Negentig jaar geleden: Western Wall Commission doneert de Kotel (Klaagmuur) aan de Arabieren

Plaatje hierboven: Al generaties lang is de Kotel, de ondersteunende muur van de Tempelberg in Jeruzalem, het spirituele centrum van de Joodse natie [beeldbron: olieverfschilderij Die Klagemauer im Jerusalem, 1890 van Gustav Bauernfeind]

De Western Wall Commission uit 1930, ook de Klaagmuurcommissie, was een commissie die door de Britse regering was benoemd onder haar verantwoordelijkheden in het Brits Mandaat voor Palestina, als reactie op de Arabische rellen in 1929.

De commissie was bedoeld ‘om de rechten en aanspraken van moslims en joden in verband met de westelijke of klaagmuur vast te stellen’ en om de oorzaken van het geweld vast te stellen en in de toekomst te voorkomen.

De Volkenbond (die zich in 1946 de Verenigde Natis zal noemen) keurde de commissie goed op voorwaarde dat de leden ervan niet Brits waren. De commissieleden waren Eliel Löfgren [Zweden], Charles Barde [Frankrijk] en Carel Joseph van Kempen [Nederland] en Stig Sahlin [Zweden] als de secretaris van de bijzondere commissie.

Plaatje hierboven: Een klein voorbeeld van die beroemde Arabische tolerantie van joden vóór 1948 waar we steeds over horen. Uit The Palestine Bulletin, 29 juni 1930 “Laat ze wenen tot aan de dag van de wederopstanding”. The Palestine Bulletin was een Engelstalige krant die in 1925 in Jeruzalem werd opgericht als onderdeel van een zionistisch-joods initiatief. In 1932 veranderde de naam naar The Palestine Post en in 1950 werd de naam opnieuw gewijzigd in The Jerusalem Post en wordt tot op de dag van vandaag onder die naam gepubliceerd [bron]

De Joden verzochten de Commissie de volgende maatregelen te nemen:

♦ Erkenning geven aan de onheuglijke bewering dat de Klaagmuur een heilige plaats is voor de joden, niet alleen voor de joden in Palestina, maar ook voor de joden van de hele wereld.

♦ Besluiten dat de Joden het recht op toegang tot de Muur zullen hebben voor toewijding en gebeden in overeenstemming met hun ritueel zonder inmenging of onderbreking.

♦ Besluiten dat het toelaatbaar is de joodse diensten voort te zetten onder de voorwaarden van fatsoen en decorum die kenmerkend zijn voor een heilige gewoonte die eeuwenlang is toegepast zonder inbreuk te maken op de religieuze rechten van anderen.

♦ Om te besluiten dat het opstellen van eventuele voorschriften die nodig kunnen zijn met betrekking tot dergelijke devoties en gebeden, wordt toevertrouwd aan het Rabbinaat van Palestina, dat aldus de volledige verantwoordelijkheid op dat gebied weer op zich neemt, en kwijt is van welke verantwoordelijkheid zij de Rabbinate van de wereld.

♦ Om, indien de commissarissen het plan goedkeuren, aan de verplichte bevoegdheid te suggereren dat het de nodige regelingen moet treffen waardoor de eigendommen die nu door de Moghrabi Waqf worden bezet, kunnen worden verlaten, accepteren de Waqf-autoriteiten in plaats daarvan bepaalde nieuwe gebouwen die moeten worden gebouwd Op een in aanmerking komende locatie in Jeruzalem, zodat het liefdadige doel, waarvoor deze Waqf werd gegeven, nog steeds kan worden vervuld.

David Yellin, hoofd van het Hebrew Teachers Seminary, lid van het Ottomaanse parlement, en een van de eerste publieke figuren die zich openlijk bij de zionistische beweging aansloot, getuigde voor de commissie. Hij verklaarde:

Vandaag staat voor u een natie beoordeeld te worden die alles is ontnomen wat haar dierbaar en heilig is sinds haar opkomst in haar eigen land – de graven van haar patriarchen, de graven van haar grote koningen, de graven van haar Heilige profeten en vooral de plaats van zijn glorieuze tempel. Alles is ervan afgenomen en van alle getuigen tot zijn heiligheid, blijft er slechts één overblijfsel over – één kant van een klein deel van een muur, die aan de ene kant, grenst aan de plaats van zijn voormalige tempel. Voor deze kale stenen muur staat dat land onder de open hemel, in de hitte van de zomer en in de regen van de winter, en stort het zijn hart uit naar zijn God in de hemel.

Plaatje hierboven: Luchtfoto van de wijk Mughrabi in Jeruzalem, gemaakt door de Graaf Zeppelin in 1931. Gele omtrek (toegevoegd) toont de gebedsruimte aan de westelijke muur aka de Kotel. Let op het doolhof die Joodse gelovigen moesten doorkruisen om bij het steegje te komen voor gebed aan de Westelijke Muur [beeldbron: Zeppelin Museum Friedrichshafen]

Conclusies
De commissie kwam tot twee hoofdconclusies:

♦ A. Tot de moslims behoren het exclusieve eigendom van en het enige eigendomsrecht aan de westelijke muur, aangezien het een integraal onderdeel vormt van de Haram-esh- Sherif-gebied, een eigendom van Waqf.

♦ B. De Joden hebben te allen tijde vrije toegang tot de Westelijke Muur met het oog op devoties, met inachtneming van de expliciete bepalingen die hierna worden vermeld.

Vervolgens werd in het rapport gedetailleerd gespecificeerd welke acties van de Moslims en Joden die wel en niet mogen worden toegestaan. De Commissie merkte op dat ‘de joden geen eigendomsrecht op de muur of de stoep ervoor claimen.

De Commissie concludeerde dat de muur en de aangrenzende stoep en de Marokkaanse wijk uitsluitend eigendom waren van de islamitische waqf. De aanbevelingen van de commissie werden door de Palestina (Westelijke of Klaagmuur) Order in Council 1931, die op 8 juni 1931 in werking trad, in de wet omgezet. Personen die de wet overtreden, kregen een boete van 50 pond of een gevangenisstraf van maximaal 6 maanden, of beide.

De sjofar blazen
Joden hadden echter het recht op ‘te allen tijde vrije toegang tot de westelijke muur met het oog op devotie’, op voorwaarde dat er een aantal bepalingen was die beperkten welke voorwerpen naar de muur konden worden gebracht en het blazen van de sjofar verboden werd, die illegaal werd verklaard. Het was moslims verboden joodse devoties te verstoren door dieren of andere middelen te besturen.

In de jaren dertig, aan het einde van Yom Kippur, negeerden jonge joden elk jaar voortdurend het sjofarverbod en bliezen ze de sjofar, wat resulteerde in hun arrestatie en vervolging. Ze kregen meestal een boete of een gevangenisstraf van drie tot zes maanden.

Pas na de herovering van Jeruzalem in 1967 werd door de opperrabijn van de IDF, rabbi Shlome Goren, opnieuw en in alle vrijheid de  sjofar geblazen aan de Kotel:


Bronnen:

♦ naar een artikel van Amanda Borschel-Dan “When men and women prayed together at the Western Wall; A brief history of Jewish worship at Judaism’s holiest place of prayer, where, until it came under Israeli jurisdiction, a mixing of genders was the norm” van 29 juni 2017 op de site van The Times of Israel

♦ naar een artikel van Nechama Golding “The Western Wall (Kotel)” van 5 juni 2017 op de site van Chabad.org

♦ naar een artikel1930 Western Wall Commission” From Wikipedia, the free encyclopedia

♦ naar een artikel van EoZ “90 years ago, an Arab newspaper said the Jews will never get the Kotel as long as Muslims are alive” van 28 juni 2020 op de site van Elder of Ziyon

Een gedachte over “Negentig jaar geleden: Western Wall Commission doneert de Kotel (Klaagmuur) aan de Arabieren

  1. 1930 De Britse Commissie ‘doneert eenzijdig & illegaal de klaagmuur aan de Arabieren.

    1948 Churchill ‘doneert eenzijdig & illegaal Judea, Samaria aan de Arabieren.

    2010/20 EU ‘doneert eenzijdig & illegaal woningen in Israelisch gebied aan de Arabische palestijnen.

    UN/UNESCO ‘doneert eenzijdig & illegaal half Israel aan de Arabische palestijnen.

    Hoog tijd om deze Europese landppikkers eruit te smijten.

    De tijd van het colonialisme is anno 2020 toch écht voorbij.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.