Palestijnse Autoriteit: het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen wordt nooit opgeheven

Plaatje hierboven: Al-Quds, Oost-Jeruzalem, 16 mei 2020. Cartoon in het Palestijnse dagblad Al-Quds: “Het recht op terugkeer is een heilig recht” [beeldbron: Memri]

De terugkeer van de [nakomelingen van] Palestijnse vluchtelingen naar hun ‘oorspronkelijke’ verblijfplaats, ook naar plaatsen binnen Israël, is een centrale eis van de Palestijnen, die het beschouwen als een principe dat niet kan worden opgegeven bij onderhandelingen over een permanente oplossing met Israël.

Zij beschouwen Resolutie 194 van de Algemene Vergadering van de VN, aangenomen op 11 december 1948, en met name Artikel 11 van deze resolutie, als de basis voor deze eis.

Israël en de Palestijnen zijn het oneens over de juridische interpretatie van deze resolutie, evenals over het aantal vluchtelingen dat door de oorlog van 1948 is ontheemd en over de status van hun afstammelingen die zich in andere landen hebben gevestigd en in sommige gevallen genaturaliseerd zijn geworden.

UNGA – A/RES/194 (III) – Article 11
11 December 1948 [bron]

Het resultaat van de stemming over Resolutie 194 was als volgt:

Stemden voor Resolutie 194: Argentinië, Australië, België, Brazilië, Canada, China, Colombia, Denemarken, Dominicaanse Republiek, Ecuador, El Salvador, Ethiopië, Frankrijk, Griekenland, Haïti, Honduras, IJsland, Liberia, Luxemburg, Nederland, Nieuw-Zeeland, Nicaragua, Noorwegen, Panama, Paraguay, Peru, Filipijnen, Zuid-Afrika, Zweden, Thailand, Turkije, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, Uruguay en Venezuela.

Stemden tegen: Afghanistan, Wit-Rusland, Cuba, Tsjecho-Slowakije, Egypte, Irak, Libanon, Pakistan, Polen, Saoedi-Arabië, Syrië, Oekraïne, Rusland, Jemen en Joegoslavië.

Onthielden zich: Bolivia, Birma, Chili, Costa Rica, Guatemala, India, Iran en Mexico.

Het ‘Peace to Prosperity’ -initiatief gepubliceerd door de Trump-regering op 28 januari 2020, bekend als de Deal of the Century, stelt dat “hier geen recht op terugkeer door of opname van enige Palestijnse vluchteling in de Staat Israël”,  noch erkent het de Palestijnse criteria voor het bepalen van de vluchtelingenstatus.

Hierin staat dat ‘personen die al op een vaste locatie zijn hervestigd’ niet als vluchtelingen zullen worden beschouwd en niet voor hervestiging in aanmerking komen. Het plan beoogt echter de economische rehabilitatie van vluchtelingen door middel van grote fondsen en door hervestiging op alternatieve locaties.

Bij de publicatie van het plan, en zelfs vóór de publicatie ervan, verwierpen de Palestijnse Autoriteit (PA), onder leiding van Mahmoud ‘Abbas, de PLO en de rest van de Palestijnse facties het uit de hand en benadrukten dat het het recht op terugkeer van de vluchtelingen naar hun thuisland en naar hun huizen in Israël intrekt, een recht dat wordt erkend door VN-resoluties en door internationaal recht.

PA-functionarissen, waaronder de Palestijnse president Mahmoud ‘Abbas, beweerden dat het Amerikaanse initiatief deel uitmaakte van de samenzweringen tegen het Palestijnse volk die teruggaan tot de Balfour-verklaring. Ze benadrukten dat het recht op terugkeer een heilig individueel recht is en van generatie op generatie wordt doorgegeven, en dat elke politieke oplossing die dit niet garandeert, onaanvaardbaar en onhaalbaar is.

Onlangs, voorafgaand aan Nakba Day, elk jaar op 15 mei, hebben de Palestijnse media uitgebreid aandacht besteed aan het recht op terugkeer. Er zijn veel artikelen verschenen die de verhalen van vluchtelingen vertelden en de Palestijnse inzet voor dit recht onderstreepten. Fatah’s officiële Facebook-pagina plaatste veel cartoons en afbeeldingen, evenals inhoud die deze toewijding benadrukte en kaarten van Palestina van de rivier tot de zee presenteerde die het bestaan ​​van Israël ontkennen.

Opgemerkt moet worden dat het discours over de vluchtelingenkwestie en het recht op terugkeer recentelijk ook is toegenomen vanwege de verklaringen die in Israël zijn gehoord over het voornemen van de regering om de Israëlische soevereiniteit over de Jordaanvallei en delen van de Westelijke Jordaanoever toe te passen als onderdeel van de Deal of De eeuw, die woede veroorzaakte in de PA.

De Palestijnse president Mahmoud ‘Abbas kondigde op 19 mei 2020 aan dat, in het licht van deze Israëlische bedoeling, de PLO en de staat Palestina niet langer toegewijd zijn aan de overeenkomsten en afspraken met Israël en de Verenigde Staten, ook op het gebied van veiligheid. Hij herhaalde dat de PA zich inzet voor VN-Resolutie 194 over de vluchtelingenkwestie en dat de Palestijnen hun doelen zullen naleven totdat ze onafhankelijk zijn en het recht op terugkeer realiseren.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Z. Harel “Palestinian Authority: The Palestinian Refugees’ Right Of Return Will Never Be Canceled; No To Trump’s Plan, Which Revokes It” van 8 juli 2020 op de site van The Middle East Media Research Institute (MEMRI)

Een gedachte over “Palestijnse Autoriteit: het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen wordt nooit opgeheven

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.