleid bij het liquideren van de kwestie en de legitieme nationale rechten van ons volk, via de deal van Trump-Netanyahu , en het annexatieplan en de implementaties ervan, die ons volk unaniem verwierp. Het Front riep op om gehoor te geven aan Amerikaanse oproepen om verder te gaan op het pad naar de volledige opheffing van de Oslo-akkoorden en het Protocol van Parijs, en hun beperkingen in een alomvattende nationale strategie die het breedste nationale verzet in het veld oproept tegen de bezetting en de nederzetting en in internationale fora om de bezetting te delegitimeren en de staat Israël te isoleren, en om de regering-Trump flagrant vijandig te verklaren tegenover de internationale legitimiteit.

Hawatmeh & DFLP
Op 22 februari 2020 herdacht de DFLP de eenenvijftigste verjaardag van de oprichting van het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (DFLP), een Palestijnse terroristische groepering die op zoek is naar de vernietiging van Israël. De DFLP is nà Hamas, Islamitische Jihad en de PFLP (Palestijns Front voor de Bevrijding van Palestina) de 4de macht in de Gazastrook.

De oorsprong van de DFLP als een marxistisch-leninistische terreurgroep staat in schril contrast met andere grotere Palestijnse facties, zoals de islamistische Hamas en Fatah. En ondanks zijn kleine omvang heeft de DFLP historisch gezien een buitenmaatse rol gespeeld bij het uitvoeren van terreuraanslagen en het aanmoedigen van geweld tegen de Joodse staat. Desalniettemin heeft de groep weinig aandacht gekregen van beleidsmakers en pers.

Plaatje hierboven: DFLP-oprichter Nayef Hawatmeh (sigaret vasthoudend). PLO-leider Yasser Arafat zit in het midden met een zonnebril. De toenmalige PLO-woordvoerder Kamal Nasser zit aan de rechterkant van Arafat. Afbeelding circa 1970 [beeldbron: Camera]

Oorsprong en ideologie
Nayef Hawatmeh creëerde op 22 februari 1969 het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (DFLP), dat zich afscheidde van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP).

Hawatmeh werd geboren in 1937 in Salt, Jordanië. Hij is van christelijk Grieks-orthodoxe geboorte. Hij diende in het Jordaanse leger en studeerde filosofie en psychologie aan de Universiteit van Beiroet, waar hij actief werd in de Arab National Movement, volgens terreuranalist Aaron Mannes.

In 1955-56 was Hawatmeh een leraar, schrijver en journalist in Jordanië voordat hij hielp bij het oprichten van de PFLP (Profile of Nayef Hawatmeh, Jewish Virtual Library). Eerder had Hawatmeh naar verluidt ‘deelgenomen aan gevechten tijdens de politieke crisis in Libanon in 1958 en tegen de Iraakse leider Abd al-Karim Qasim rond 1962, wat leidde tot een gevangenisstraf van veertien maanden in Irak.

Vervolgens nam hij deel aan de onafhankelijkheidsstrijd van Zuid-Jemen tegen de Britse overheersing, die duurde tot 1967 (Mapping Palestinian Politics: Nayef Hawatmeh, European Council on Foreign Relations). ‘ De DFLP wordt ook wel het Volksdemocratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (PDFLP) genoemd. In het Arabisch staat de groep bekend als al-Jabha al-Dimuqratiyah Li-Tahrir Filastin.

Volgens analist Mannes was de DFLP in 2004 ‘een lid, maar geen actieve deelnemer, van de Palestine Liberation Organization (PLO)’, de overkoepelende groep die wordt gedomineerd door de Fatah-beweging (Profiles in Terror: The Guide to Middle East Terror Organizations , Rowman en Littlefield, 2004).

De afscheuring van de PFLP was verankerd in Hawatmeh’s overtuiging dat de groep niet ideologisch genoeg toegewijd was aan de marxistisch-leninistische leer. Maar dit was niet de enige reden voor de splitsing. Zoals Mannes opmerkte, ‘was de splitsing in grote mate het product van persoonlijke verschillen tussen de leider van de PFLP, George Habash en Hawatmeh.’

In feite werd de DFLP aanvankelijk het Democratisch Volksfront voor de Bevrijding van Palestina genoemd, deels als een weerspiegeling van ‘Hawatmeh’s kritiek op de autocratische neigingen van Habash’. Bedreigingen van Habash leidden tot een formele wijziging van de naam, waarbij Hawatmeh uiteindelijk de ‘P’ van ‘PDFLP’ liet vallen.

Fatah-leider Yasser Arafat, bezorgd over de toenemend groeiende macht van de PFLP, steunde aanvankelijk de DFLP om Habash tegen te gaan. De DFLP ‘had aanvankelijk een radicale marxistisch-leninistische ideologie en werkte samen met andere radicale linkse organisaties’, aldus een Joods Virtueel Bibliotheekprofiel van de groep.

Aanvankelijk was de DFLP van mening dat een Palestijnse staat alleen kon worden gecreëerd tegenover een klassenrevolutie die door geweld werd veroorzaakt. De DFLP, merkte Mannes op, was ‘toegewijd aan het bevorderen van revolutie in de hele Arabische wereld en in het bijzonder tegen de Arabische monarchieën’, en bezat een ‘bijzondere vijandigheid voor de Jordaanse monarchie’.

Zoals de Palestijnse historicus Yezid Sayigh in zijn boek uit 1997 over de Palestijnse politieke geschiedenis benadrukte, hadden zowel ‘de PFLP als de DFLP bittere ervaringen van de Jordaanse en Libanese autoriteiten en bepleitten zij hun omverwerping in samenwerking met lokale partijen’ en later ‘verzetten zich tegen Sadats Egypte.’

Plaatje hierboven: Havana, 8 december 2003. DFLP-leider Nayef Hawatmeh op visite bij de Cubaanse dictator Fidel Castro [beeldbron]

Beide groepen ‘steunden de polarisatie van het Arabische staatssysteem tussen‘ progressieven ’en‘ nationalisten ’enerzijds en‘ conservatieven ’en‘ reactionairen ’anderzijds.’ In overeenstemming met de marxistisch-leninistische gedachte was de DFLP van mening dat de Palestijnse zaak slechts deel uitmaakte van een grote ‘internationale bevrijdingsoorlog’.

Dienovereenkomstig beschouwde de DFLP ook de grote kapitalistische macht van de Verenigde Staten als haar centrale vijand. Maar sinds de DFLP in 1982 door de Israëlische strijdkrachten (IDF) uit Libanon werd verdreven, heeft de terreurgroep een ‘iets meer pragmatische’ ideologie aangenomen die sommigen hebben beschreven als ‘vergelijkbaar met Fatah’, de beweging die de PLO domineert en de Palestijnse Autoriteit (PA).

Strategie van fasen
De DFLP heeft een compromisloze houding tegenover Israël. Zoals Mannes heeft benadrukt, was de groep ‘de eerste binnen de PLO’ die pleitte voor wat de PLO ‘Strategie van fasen‘ uit 1974 werd die ‘de verklaring van een Palestijnse staat mogelijk maakte op elk van Israël teruggewonnen gebied, zonder de volledige vernietiging van Israël maar als een eerste stap ‘op weg naar de vernietiging van de Joodse staat.

Hawatmeh stelde voor het eerst de ‘gefaseerde oplossing’ voor in 1971 terwijl hij schreef als een ‘Palestijnse linkse’ en de DFLP nam het officieel als strategie over in 1973. De meeste grootschalige terreuraanslagen van de DFLP vonden plaats in de jaren zeventig, waarin de groep een opleving van zowel lidmaatschap als geld.

De publiciteit die door deze aanvallen werd verkregen, heeft ertoe bijgedragen dat de residentie van de KGB in Beiroet in het voorjaar van 1974 contact heeft opgenomen met de DFLP. Volgens verslagen van de overloper van de KGB, Vasili Mitrokhin, ‘regelde de residentie in Beiroet twee of drie keer per maand ontmoetingen met Hawatmeh (voor Hoe lang is onduidelijk) en geplant Service A desinformatie in het DFLP-tijdschrift Hurriya voor 700 Libanese ponden per pagina.”

De DFLP was ook een ‘welkome gast in de hoofdsteden van het Sovjetblok, inclusief Oost-Berlijn, maar ook in Angola, Somalië en Cuba’ en Oost-Duitse diplomaten deden in 1976 een uitnodiging aan Hawatmeh. In oktober 1976 had de Oost-Duitse regering ingestemd met het verzenden van de DFLP-communicatieapparatuur.

Hawatmeh’s bezoek aan de DDR leidde tot een overeenkomst voor ‘maatregelen voor samenwerking en solidariteitsondersteuning’ en ‘een nieuwe kwaliteit en officiële status van de [DDR’s] relaties met de DFLP.” De DFLP was van mening dat de PLO-leiding er na zijn vredesinitiatief niet in geslaagd was ‘strengere maatregelen te nemen tegen [de Egyptische president] Anwar Sadat.’

Verder lezen hier op Camera

DFLP vandaag
Aangenomen wordt dat de DFLP beperkte financiële en militaire hulp ontvangt van Syrië, waar het actief is in de Palestijnse vluchtelingenkampen. De leider van de DFLP, Nayif Hawatmeh, woont in Syrië.

De DFLP trekt vooral Palestijnen aan met een meer sociaal liberale en seculiere levensstijl, evenals Palestijnse christenen, voornamelijk in steden als Nablus en Bethlehem. De partij publiceert wekelijks een krant in verschillende Arabische landen, al-Hurriya (Vrijheid).

De DFLP staat niet op de lijst van terroristische organisaties van de Amerikaanse regering of de Verenigde Naties. Het werd in 1999 geschrapt van de lijst van buitenlandse terroristische organisaties van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, “voornamelijk vanwege het ontbreken van terroristische activiteiten, zoals gedefinieerd in de relevante wetgeving … in de afgelopen twee jaar.”


Bronnen:

♦ naar een artikel van Sean Durns “Backgrounder: Democratic Front for the liebartion of Palestine” van 12 april 2019 op de site van Camera

♦ naar een artikelDemocratic Front for the Liberation of Palestine” en een artikel “Nayef Hawatmeh” from Wikipedia, the free encyclopedia

 

Een gedachte over “Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina werpt Oslo akkoorden in de prullenmand

  1. In de prullemand gegooid? LOL!
    Deze papieren akkoorden zijn al jaren geleden verbrand.

    Like

Reacties zijn gesloten.