Er bestaat niet zoiets als een ‘eenzame wolf’-terrorist

De afgelopen weken hebben verschillende defensieambtenaren hun bezorgdheid geuit over een apocalyptisch scenario waarbij het toepassen van soevereiniteit in delen van Judea en Samaria en de Jordaanvallei honderden steek- en voertuigaanvallen van eenzame wolfterroristen zal veroorzaken.

Het gaat om die terroristen die onafhankelijk, spontaan en oncontroleerbaar handelen. Vorige week heeft de federale rechtbank van beroep in Washington DC een ongekende uitspraak gedaan over de golf van steekaanvallen tegen Israëli’s in de afgelopen jaren, die nieuw licht werpt op de manier waarop we de term ‘eenzame terrorist’ kunnen benaderen en de manier waarop de Fenomeen moet worden bestreden.

De Amerikaanse rechtbank accepteerde de beweringen van de families van de slachtoffers ongekend en oordeelde dat er niet zoiets bestond als een ‘eenzame-wolf-terrorist’ – en dat achter elke terreurdaad die voor de rechtbank werd gebracht, leidinggevende handen waren die werden gerekruteerd.

Ze spoorden de terroristen aan om hun daad te plegen, begeleidden hen en omhelsden hen na hun aanvallen. Die leidende handen behoren tot de terroristische organisaties Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad, samen met Iran en Syrië die hen steunen. De rechtbank legde de verantwoordelijkheid voor de terroristische aanslagen op deze elementen.

Een van de zaken die door de rechtbank werden behandeld, was de moord op de Amerikaanse toerist Taylor Force in de haven van Jaffa, de moord op mensenrechtenactivist Richard Lakin in de wijk Armon Hanatziv in Jeruzalem, en anderen. De uitspraak van de rechtbank gaat echter verder dan de individuele band tussen de slachtoffers en hun moordenaars.

Het is ook van toepassing op de diplomatieke en veiligheidssfeer van de staat Israël, met name tegen de achtergrond van het verwachte soevereiniteitsbod van Israël in Judea en Samaria. Terroristische organisaties gebruiken inderdaad aanvallen met ‘eenzame wolven’ om Israël schade te berokkenen zonder de directe verantwoordelijkheid te nemen: een soort van hun taart hebben en die ook opeten.

Hamas en PIJ gebruiken sociale media als een instrument om volgers te instrueren om aanvallen met lage intensiteit op Israëlische doelen uit te voeren, waarna ze alleen de stilzwijgende verantwoordelijkheid op zich nemen die wordt begrepen door hun Palestijnse doelgroep. Deze moorddadige handelingen zijn daarom allesbehalve spontaan; ze kunnen vooraf worden voorspeld en misschien zelfs verijdeld.

Een jaar voor zijn aanslag luisterde de terrorist die Taylor Force vermoordde bijvoorbeeld naar een preek van sjeik Mohamad al-Arefe, een radicale islamitische geestelijke uit Saoedi-Arabië die de ideologie van de moslimbroederschap predikt. Ongeveer een maand voordat hij zijn aanval uitvoerde, plaatste de terrorist een bericht op zijn Facebook-pagina dat onmiskenbaar zijn wens impliceerde om als een ​​shahid (martelaar) te sterven.

Twee dagen na zijn aanval eiste Hamas de verantwoordelijkheid op voor de aanval op verschillende online platforms die bij de organisatie waren aangesloten en noemde de terrorist een shahid en een krijger. De staat Israël moet de geest achter de uitspraak van de Amerikaanse rechtbank overnemen en dienovereenkomstig handelen.

Om de golven van ‘eenzame wolf’ -aanvallen te elimineren, moet Israël zich ook richten op de mensen die deze terroristen sturen, in plaats van zich alleen te richten op directe preventie. Lone-wolf-terroristen zijn radertjes in een georkestreerde aanval en er moet ook actie worden ondernomen tegen de staten en organisaties die hen steunen.

Om terrorisme te verslaan, zowel praktisch als in termen van perceptie, is een terminologische verschuiving nodig. We moeten ophouden met het gebruik van misleidende termen om terroristen als ‘eenzame wolf’ voor te stellen om ondubbelzinnig duidelijk te maken dat de staat Israël weet dat de wolf niet de enige is, dat er een heel stel wolven achter hem staat en dat de oorlog tegen terreur niet eindigt met het vernietigen van het huis van de terrorist, maar door een prijs te vragen van de organisatie of staat die hem heeft gestuurd.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Nitsana Darshan-Leitner “No such thing as a ‘lone-wolf’ terrorist; Lone-wolf terrorists are cogs in an orchestrated attack, and action must also be taken against the states and organizations that support them” van 18 juni 2020 op de site van Israel Hayom

Een gedachte over “Er bestaat niet zoiets als een ‘eenzame wolf’-terrorist

  1. De eenzame wolf terrorist………geromantiseerde titel voor een gestoorde moordenaar & laffe/domme terrorist.

    Een terrorist is een terrorist en word altijd ‘getriggerd door opvoeding, hersenspoeling & dwang van buitenaf.

    Personen met een fanatieke overtuiging en/of obsessieve domheid zijn de makkelijkste prooien.

    Manipulerende terreur leiders zullen NOOIT hun eigen kinderen voor dit soort acties gebruiken……..ze kijken wel uit..

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.