Wis de Joodse identiteit van Jezus Christus niet uit

Hitler zei: ‘omdat de blanke joden weten dat de negers de echte kinderen van Israël zijn en om de Amerika’s geheim te houden, zullen de Joden Amerika chanteren. De blanke Amerikaanse burgers zullen doodsbang zijn om te weten dat ze al die tijd de [zwarte] kinderen van Israël hebben mishandeld, gediscrimineerd en gelyncht
[DeSean Jackson op 6 juli 2020, sterspeler in Amerikaans voetbal voor de Philadelphia Eagles]

“Dus wanneer bekeerde uw familie zich tot het christendom?”, vroeg een Amerikaanse generaal al vroeg in de bezetting van Irak. “Ongeveer tweeduizend jaar geleden”, antwoordde de Irakees.

De Midden-Oosterse cultuur en context van Christus is iets dat de Westerse Kerk graag lijkt te vergeten. Dat Jezus heel specifiek een Jood was, is iets wat we nog moeilijker hebben gevonden – zoals de ongemakkelijke aanvallen van antisemitisme van het christendom hebben aangetoond.

“Jezus was een zwarte man”
Daarom is de bewering van de nieuwe aartsbisschop van York, Stephen Cottrell, deze week in een interview met de Sunday Times dat “Jezus was een zwarte man” zo ongelukkig.

Het lot van christenen uit het Midden-Oosten zou voor de westerse kerk een bron van verontwaardiging moeten zijn.

Hun bevolking is gedaald van 20 procent van het Midden-Oosten tot 5 procent in de afgelopen eeuw. 3 miljoen werden gedood tijdens een genocide die plaatsvond naast de ineenstorting van het Ottomaanse rijk; Een ander zag dat christelijke bevolkingsgroepen door Isis werden verdreven, uitgeroeid of met geweld bekeerd.

De Midden-Oosterse cultuur en context van Christus is iets dat de Westerse Kerk graag lijkt te vergeten. We zouden verontwaardigd moeten zijn. Maar dat zijn we niet. Het is nauwelijks in onze nationale pers verschenen. Er zijn geen protesten geweest. Het kan zijn dat er zoveel van is gebeurd als gevolg van westerse actie (vooral de oorlog in Irak).

Misschien komt het doordat westerlingen geneigd zijn christenen te zien als ‘onderdrukkers’ en niet ‘onderdrukt’ in een of andere mondiale hiërarchie van privileges. Wat de reden ook is, op een paar opmerkelijke uitzonderingen na (onder wie we de aartsbisschop van Canterbury moeten rangschikken, die hier erg sterk in is), hebben westerse christenen de gruwelen die christenen in het Midden-Oosten zijn aangedaan, genegeerd en hebben ze bewust of onbewust van mening geweest dat het christendom een ​​westerse religie is.

In deze complexiteit komt een verhoogd bewustzijn van raciale ongelijkheden, vooral tussen zwart-witte populaties in de Verenigde Staten en Europa. Een van de strijdtonelen was de vraag waarom Jezus zo vaak wordt afgebeeld als ‘wit’, soms met blond haar en blauwe ogen.

Dit komt natuurlijk deels door de artistieke en theologische trend waarin Jezus (en degenen om hem heen) geschilderd en gesneden zijn in de stijl van de cultuur waarin ze worden geëerd – zie bijvoorbeeld de prachtige 18e-eeuwse Mughal-schilderijen van een Indische Christus en zijn moeder, de Italiaanse kunst van de Renaissance, of de sculpturen en schilderijen die momenteel uit de verschillende Afrikaanse kerken komen.

Het vertelt de lokale kijker dat dit verhaal over jou is en voor jou. De tragedie is dat het ook het tegenovergestelde kan doen: veel zwarte mensen hebben gezegd dat ze vonden dat de verhalen niet voor hen waren, noch voor hen. Het was in deze geest, denk ik, dat de aartsbisschop van York zei: “Jezus was een zwarte man en hij werd geboren in een vervolgde groep in een bezet land.”

Jezus werd zelfs “ge-Palestiniseerd”

Het probleem is dat het niet waar is. Jezus was geen zwarte man. Hij was ook geen Noord-Europeaan. Hij was een jood. Een jood uit het Midden-Oosten. En dat is een schandaal. Het ‘Scandal of Particularity’, zoals het wordt genoemd. Het is een schandaal dat Jezus op een bepaald moment op een bepaalde plaats onder een bepaald volk werd geboren als een bepaald geslacht.

Het is veel gemakkelijker om in een God te geloven die nooit door menselijke kenmerken wordt vastgebonden. Als God niets is, kan God alles zijn: God kan wit zijn, God kan zwart zijn, God kan Brits (of Duits of Frans) zijn en God kan ons aanmoedigen tegen onze vijanden. God kan trans, of hetero of homo zijn.

Maar wanneer je goddelijkheid uit zijn comfortabele tijdelijkheid scheurt en hem een ​​naam geeft (iets dat God stoïcijns weigerde Mozes op de berg Sinaï te vertellen), een familie, een opleiding, een station in het leven, een groep vrienden en, natuurlijk, een politieke wereld waarmee hij omging … plotseling kan hij niet alles zijn voor alle mensen.

Op zijn best haalt kunst die Christus in een andere context plaatst ons uit onze realiteit en plaatst ons in zijn scène; We worden acteurs in zijn drama. In het ergste geval scheuren we Christus uiteindelijk uit zijn realiteit en maken we hem een ​​acteur in ons drama – nationaal, raciaal of persoonlijk.

De kloof tussen goede kunst en slechte kunst is een kloof die bijna net zo diep is als die tussen goede theologie en slechte theologie – en brengt ons naar dezelfde plaats. De beste kunst neemt, net als de beste theologie, het bijzondere en maakt het universeel. We moeten onszelf (wie we ook zijn) kunnen zien als Thomas die zijn vinger in de zijde van Christus steekt, of als Mattheus vanuit zijn telhuis wordt geroepen, of als een van de soldaten die de doornenkroon op het bloedende hoofd van Christus duwt.

Het ergste annuleert echter historische feiten en vervangt het door de voorbijgaande bijzonderheid die op dat moment bij uw verhaal past. Het laat ons zonder een historische Christus achter waarin we in zijn eigen voorwaarden kunnen (of kunnen) geloven, en het geeft ons een altijd flexibele pop van onze eigen schepping – waarin het niet de moeite waard is om te geloven, ongeacht de voorwaarden.

Nadat ze de joodse identiteit van hun Heiland hebben verwijderd, is het niet verwonderlijk dat zoveel christenen onverschillig staan ​​tegenover die van hun joodse buren.

Nu je het Midden-Oosten hebt verlaten, kun je zien waarom de benarde toestand van hun christenen ons niet langer kan interesseren. Dit is niet het moment om de Midden-Oosterse Jood uit het christelijke verhaal te verwijderen.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Marcus Walker “Don’t erase Jesus’s Jewish identity” van 7 juli 2020 op de site van The Spectator

♦ naar een artikel‘Jesus was a black man,’ says Stephen Cottrell” van 5 juli 2020 op de site van Christian Today

♦ naar een artikel van Itamar Marcus “Christmas is a “Palestinian symbol” and ‘Jesus was the first Palestinian,’ says senior Fatah leader” van 25 december 2018 en een artikel van Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik “PA: Jesus was a Palestinian” van 28 december 2014 en een artikelThe Commentator on PMW report: “Even Jesus has been Palestinianised” van 24 mei 2014 op de site van Palestinian Media Watch (PMW)

♦ naar een artikel van Marcy Oster “NFL star DeSean Jackson posts and later removes anti-Semitic quotes attributed to Hitler on his Instagram story” van 7 juli 2020 en een artikelJewish groups to NFL star DeSean Jackson: Let us teach you about dangers of anti-Semitism” van 8 juli 2020 op de site van The Jewish Telegraphic Agency (JTA)

2 gedachtes over “Wis de Joodse identiteit van Jezus Christus niet uit

  1. De waarheid ligt voor het oprapen.

    De goede Jehushuah was een Joodse man, een rabbijn met een Orientaals uiterlijk en misschien wel met een grote Joodse neus.

    Niemand van al die religieuze geleerden komt er meer uit.
    Totale verwarring over wie zij nu al die jaren hebben vereerd.

    Wie was hun grote voorbeeld waar ze dagelijks naar bidden en waarvoor miljoenen (gedwongen) zijn gestorven, in wiens naam wetten & regels zijn gemaakt waar de volgers zich maar aan te houden hadden/hebben.

    Vrouwen zijn met hem getouwd en trekken zich daarna terug om hem in eenzaamheid/stilte te dienen. Mannen vergrepen zich aan kinderen omdat in zijn naam het Celibaat verplicht was/is.

    Was hij een blanke Europeaan? Een Afro Amerikaan? Een niet bestaande palestijn?

    Van wie heeft hij zijn uiterlijk geerfd?

    Waren zijn ouders nu blank of zwart en hoe blank en hoe zwart. Kwamen ze uit Europa (Rome misschien) of toch uit Afrika?

    Er heerst een Babelonische verwarring in de Christelijke tent.

    En de Joden?

    Die wisten het allang.
    Jehoshuah was gewoon de Joodse zoon van Miriam & Jossi.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.