Het verder uitzaaiende antisemitisme-probleem van Duitsland

Bijna alle antisemitische misdaden in Duitsland in 2019 zijn gepleegd door rechtsextremisten, volgens een recent gepubliceerd regeringsrapportPolitisch motivierte Kriminalität im Jahr 2019‘.

In het rapport zijn ‘politiek gemotiveerde misdaden’ onderverdeeld in rechtse misdaden, linkse misdaden, misdaden gemotiveerd door buitenlandse ideologie, misdaden gemotiveerd door religieuze ideologie en niet-toegewezen misdaden.

Volgens het rapport waren antisemitische misdaden in 2019 13% hoger dan in 2018, met 2.032 antisemitische misdaden gepleegd in 2019, het hoogste aantal in Duitsland sinds 2001. Volgens het rapport was 93,4% van die misdaden gepleegd door rechtsextremisten.

“De grootste dreiging is nog steeds de dreiging van rechts”, zei minister van Binnenlandse Zaken Horst Seehofer na de publicatie van het misdaadrapport. “We moeten alert blijven en het aanpakken. Het is een orde van grootte die ons met grote bezorgdheid vergezelt.”

Het nieuwe rapport van de Duitse regering druist in tegen andere grote EU-rapporten: In november 2018 publiceerde het Bureau van de EU voor de grondrechten (FRA) een rapport, ‘Antisemitism – Overview of data available in the European Union 2007–2017‘, waarin de Europese Commissie tegen racisme en intolerantie (ECRI) stelt dat in 2017:

De belangrijkste daders van antisemitische incidenten zijn ‘islamisten’ en geradicaliseerde jonge moslims, waaronder schoolkinderen, maar ook neonazi’s en sympathisanten van extreemrechts en, in sommige Gevallen, extreem-linkse groepen.

Duitsland was een van de onderzochte landen. In een ander groot onderzoek, uitgevoerd door de FRA en gepubliceerd in december 2018, ‘Tweede onderzoek naar discriminatie en haatmisdrijven tegen joden in de EU’, werd geconcludeerd dat:

Met betrekking tot het ernstigste incident van antisemitische intimidatie gemiddeld In de 12 onderzochte lidstaten waren de meest genoemde categorieën van daders: ‘iemand anders die ik niet kan omschrijven’ (31%); ‘iemand met een extremistische moslimopvatting’ (30%); ‘iemand met een linkse politieke opvatting’ (21%); ‘werk- of school- / collegacollega’ (16%); ‘tiener of groep tieners’ (15%); ‘een kennis of vriend’ (15%); ‘iemand met een rechtse Politieke visie’ (13%).

Duitsland behoorde tot de 12 onderzochte lidstaten. In 2017 publiceerde het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken een rapport van de Independent Expert Group on Antisemitism – een groep opgericht in september 2009 op basis van een beslissing van de Duitse Bondsdag – over antisemitisme in Duitsland. Volgens het rapport:

[In] het onderzoek uitgevoerd voor de [Independent Expert Group on Antisemitism in] 2016 onder Joden in Duitsland … wordt ‘een moslim persoon / groep’ veruit het meest genoemd met betrekking tot … verbale belediging / intimidatie, fysieke aanval … gevolgd door ‘een mij onbekende persoon’ … alleen dan in gelijke aantallen links-extremistische en extreem-rechtse personen / groepen volgen. Voor dit verschil tussen de indeling van de geregistreerde misdrijven in de PMK … [het jaarverslag over politiek gemotiveerde criminaliteit] en de perceptie van de betrokken personen, er is momenteel geen plausibele verklaring.

In juni 2019 publiceerde de Duitse inlichtingendienst Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV) een rapport over ‘Antisemitisme in het islamisme’, met als doel ‘het publiek bewust te maken van het islamitische antisemitisme’. Het rapport stelt:

Uit het verslag van deze gebeurtenissen blijkt dat antisemitische incidenten met een islamitische achtergrond niet ongebruikelijk zijn in Duitsland. Alleen al in de periode van januari tot december 2017 werden meer dan 100 incidenten geregistreerd, variërend van antizionistische preken tot antisemitische graffiti op verbale en fysieke aanvallen op individuen. Waarschijnlijk is dit slechts het spreekwoordelijke ‘topje van de ijsberg’.

Welke onderzoeken moeten worden geloofd? Is al het islamitische antisemitisme van de ene op de andere dag verdwenen? Waarschijnlijk niet. De Duitse statistieken over antisemitisme zijn echter al geruime tijd onderwerp van kritiek. Die Welt schreef in mei 2019:

De meeste [antisemitisme] zaken in Berlijn worden toegeschreven aan rechtsextremisten – zonder bewijs … Lange tijd hebben experts kritiek geuit op de toerekening van de meeste gevallen aan extreemrechts Daders … en dat er te weinig aandacht wordt besteed aan andere groepen daders, zoals die uit islamitische en andere moslimkringen.

Volgens een artikel uit mei 2019 in de Duits-joodse nieuwsuitzending Jüdische Allgemeine:

In onderzoeken onder joden in Duitsland die het slachtoffer waren van antisemitische daden, 62 procent van de [slachtoffers van verbale] beledigingen en 81 procent van de [slachtoffers van] fysieke aanvallen identificeerde moslims als vermoedelijke daders. Desalniettemin werden ‘Sieg Heil’-oproepen voor een antisemitische Al-Quds-demonstratie in Berlijn in juli 2014 geregistreerd als een politiek gemotiveerde misdaad met extreemrechtse motieven in de politiestatistieken.

De krant citeerde ook Felix Klein, de commissaris van de federale regering voor het joodse leven in Duitsland en de strijd tegen antisemitisme, als volgt:

Ik hoor van de joodse gemeenschappen dat de subjectieve perceptie van de dreiging die uitgaat van het islamitische antisemitisme groter is dan Wordt weerspiegeld in de misdaadstatistieken.

De eerder genoemde Independent Expert Group on Antisemitism bekritiseerde ook de statistieken van Duitsland in haar rapport uit 2017, ‘Antisemitisme in Duitsland – huidige ontwikkelingen’:

Bij de politie blijft het oude concept van extremisme een leidende factor, waardoor Het is moeilijker om door vooroordelen veroorzaakte misdaden te identificeren die verder gaan dan ‘het klassieke patroon van extreemrechtse misdaad’. Het gaat met name om de toekenning als ‘rechts’ – [vleugel] zodra er verwijzingen naar het nationaal-socialisme te zien zijn. Houdt geen rekening met het feit dat nazi-symbolen een algemeen, anti-Joods middel zijn, maar dat ze over het algemeen ook lasterlijk zijn … [en] worden gebruikt door daders die politiek niet extreemrechts zijn. Xenofobe en antisemitische misdaden worden in principe altijd toegeschreven aan politiek rechts … als er geen verdere bijzonderheden herkenbaar zijn (bijv. alleen de woorden ‘Joden buiten’) en waar geen verdachten bekend zijn. Dit kan … een vertekend beeld geven van de motivatie achter de misdaad en de groep daders.

Maar ondanks problematisch bewijs en gebrekkige statistieken beweert minister van Binnenlandse Zaken Horst Seehofer nog steeds dat vrijwel alle antisemitisme van extreemrechts komt. Waarom?

De toename van antisemitisme naar het hoogste niveau in bijna twee decennia werpt ook een ander probleem op: Duitsland heeft enkele van de strengste wetten op het gebied van haatzaaien in Europa. In oktober 2017 heeft Duitsland een nieuwe censuurwet aangenomen, de NetzDG-wet.

Het is een draconische maatregel die vereist dat sociale mediaplatforms, zoals Facebook, Twitter en YouTube, hun gebruikers namens de Duitse staat censureren. Socialemediabedrijven zijn verplicht om online ‘strafbare feiten’ zoals smaad, laster, laster of opruiing binnen 24 uur na ontvangst van een gebruikersklacht te verwijderen of te blokkeren.

Socialemediabedrijven krijgen zeven dagen de tijd voor meer gecompliceerde gevallen. Doen ze dat niet, dan kan de Duitse regering hen een boete opleggen van maximaal 50 miljoen euro wegens niet-naleving. De wet diende als inspiratie voor de onlangs aangenomen Franse Avia-wet.

Bovendien hebben de Duitse wetshandhavingsinstanties niet minder dan vijf ‘Actiedag tegen haatposten’ voltooid, specifiek om hardhandige haatuitingen op internet te bestrijden. Ondanks al deze maatregelen is de antisemitische misdaad in Duitsland de hoogste in de afgelopen twee decennia. Dit nieuws alleen al zou in Duitsland zorgen moeten wekken dat haatzaaiende wetten zoals de NetzDG, terwijl de vrijheid van meningsuiting ernstig wordt beperkt, niet werken.

Het moet ook betrekking hebben op andere EU-landen, zoals Frankrijk, die Duitsland als voorbeeld willen volgen. Dat gebeurt echter niet. In januari kondigde Duitsland nieuwe hardhandig optreden tegen de vrijheid van meningsuiting aan, zogenaamd om antisemitisme te bestrijden, zoals eerder gemeld door Gatestone.

In maart publiceerde de Europese Commissie tegen racisme en intolerantie – het toezichthoudende orgaan voor mensenrechten van de Raad van Europa – een rapport waarin werd vastgesteld dat Duitsland, ondanks zijn repressieve wetten, nog steeds niet genoeg deed aan haatzaaien en dat:

.. er is op verschillende gebieden actie nodig om haatzaaiende taal effectief te voorkomen en te bestrijden, zoals bewustmaking, preventie en tegenspraak, ondersteuning van slachtoffers, zelfregulering, het gebruik van regelgevende bevoegdheden en, als laatste redmiddel, strafrechtelijk onderzoek en Straf’.

Duitsland lijkt niet van koers te kunnen veranderen. Intussen blijft het antisemitisme escaleren.

door Judith Bergman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Judith Bergman “Germany’s Continuing Anti-Semitism Problem” van 4 juli 2020 op de site van The Gatestone Institute

2 gedachtes over “Het verder uitzaaiende antisemitisme-probleem van Duitsland

  1. Duitsland, aanstichter van 2 wereldoorlogen en meer dan 100 miljoen doden op zijn naam….heeft nog stééds niets geleerd.

    Antisemitisme, Jodenhaat, racisme, discriminatie…….het zit ingebakken in hun genen, geschiedenis & cultuur.

    Een mooi land met foute mensen.

    Like

Reacties zijn gesloten.