Aanstelling van Tzipi Hotovely als Israël’s ambassadeur in G-B valt in slechte ‘linkse’ aarde

Tbilisi, 25 december 2016. Israël’s viceminister BuZa Tzipi Hotovely zelf van Georgische origine, ontmoet de toenmalige Georgische president Giorgi Margvelashvili. Hij werd op 16 december 2019 opgevolgd door Salome Zourabichvili [beeldbron: IMFA/Avi Hayun]

Verleden maand werd Tzipi Hotovely voorgedragen als Israël’s ambassadeur in Groot-Brittannië, een functie die in slechte aarde valt en wordt aangevochten door de linkse socialistische Labour partij in G-B, voordien geleid door de antisemiet Jeremy Corbyn tot 4 april 2020, evenals door de linkerzijde onder Joden, zowel in Londen als in Israël zelves.

Tzipi Hotovely is een Israëlische politicus. Ze is lid van de Knesset voor de Likud-partij sinds 2009. Op 18 maart 2013 trad ze toe tot de vorige regering van Israël als vice-minister van Transport. Vanaf 23 december 2014 was ze vice-minister van Wetenschap, Technologie en Ruimtevaart.

De thans 41-jarige Joods-orthodoxe Tzipi Hotovely werd op 2 december 1978 geboren in Rehovot, Israël, maar heeft Georgische roots. Haar ouders Gabriel en Roziko Hotovely emigreerden in de jaren ’70 vanuit Georgië [*] – dat toen nog een Russische Sovjetrepubliek was (Gruzinskaya Sovetskaya Sotsialisticheskaya Respublika – GSSR) – naar Israël.

Hotovely studeerde af aan de religieuze school Bnei Akiva Ulpanit in Tel Aviv. Vervolgens diende ze twee jaar burgerdienst in de Sherut Leumi, een alternatieve vorm van nationale dienst voor militaire dienst die beschikbaar is voor religieuze vrouwen. Op haar 34ste huwde zij op 27 mei 2013 met advocaat Or Alon en ze kregen samen drie dochters. Maayan werd geboren in 2014, dochter Eliraz in 2016 en haar derde dochter Noa werd geboren in juni 2018..

Plaatje hierboven: Jeruzalem, 27 mei 2013. Tzipi Hotovely huwt met advocaat Or Alon en staan hier onder de tallit, een Joodse gebedsjaal. In de jaren die volgden zullen ze samen drie dochters krijgen, Maayan, Eliraz en Noa [beeldbron:  Yossi Zeliger/Flash 90]

Haar politieke carrière is vanzelfsprekend een bron van trots in de Georgisch-Joodse gemeenschap van Israël en in Georgië [*] zelves.

[*] Georgië kon zich in november 1989 losrukken uit het wankelende Sovjet-Imperium van Rusland (USSR). Na een lange strijd riep Georgië op 9 april 1991 de onafhankelijkheid uit met als eerste president Zviad Gamsakhurdia (1939-1993). Dit werd echter niet erkend door de Sovjetregering en Georgië bleef de facto deel uitmaken van de Sovjet-Unie tot aan diens ineenstorting in december 1991. Na een staatsgreep liet Gamsakhurdia in maart 1992 het presidentschap over aan zijn oude rivaal Eduard Shevardnadze, die zetelde van 1992 tot 2003. Als gevolg van de bloedeloze Rozenrevolutie moest hij in 2003 met pensioen en werd Mikheil Saakashvili president, vergezeld van zijn Nederlandse vrouw Sandra Roelofs uit Terneuzen.

Zioniste Tzipi Hotovely
In mei 2015 werd Tzipi Hotovely aangesteld als de vice-minister van Buitenlandse Zaken in de nieuwste Israëlische regering van van premier Benjamin Netanyahu. Hotovely zei hierover:

Ik heb ermee ingestemd het te accepteren. Het is ongetwijfeld een van de hoogste functies in de buitenlandse dienst. Groot-Brittannië is erg belangrijk binnen Europa en erg vriendelijk [voor Israël], zeker onder de regering van [premier Boris] Johnson, en dat moet worden benut met belangrijk diplomatiek werk. Ik geef toe dat ik niet echt ben voorbereid voor deze reis en de missie … mijn hele hoofd is ondergedompeld in [de kwestie van de] nederzettingen.

Hotovely is een gedreven Likudnik en wordt algemeen beschouwd als de ideologische stem van de Likoedpartij en schuwt de controverse niet. Hotovely heeft in het openbaar bij de Israël-kritisch linkse Amerikaanse Joden aangedrongen om naar Israël te komen en de politiek van binnenuit vorm te geven.

In november 2017 zei ze daarover dit:

Dit is het huis van alle joden uit alle stromingen. Iedereen is welkom om hierheen te komen om de Israëlische politiek te beïnvloeden. Kom alsjeblieft. Ik ben bereid geen rechtse leiding te hebben om alle Joden deze prachtige, verbazingwekkende plek die Israël heet te laten delen.

Hotovely gelooft dat Judea en Samaria altijd een deel van het Joodse thuisland zijn geweest en dat nog steeds zijn, en van Israël kan niet worden gezegd dat het illegale bezetters zijn.

We moeten terugkeren naar de fundamentele waarheid van onze rechten in dit land. Dit land [Judea & Samaria] is van ons.

Hieronder een interview met haar uit 2015 waarin ze ondermeer hard uithaalt naar de antisemitische boycot-Israëlorganisatie, de beruchte BDS-beweging.

Zo zei ze dat Omar Barghouti, medeoprichter en leider van de BDS-beweging, heeft gezegd dat de “boycot van Israël niet gaat niet over de bezetting [van Judea & Samaria] in 1967, niet omtrent de nederzettingen maar over het Recht van Terugkeer” (… van de meer dan 13 miljoen Palestijnse vluchtelingen wereldwijd die de vernietiging inhoudt van de Joodse natiestaat Israël op demografische wijze).


Bronnen:

♦ naar een artikel van Neville Teller “The controversial Tzipi Hotovely – Israel’s new voice in Britain” van 17 juli 2020 en een artikel van Laha Harkov “Tzipi Hotovely to be Israel’s ambassador to UK – after annexation” van 12 juni 2020 en een artikel van Gil Hoffman “Hotovely, Hanegbi, Akunis receive vacant ministries” van 20 januari 2020 op de site van The Jerusalem Post