Daniel Pipes over Jeruzalem, Jordanië en de Joden

Plaatje hierboven: Juni 1948: Jeruzalem in lichterlaaie! De slag om Jeruzalem vond plaats van december 1947 tot 18 juli 1948. Het Arabische legioen veroverde de antieke Oude Stad die later ‘Oost’-Jeruzalem zal worden genoemd. Pas in juni 1967 tijdens de Zesdaagse Oorlog zullen de Joden hun oude hoofdstad heroveren op de Arabische bezetters [beeldbron: John Phillips/LIFE]

De Palestijnse Autoriteit en Hamas ontkennen op hun fameuze wijze elke historische of religieuze connectie van joden met Jeruzalem.

Om een ​​voorbeeld te noemen, Ikrima Sabri, de moefti van de stad, kondigde in 2001 aan dat “Er niet de kleinste indicatie is dat er in het verleden op deze plek een Joodse tempel bestond. In de hele stad is er zelfs geen enkele steen die een Joodse geschiedenis aangeeft.”

Deze bizarre fraude, legde Itamar Marcus uit, is gebaseerd op een simpele omschakeling: neem de authentieke joodse geschiedenis, ‘gedocumenteerd door duizenden jaren aan voortdurende literatuur’: schrap het woord joods en vervang het door arabisch.

In een uitzending op de Palestijnse openbare omroep PA-TV klonk het aldus in augustus 2004:

Tot zover de afwijzende Palestijnen. Hoe zit het met de gematigde en nuchtere Jordaanse regering, Israëls oude, discrete partner; wat zegt het? Amman gaat niet zo ver om een ​​Joodse connectie te ontkennen, maar het maakt ook een rommeltje van geschiedenis.

Neem bv. het zojuist uitgegeven Engelstalige witboek van 108 pagina’s in overweging, The Hashemite Custodianship of Jerusalem’s Islamic and Christian Holy Sites 1917-2020 CE, uitgegeven door The Royal Aal Al-Bayt Institute for Islamic Thought. (Aal al-Bayt betekent ‘familie van het huis’ of de familie van Mohammed, de islamitische profeet.)

Hoewel het in naam een ​​onafhankelijke niet-gouvernementele organisatie was, werd het instituut in 1980 opgericht door koning Hussein en wordt het sindsdien voortdurend geleid door een lid van de koninklijke familie. Geheimzinnig over de overvloedige financiering ervan, lijkt het volledig af te hangen van de vrijgevigheid van de overheid.

Het Hashemite Custodianship zegt botweg:

♦ “Jeruzalem was altijd een Arabische stad.”

♦ “Toen de antieke Joden kwamen, vielen ze aan, doodden en vernietigden ze iedereen en alles wat ze konden.”

♦ “Zelfs nadat ze de stad Jeruzalem hadden veroverd, konden [de Joden] echter nooit alle oorspronkelijke Arabische inwoners verdrijven.”.

♦ “De Palestijnse Arabieren van vandaag zijn grotendeels de directe afstammelingen van de inheemse Kanaänitische Arabieren die er meer dan 5000 jaar geleden waren.”

Er zijn slechts een paar problemen met deze stelling. De Arabische identiteit gaat geen 5000 jaar terug; Zelfs 3000 breekt het record. De Kanaänieten waren geen Arabieren.

De antieke Joden deden wel iets meer dan “iedereen aanvallen en doden en alles vernietigen wat ze konden”; moet men er echt op wijzen dat de bijbel die ze schreven de basis vormt van het Jodendom, het christendom en de islam, wiens aanhangers meer dan de helft van de wereldbevolking uitmaken?

En hoewel uit DNA-bewijs blijkt dat afstammelingen van de Kanaänieten in Palestina in het hele Midden-Oosten overleven, stamt de overgrote meerderheid van de moslims en christenen af ​​van immigranten.

In 1911 schreef de Ierse archeoloog Robert Macalister, nog vóór de vele twintigste-eeuwse immigraties, dat naast inheemse boeren en joden in Palestina er al 19 buitenlandse etniciteiten bestonden: Algerijns, Arabisch, Armeens, Assyrisch, Bosnisch, Circassiaans, Kruisvaarders, Duits, Grieks, Italiaans, Koerd, Motawila, Nawar, Perzisch, Romeins, Samaritaan, Soedanees, Turks en Turkoman.

Wat teleurstellend dat het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, dat als verantwoordelijk en gematigd wil worden beschouwd, dergelijke onzin publiceert in een vermeende wetenschappelijke studie.

Het is des te verontwaardigender wanneer men zich herinnert dat koning Abdullah II, de heerser van Jordanië sinds 1999, moedig en oprecht tegen de islamisten heeft opgetreden door hen aan te klagen als “religieuze totalitaristen … die macht zoeken door intimidatie, geweld en gewelddadigheid.

Hij heeft ook opgeroepen tot “een dynamische, gematigde islam – een islam die de heiligheid van het menselijk leven hooghoudt, de onderdrukten de hand reikt, mannen en vrouwen respecteert en aandringt op de gemeenschap van de hele mensheid“.

Een door een Palestijnse anti-zionist toegejuicht witboek in islamistische stijl ondermijnt deze gewaagde woorden aanzienlijk. Het witboek promoot een bekend islamitisch imperialisme.

Andere recente voorbeelden zijn de Turkse regering van Recep Tayyip Erdoğan die erop stond dat de Hagia Sophia-kathedraal oorspronkelijk een moskee was; Moslims die aandringen om de kathedraal van Cordoba als moskee te gebruiken; en de zogenaamde Ground-Zero-moskee in de buurt van het uitgewiste World Trade Center in New York City.

Ironisch genoeg verstoort de Engelstalige hasjemitische bewaarneming die bedoeld is voor internationale consumptie de geschiedenis meer dan Arabische materialen die bedoeld zijn voor de lokale bevolking. Het Koninklijk Comité voor Jeruzalemse Zaken van Jordanië beweert bijvoorbeeld alleen dat de Arabieren 5000 jaar geleden Jeruzalem hebben gesticht, zonder het vervelende gevolg dat de Joden “iedereen hebben aangevallen, gedood en vernietigd”.

De Jordaanse regering kan en moet het beter doen. Als het vervalsen van oude geschiedenis een kleine zaak lijkt, is dat niet zo; dergelijke fouten vormen meningen, vormen regeringen en leiden mogelijk tot hernieuwde vijandelijkheden.

Waar moeten de historici en theologen deze leugens aan de kaak stellen? Waar zijn de vrienden van Jordanië om aan te dringen op een verantwoorde cursus? Waar zijn de Israëli’s, geremd door een altijd aanwezig maitresse-syndroom, om te protesteren tegen deze laster?


Bronnen:

♦ naar een artikel van Daniel Pipes “Jerusalem, Jordan, and the Jews; Amman does not go so far as to deny any Jewish connection, but it too makes a hash of history” van 22 juni 2020 op de site van Israel Hayom