We moeten doorgaan met het droogleggen van de moerassen van antisemitische leugens

We zijn niet weer op weg naar Babylon of Europa, maar oh, hoe ik steeds meer benauwd word door de Joodse haat die ons elke dag en overal confronteert: op de campus, in de media, bij de Verenigde Naties, in het Congres, Online, in rapmuziek en op straat.

Ben je dit ook niet beu? Het blijft maar komen en de Grote Leugens, zowel oude als nieuwe, worden telkens gekker en gekker en degenen die hen steunen, denken dat dergelijke deugden signalen zijn die hen zullen  beschermen tegen de aanstormende meutes.

De ayatollahs mogen weer met een nieuwe Joodse genocide (Chas v’chalilah!) op Twitter bedreigen, maar geen vriendelijk woord over Israël of de joden, vooral als het waar is, is gemakkelijk toegestaan. Geen kritiek op een dergelijk woord, of op de islam, vooral als het waar is, is toegestaan. Antisemieten kunnen standhouden; hun critici mogen hun woorden niet herhalen als onderdeel van hun kritiek.

Een vriend in Londen schreef me zojuist over een docent, Stephen Lamonby, die door de Southampton Solent University werd ontslagen omdat hij had gezegd dat “het Joodse volk het slimste ter wereld is” en “erom veel wordt belasterd”. Hij werd beschuldigd van “racisme”; hij zegt nu dat “alle deuren van alle universiteiten nu voor mij gesloten zijn”.

Ik schreef een artikel over Israëls nieuwe wetgeving tegen mensenhandel en prostitutie, op deze pagina’s, plaatste het overal op sociale media en probeerde het voor $ 10,00 op Facebook te stimuleren. Ik was zo trots op de prestatie van Israël. Raad eens? Plots eiste Facebook dat ik mijn rijbewijs perfect moest kopiëren, zowel voor als achter, en weigerde drie van mijn pogingen om dit te doen en het duurde telkens dagen om me te vertellen dat ik het beter moest doen. Het had misschien niets met mij te maken of zelfs niet eens met mijn onderwerp.

Diegenen die de regels van Facebook moesten toepassen deelden me telkens mee dat wanneer je een artikel probeert te ‘boosten’ dat politieke implicaties heeft, en dat je moet bewijzen dat je bent wie je zegt dat je bent. Nieuwe regels. Tegen de tijd dat ik een echt perfecte foto van mijn rijbewijs kon maken, waren er tien dagen verstreken.

Maar wat me de afgelopen maand het meest dwarszat, is de voortdurende ontkenning dat de Joden de inheemse bevolking van het Heilige Land zijn. De Arabische wereld, voornamelijk moslim, maar ook christen, heeft zich beziggehouden met de smerigste leugens van ontkenning, bijna gelijk aan holocaustontkenning.

Staat u mij toe twee boeken aan te bevelen: één, is een nieuw en uitstekend werk van Kenneth L. Hanson, getiteld Whose Holy Land? Archeology Meets Geopolitics in Today’s Middle East; het andere boek is een oldie-but-goodie van Leon Uris en heet The Haj.

Met prachtige foto’s en platen leidt Hanson ons naar de ene archeologische vindplaats na de andere, alle definitieve bewijzen van het joodse leven, niet alleen in Jeruzalem, Shomron en Yehuda, maar ook tot in de bronstijd. Er is absoluut geen ‘Palestijnse’ of zelfs continue Arabische aanwezigheid in het land.

De Babyloniërs bleven niet hangen, evenmin als de Romeinen, Egyptenaren, Assyriërs, Edomieten, Hethieten of Amalekieten. Alleen de Joden zijn gebleven en keer op keer teruggekomen door de geschiedenis heen. En alleen de joden worden ervan beschuldigd te hebben gestolen of gehurkt op Arabisch land.

De Ottomaanse Turken namen het land af van de Mamelukken, die het van de Ayyubiden namen, die het van de kruisvaarders namen, die het van de Seltsjoeken namen, die het van de Fatimiden haalden, die het van de Abbasiden namen, die het van de Abbasiden namen, Byzantijnen en de Romeinen – die het van de joden afnamen.

In duidelijke en beredeneerde taal geeft Hanson ons een geschiedenis van het Heilige Land en documenteert het met archeologische vondsten die de ‘Palestijnen’ ontkennen, ontheiligen, vernietigen, opbouwen en proberen te islamiseren . Het boek zal je zowel versterken als troosten, maar het kan ook je bloeddruk verhogen.

Leon Uris’ The Haj verscheen voor het eerst in 1984. Het is middenvoor en veel te lang en toch: Uris geeft ons een gefictionaliseerde, dramatische en zeer geldige geschiedenis van het Heilige Land van 1922-1956. Uris werd beschuldigd van schrijven vanuit een zionistisch standpunt – alsof zo’n standpunt ipso facto onaanvaardbaar is.

Maar zijn standpunt is ook dodelijk nauwkeurig, aangezien hij het Arabische verraad van zowel de joden als de ‘Palestijnen’ weergeeft; De broer-tegen-broer en man-tegen-vrouw mentaliteit van de Arabische moslim clans en stammen, en hun weigering om te moderniseren; De wreedheid van polygamie, vaderlijk misbruik van zonen en eerwraak; De bereidheid van de joden om samen te werken met de Arabieren die hen bij elke stap hebben afgewezen; De fraude van UNWRA; De Arabische indoctrinatie in anti-ongelovige en anti-zionistische haat en terrorisme, enz.

Misschien hadden al degenen die probeerden hun soevereine bestaan ​​te vestigen en te behouden te midden van zulke vijandigheid, zowel ideologisch als militair, een veel moeilijkere tijd dan nu.

En toch vrees ik dat we ons in een ander soort existentiële vrije val bevinden. Niets is zeker. Niets is vanzelfsprekend. Het enige wat we kunnen doen is ons verstandig houden en blijven vechten, wat er ook gebeurt. We moeten elke dag de moerassen van zijn Grote Leugens drooglegen. We mogen nooit opgeven.

door Prof. Phyllis Chesler

Cartoon: De ondefinieerbare antisemieten van links…

Plaatje hierboven: “Zwarten kunnen geen antisemieten zijn want dat zou racistisch zijn. Arabieren kunnen geen antisemieten zijn want ze geven enkel kritiek op Israël. Linksen kunnen geen antisemieten zijn omdat wij anti-racisten zijn. Dus de enige antisemieten zijn de Zionisten.”


Bronnen:

♦ naar een artikel van Prof. Phyllis Chesler “We must continue to drain the swamps of antisemitic lies” van 2 augustus 2020 op de site van Arutz Sheva

2 gedachtes over “We moeten doorgaan met het droogleggen van de moerassen van antisemitische leugens

  1. Het Internationale Pogrom tegen de Joodse gemeenschap wereldwijd is, 75 jaar na het einde van de Holocaust, weer legaal.

    Natuurlijk gaat het ‘absoluut niet tegen de Joden, maar alléén tegen de Zionisten en daar alle Joden Zionisten zijn is de keuze snel gemaakt en het doel gelegitimeerd.

    Het excuus is ditmaal het Palestinisme, gebaseerd op een pure fantasie over een niet bestaand volk.

    Het doel is nog precies hetzelfde als duizenden jaren geleden: Uitroeing van het Joodse volk!

    Zoals duizenden jaren geleden kan het Joodse volk opnieuw alleen op zichzelf vertrouwen met de hulp van de enkelingen die aan de goede kant van de geschiedenis staan.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.