Palestijnen: Gaat het echt alleen maar om ‘annexatie’?

De bedoeling van Israël om haar soevereiniteit over delen van de “Westelijke Jordaanoever”, vooral over de joodse “nederzettingen” en de strategische Jordaanvallei, uit te breiden, betekent voor Palestijnse islamitische religiegeleerden heel weinig: wat hen betreft hebben Joden überhaupt “geen recht op Palestijns, Arabisch en islamitisch land”.

Het standpunt van de islamitische vertegenwoordig is tegenstrijdig aan de bewering van de Palestijnse Autoriteit dat het annexatieplan “de tweestaten-oplossing en elke kans op een vredesproces met Israël zou vernietigen”.

De functionarissen van de Palestijnse Autoriteit vertegenwoordigen de opvatting dat de Israëlische annexatie van een deel van de “Westelijke Jordaanoever” de enige hindernis voor vrede, veiligheid en stabiliteit in de regio is. Volgens deze functionarissen zou het Israëlische plan de Palestijnen van hun recht beroven een onafhankelijke en soevereine staat op de voor 1967 geldende wapenstilstandslijnen op te richten.

Een groot aantal Palestijnse islamitische geleerden en geestelijken is het echter duidelijk niet eens met de bewering van de Palestijnse Autoriteit.

Op 21 juni vond er een ontmoeting plaats van de Vereniging van de Palestina-beursstudenten in Gaza om te overleggen over het Israëlische plan. Aan de bijeenkomst namen meerdere islamitische religieuze rechters als vertegenwoordigers van de Hoogste Raad van de sharia-justitie, hoge ambtenaren van het door Hamas gecontroleerde ministerie voor Waqf en Religieuze Aangelegenheden, academici van meerdere islamitische hogescholen en universiteiten evenals juristen, die oordelen m.b.t. islamitische recht (sharia) uitvaardigen, deel.

In een na de bijeenkomst uitgegeven verklaring veroordeelden de islamitische religieuze vertegenwoordigers het Israëlische plan om de soevereiniteit over delen van de “Westelijke Jordaanoever” uit te breiden, als “gevaarlijk” en noemden Israël de “innende entiteit”.

Hun verklaring maakt heel duidelijk dat de islamitische geleerden in werkelijkheid niet de mogelijkheid verontrust dat Israël haar soevereiniteit over de joodse “nederzettingen” en de Jordaanvallei zou kunnen doordrukken.

Ze maken zich niet echt zorgen over de mogelijkheid dat Israël 10%, 20% of 30% van de “Westelijke Jordaanoever” zou kunnen annexeren. Er is iets dat hen veel meer zorgen baart dan het een of andere deel van de “Westelijke Jordaanoever”, en dat is het bestaan van Israël zelf. De islamitische geleerden en geestelijken geloven dat Israël geen recht op soevereiniteit heeft over Tel Aviv, Haifa, Nazareth, Tiberias, Jeruzalem of welk ander deel van Israël dan ook.

De hoge islamitische vertegenwoordigers spreken daarmee hun eigen uitspraak tegen, waarin ze net doen alsof ze zich alleen maar zorgen maken over het vermeende verlies van grond op de “Westelijke Jordaanoever” aan Israël.

Enerzijds zeggen ze dat “een van de gevaarlijkste dingen die deze [Israëlische] vijand van plan is te doen, de annexatie van een deel van het Palestijns eland aan zijn innende entiteit is.” Met andere woorden, ze doen net alsof ze zich alleen maar zorgen zouden maken over de “annexatie” van delen van de “Westelijke Jordaanoever”.

Anderzijds benadrukken ze dat “Palestina, heel Palestina, van de Middellandse Zee tot aan de rivier de Jordaan, een Palestijns-Arabisch-islamitisch land is, waarop de Joden geen recht hebben.” Ze verklaren verder dat “dit feit door geen enkele maatregel van de [Israëlische] vijand veranderd wordt.”

Uit de verklaring komt duidelijk naar voren dat, onafhankelijk van het feit of het “annexatieplan” wordt uitgevoerd of niet, veel moslims de staat Israël nog steeds zouden afwijzen, omdat hij volgens hen nog steeds Palestijns-Arabisch-islamitisch land van de Middellandse Zee tot aan de Jordaan “wederrechtelijk in bezit neemt”. Het is absoluut fout om aan te nemen dat wanneer Israël haar plan opgeeft de meeste moslims hun wens zouden opgeven om Israël te vernietigen en het door een extremistische islamitische staat naar Iraans voorbeeld te vervangen.

Om hun argument, dat het belangrijkste probleem niet de “Westelijke Jordaanoever” zou zijn, nog te onderbouwen, zeiden de islamitische geleerden dat “de erkenning van de toestand van deze wederrechtelijk in bezit nemende entiteit een religieuze, humanitaire en historische misdaad is, die onmiddellijk door de opheffing van de afschuwelijke Akkoorden van Oslo gecorrigeerd moet worden.”

Het probleem is in werkelijkheid dus niet echt het “annexatieplan”, dat ze geannuleerd willen zien, maar de Akkoorden van Oslo, die in 1993 en 1995 tussen Israël en de PLO ondertekend werden. Deze akkoorden markeerden het begin van het zogenaamde Israëlisch-Palestijnse vredesproces, nadat de PLO zogenaamd het recht van Israël op een bestaan in vrede en veiligheid erkend had.

Door de akkoorden “nietig” te verklaren, riepen de islamitische geleerden en geestelijken de Palestijnse Autoriteit en haar president Mahmoud Abbas ertoe op “de catastrofale akkoorden op te geven, aan de zijde van zijn volk te gaan staan en zich te verbinden met het verzet en zijn mannen”. Dit is niet alleen een directe bedreiging voor Abbas en zijn medewerkers, maar ook een appèl om terreuraanslagen tegen Israël te intensiveren en uit te breiden.

Als deel van zijn poging om de Palestijnse publieke opinie in het algemeen en islamitische extremisten in het bijzonder te sussen, verkondigde Abbas op 19 mei zijn beslissing om af te zien van alle overeenkomsten en afspraken met Israël en de VS, inclusief de veiligheidssamenwerking.

Deze beslissing heeft echter zowel de islamitische geleerden en geestelijken alsook Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad niet tevredengesteld. Zij eisen nu dat Abbas en zijn regering en veiligheidstroepen zich nadrukkelijk aansluiten bij de gewapende strijd tegen Israël.

Bovendien willen ze dat Abbas openlijk de Akkoorden van Oslo opzegt, om er niet van beschuldigd te worden een “religieuze, juridische, humanitaire en historische misdaad” tegen zijn volk te hebben gepleegd.

Abbas´ beslissing om de overeenkomsten met Israël op te zeggen en de veiligheidssamenwerking tussen zijn veiligheidstroepen en de Israëlische autoriteiten stop te zetten, heeft de trek van vooraanstaande islamitische functionarissen zelfs nog groter gemaakt. Zij roepen de Palestijnen nu op om terreuraanslagen tegen Israël te plegen, niet vanwege het “annexatieplan”, maar om de Joden uit de “Palestijns-Arabische-islamitische landen” te verdrijven. In hun verklaring roepen ze de Palestijnen ertoe op “op te staan en zich met alle mogelijke middelen tegen de nazi-bezetters te verzetten.”

Veel Palestijnen hebben het begrip “alle mogelijke middelen” vaak als groen licht voor de uitvoering van verschillende terreuraanslagen geïnterpreteerd, waaronder zelfmoordaanslagen, Drive-by-Shootings, messentrekkerijen, aanslagen op voertuigen en het afschieten van raketten op Israëlische steden.

Wanneer dit groene licht van een invloedrijk religieus lichaam als de Vereniging van Palestina-geleerden komt, heeft het uiteraard extra gewicht en extra geloofwaardigheid, in het bijzonder voor gelovige moslims, die de meeste tijd in de moskee doorbrengen en elk woord dat door imams en andere islamitische persoonlijkheden gezegd wordt, serieus nemen

De volgende keer wanneer een terrorist een Jood een mes in de keel steekt, zullen de in bloed gedrenkte handen die van zulke geleerden en geestelijken zijn. Abbas´s vrees om de mond open te doen tegen deze prominente moslims, heef tin ieder geval een zekere zin. De doodse stilte van de internationale gemeenschap over deze moorddadige ophitsing is echter niet te begrijpen. Diegenen, die Israël onder druk zetten om niet door te gaan met het “annexatieplan”, moeten luisteren naar wat islamitische leiders dag en nacht zeggen: het gaat bij het conflict niet om joodse “nederzettingen” of de Jordaanvallei, maar om de “grote nederzetting” genaamd Israël.

door Khaled Abu Toameh


Bronnen:

♦ een artikel van Khaled Abu Toameh in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel Geht es wirklich nur um die “Annexion”? op de site van The Gatestone Institute van 25 juni 2020

2 gedachtes over “Palestijnen: Gaat het echt alleen maar om ‘annexatie’?

  1. Palestina….’van De Middelandse zee tot de Jordaan rivier is een Palestijns, Arabisch, Islamitisch land.

    Als al deze geleerden, geestelijken, experts, vertegenwoordigers, politici, advocaten & co ook even de wettelijke papieren (de originele) hiervan kunnen overleggen, dan is erover te praten.

    Kunnen ze niet.

    Behalve lege mantra’s & aggresieve demonstraties hebben ze namelijk niets.

    Zij werken volgens het principe dat ‘hoe meer kabaal hoe juister de boodschap.

    Is het niet.

    Like

Reacties zijn gesloten.