VN mensenrechtenraad presenteert zwarte lijst met 112 Israëlische bedrijven

De voorzitster van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (OHCHR), de Chileense Michelle Bachelet, boegbeeld van de Socialistische Partij van Chili (Partido Socialista de Chile/PS), verscheen deze week persoonlijk voor de VN-Mensenrechtenraad.

Voor de Raad presenteerde zij een ​​ongekende zwarte lijst van 112 Israëlische bedrijven die zaken doen “met nederzettingen in de bezette Palestijnse Gebieden”, die voor de VN de Joodse wijk van Jeruzalem omvat.

De zwarte lijst, die oorspronkelijk in februari online was verschenen, werd hartelijk onderschreven door tal van landen zoals Iran, Syrië en Noord-Korea, die het woord namen in het agendapunt van maandag tegen Israël, een permanent kenmerk van de raad.

Op de zwarte lijst van de VN staan ​​94 Israëlische bedrijven, waaronder de grote banken van het land en de water-, spoorweg- en telefoonbedrijven, evenals 18 internationale bedrijven, waaronder Airbnb, Motorola en General Mills. Het kantoor van Bachelet had aanvankelijk de vrijgave van de lijst uitgesteld en erkende de “juridische, methodologische en feitelijke complexiteit” ervan.

De controversiële database, die het kantoor van Bachelet nog voor geen enkele andere staat heeft opgesteld, werd opgelegd door een resolutie van maart 2016 van de VN-Mensenrechtenraad, die werd gesponsord door Koeweit namens de 22 leden tellende Arabische Groep, Pakistan namens de 56 -natie Islamitische groep, samen met Soedan, Venezuela, Algerije, Bahrein, Bolivia, Tsjaad, Cuba, Djibouti, Ecuador, Egypte en Libië.

Dictaturen zetten deze zwarte lijst niet in omdat ze om mensenrechten geven, maar om de aandacht af te leiden van schendingen van seriële rechten door raadsleden als Venezuela, Libië en DR Congo, door de Joodse staat tot zondebok te maken.

In Resolutie 31/36, gesponsord door de Arabische groep, de OIC, de Soedan, de Bolivariaanse Republiek Venezuela, Algerije, Bahrein, Bolivia, Tsjaad, Cuba, Djibouti, Ecuador, Egypte en Libië, verzocht aan de Hoge Commissaris van de Mensenrechtenraad (HRC) om een ​​database op te stellen van alle bedrijven die ‘direct en indirect, mogelijk gemaakt, gefaciliteerd en geprofiteerd hebben van de bouw en groei van de nederzettingen’.

Het doel van de database is om Israël onder druk te zetten zich terug te trekken uit de nederzettingen – een maatregel die volgens de Oslo-akkoorden alleen mag worden genomen in het kader van de definitieve statusonderhandelingen. Zelfs degenen die tegen schikkingen zijn, hebben redenen om sterk bezwaar te maken tegen de discriminerende zwarte lijst, onder meer om de volgende redenen.

Het VN-Handvest stelt dat de VN ‘gebaseerd is op het principe van de soevereine gelijkheid van al haar leden.’ Evenzo omvatten de grondbeginselen van de HRC ‘het waarborgen van universaliteit, objectiviteit en niet-selectiviteit bij het overwegen van mensenrechtenkwesties, en het elimineren van dubbele normen en politisering.’

Tegen deze grondbeginselen in, is de zwarte lijst bedoeld om de discriminerende BDS-campagne te bevorderen die de Palestijnse politieke agenda wil bevorderen door Israël te delegitimeren. Er zijn meer dan 100 betwiste gebieden over de hele wereld, veel met bezettingen en nederzettingen. Maar in geen enkel ander geval heeft de VN gelobbyd voor het opzetten van een database van bedrijven die actief zijn in het betwiste gebied.

Zo bezette Marokko in 1974 de Westelijke Sahara. Hoewel de Veiligheidsraad het gebied als bezet beschouwt, heeft Marokko daar aanzienlijke nederzettingen gevestigd, die de EU op de volgende manieren steunt:

• De EU betaalt Marokko 40 miljoen euro per jaar voor het recht om te vissen in de wateren van Marokko, waaronder uitdrukkelijk de Westelijke Sahara.

• De EU verstrekt Marokko honderden miljoenen euro’s aan buitenlandse hulp zonder enige beperking dat de middelen niet worden gebruikt in de Westelijke Sahara. Evenzo bezette Turkije in 1974 Noord-Cyprus.

Hoewel de Veiligheidsraad Turkse controle als illegaal beschouwt, heeft Turkije nederzettingen opgericht die de EU op de volgende manieren actief steunt:

• Turkije heeft op het grondgebied universiteiten opgericht, waarvan vele takken zijn van Turkse universiteiten op het vasteland en Hebben gezamenlijke programma’s met grote Britse instellingen.

• De EU financiert Turks-Cyprioten, inclusief kolonisten, rechtstreeks voor een bedrag van 28 miljoen euro per jaar in de vorm van onder meer studentenbeurzen en technische bijstand aan bedrijven.

• De EU helpt Turkse kolonisten de natuurlijke hulpbronnen in Noord-Cyprus te exploiteren. Het stilzwijgen van de VN over zakelijke activiteiten in deze bezette gebieden laat zien dat de zwarte lijst niet over mensenrechten gaat.

Sommigen hebben bezwaar gemaakt tegen de term ‘zwarte lijst’, met het argument dat de nederzettingendatabase alleen maar gaat over transparantie van bedrijven. Als dat het geval was, zou het niet beperkt blijven tot Israël.


Bronnen:

♦ naar een artikelU.N. presents anti-Israel blacklist of 112 companies, names Airbnb, General Mills, Motorola, Bezeq & Bank Leumi” van 19 juni 2020 op de site van UN Watch

3 gedachtes over “VN mensenrechtenraad presenteert zwarte lijst met 112 Israëlische bedrijven

  1. De vieze spelletjes van de UN & de EU, die de Madonna speelt maar de Judas is.

    Alle organisaties met de letters UN voor hun naam zijn niets anders dan geldverslindende mislukte projecten die als bliksemafleider “de Jood” nodig hebben.

    Een heel land vol Joden is natuurlijk een bonus.

    Deze zwarte lijst is de aller zwartste bladzijde sinds de oprichting van de UN. Een organisatie opgericht om oorlog, conflict, honger & armoede tegen te gaan.

    Never Again was de boodschap……..80 miljoen vluchtelingen het resultaat!

    Wat hebben ze er een puinhoop van gemaakt zonder zelf énige verantwoordelijkheid te dragen.

    Die dragen ze over naar de Joodse Staat Israel!

    Geliked door 2 people

  2. @Shapira. Israël heeft in de jaren dat zij bestaat, behoorlijk wat domme fouten begaan. Vooral tijdens, en na de oorlog van 1967. In de oorlog werden twee fouten gemaakt: a) Niet ervoor zorgen dat de West Bank bewoners zouden kleuren schijten van angst, en de meeste van hen zouden vluchten. Het geldt vooral voor de bevolking in Samaria (behalve de Samaritanen) en de bevolking van Hebron en omgeving. Met deze lui had Israël een appeltje te schillen voor de 1929 massacre en de slachting in Gush Etzion in 1948. Maar de linkse Gutmenschen (Mapai en Mapam) vonden dat zoiets is onmenselijk. Duizenden Arabieren zijn naar Jordanië weggevlucht en Generalisimo Moshe Dayan had ze teruggeroepen. b) het overdragen van de Tempelberg aan de islamitische Waqf. Bijna 2000 jaar worden voor de Tempel gebeden gehouden. Toen het zover was en de Tempelberg werd veroverd, heeft de vervloekte hond Moshe Dayan – zonder toestemming van de regering – het als cadeau gegeven aan de Arabieren. Niet in acht nemen dat Arabieren zien zo’n daad als zwakte. Na de 1967 oorlog werd niet serieus gekeken welke delen van de West Bank echt belangrijk zijn voor de veiligheid van Israël. Er werden overal lukraak nederzettingen gebouwd. Dat was fout. Het (bruto) nemen van de West Bank betekent o.a. bijna 2 miljoen vijandige Palestijnen erbij. In 1993 heeft premier Begin, tijdens de Oslo accordeon, ook een fout begaan: Sa’adat wou de hele bijna lege Sinaï woestijn, maar niet Gaza. Begin moest hem een ultimatum geven: of je neemt de hele zwik, of wij hebben geen deal! Gaza onder Egyptisch gezag zou een andere Gaza zijn. Het is aan te nemen dat Sa’adat net als Abdul Nasser zou daar de boel grondig schoonvegen. Hij hoefde echt niet van de VN, of wie dan ook, bang te zijn. Niemand zal wakker liggen van paar duizend dode Palestijnen.
    De VN WAS ALTIJD al vijandig tegenover Israël. Het begon al in de jaren ’50. In de volgende decennia kreeg de VN steeds meer de karakter van de Derde Wereld. Het bestaat uit meer dan driekwart parasietenlanden met een grote bek en nul financiele bijdrage. De “Mensenrechten” bij de VN worden behoed door analfabeten en dictatoriale regimes waar mensenrechten of mensen überhaupt niets voorstellen. Israël heeft van deze organisatie niets te verwachten. Zij kan zichzelf veel kosten besparen en haar lidmaatschap in deze toko eindigen. Als ze geen lid meer is, kan deze rovershol ook niets claimen.

    Like

Reacties zijn gesloten.