Hoe Rusland Israël redde van een Palestijnse staat gebaseerd op de grenzen van 1948

Plaatje hierboven: De Amerikaanse president Barack Obama (links) en de Russische president Vladimir Putin in Enniskillen, Noord-Ierland, 17 juni 2013 [beeldbron: Evan Vucci/AP]

Nieuwe details over een drama met Israël, Rusland en de VS dat zich zo’n vier jaar geleden achter de schermen afspeelde bij de VN-Veiligheidsraad, komen aan het licht.

Het lijkt erop dat Rusland een zeldzame bereidheid heeft getoond om namens Israël zijn VN-vetorecht te gebruiken om een ​​resolutie te blokkeren die werd geleid door de toenmalige Amerikaanse president Barack Obama, die Israël zou hebben gedwongen een Palestijnse staat op te richten op basis van de grenzen van 1948.

Ongeveer zes maanden geleden zei premier Benjamin Netanyahu tijdens een verkiezingsbijeenkomst in Maaleh Adumim dat hij een ‘vriend’ had gevraagd, die hij ‘de leider van een van de grootmachten met vetorecht’ noemde, om in de VN-Veiligheidsraad tegen de resolutie te stemmen. Netanyahu schreef de leider, die hij niet noemde, toe met het stopzetten van de resolutie.

Tijdens een recente besloten bijeenkomst onthulde Netanyahu meer details over de ongewone gebeurtenis. Tegen het einde van Obama’s tweede ambtstermijn stonden de VS aan het hoofd van Resolutie 2334 van de VN-Veiligheidsraad, waarin staat dat Israël het internationaal recht schendt door zijn aanwezigheid in de gebieden die zijn veroverd in de Zesdaagse Oorlog van 1967.

Israël realiseerde zich destijds dat de Amerikaanse regering de resolutie coördineerde met de Palestijnen en Europeanen, maar kon de resolutie niet blokkeren zonder de steun van de VS.

Op 24 november 2016 belde Netanyahu de Russische president Vladimir Poetin en legde uit dat de resolutie waar Obama aan werkte, de regionale stabiliteit zou verstoren en Israël zou schaden. Netanyahu vroeg Putin om te verklaren dat hij van plan was zijn VN-veto te gebruiken om de resolutie te onderdrukken. Maar Poetin weigerde.

Op 23 december 2016 keurde de VN-Veiligheidsraad Resolutie 2334 goed, hoewel de toenmalige Amerikaanse ambassadeur bij de VN Samantha Power zich uiteindelijk van stemming onthield. Obama had echter aanvullende plannen, ook al had hij nog minder dan een maand in het Witte Huis.

Hij en zijn staf begonnen te werken aan een andere resolutie van de VN-Veiligheidsraad, die Israël zou hebben gedwongen akkoord te gaan met een Palestijnse staat gebaseerd op de grenzen van 1948. De toenmalige Israëlische VN-ambassadeur, Danny Danon, luidde de noodklok. Netanyahu zocht opnieuw hulp bij Poetin.

In een ander telefoongesprek legde hij Poetin uit dat de nieuwe resolutie van Obama Israël ernstige schade zou berokkenen en de regio zou kunnen destabiliseren. Poetin was daarvan eveneens overtuigd en vertelde Netanyahu dat als Rusland over de resolutie zou stemmen, het een veto zou uitspreken.

Volgens wat Netanyahu zei tijdens de besloten bijeenkomst, werd Obama geïnformeerd over het voornemen van Rusland om een ​​veto uit te spreken tegen het Amerikaanse manoeuver.

Obama realiseerde zich dat als Rusland een Amerikaanse resolutie met een veto zou uitspreken om Israël te beschermen, dit een fatale slag zou betekenen voor het imago van de VS als bondgenoot van Israël en haar positie in de Joodse gemeenschap. Daarom besloot Obama de resolutie op te schorten, zei Netanyahu.

De ‘grenzen’ van 1948

Het kaartje links toont het Verdeelplan van de Verenigde Naties – aka Resolutie 181 van 29 november 1947 – dat voorzag in de oprichting van een aparte Joodse en een Arabische staat, maar dat plan werd verworpen door de Arabieren in het algemeen en de Arabische Liga in het bijzonder (Palestijnen bestonden toen nog niet).

Na de onafhankelijksverklaring van Isräel op 14 mei 1948, die bepaalde dat de Joodse staat werd opgericht conform het VN-Verdeelplan (= de 1948 grenzen), zetten de Arabische buurlanden prompt een aanvalsoorlog in die een jaar later eindigde in een beschamend débacle.

Het kaartje rechts toont de situatie in april 1949 nà het einde van het Arabische offensief. Israël werd merkelijk groter dan voorzien in de Onafhankelijkheidsverklaring van 1948 en pastte z’n grenzen aan conform het heroverde gebied (de Wapenstilstandslijn van Rhodes van 3 april 1949 met Jordanië).


Bronnen:

♦ naar een artikelNetanyahu reveals how Putin foiled Obama’s anti-Israel efforts at UN” van 15 juni 2020 op de site van World Israel News (WIN)

♦ naar een artikelNew details emerge on how Russia prevented Obama’s anti-Israel resolution from passing” van 15 juni 2020 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van Ariel Kahana “How Russia saved Israel from a Palestinian state based on the ’48 borders” van 15 juni 2020 op de site van Israel Hayom

2 gedachtes over “Hoe Rusland Israël redde van een Palestijnse staat gebaseerd op de grenzen van 1948

  1. Obama, de lieveling van links Amerika die onder invloed van zijn opvoeding (familie, Rev. Wright & vriend Louis Farrakhan (beiden felle anti Joden/Blanken agitators) een gezonde dosis Jodenfobie had ontwikkeld.

    Obama was géén vriend van Amerika’ zwarte bevolking (die onder zijn bewind niet vooruit maar achteruit gingen), géén vriend van Joden & Israel en géén vriend van blank Amerika.

    Hij was alléén een vriend van Obama en diegenen die hem dit ook via persoonsverheerlijking (o.a. in Europa) lieten zien én de Islamitische wereld waarin hij gedeeltelijk werd opgevoed.

    https://www.ajc.com/news/local/could-this-long-lost-photo-have-derailed-obama-2008-campaign/jC8NKhQr6a72VjRYY9o0EM/

    Like

  2. Iemand die over deze thema nadenkt, komt snel met het antwoord: waarom was de Amerikaanse president Barrack HUSSEIN Obama zo gebrand Israël terug te dringen naar de grenzen van 1948? In tegenovergestelde tot zijn voorgangers in het Witte Huis, was Obama een president met een twijfelachtige achtergrond: a) als een neger heeft hij een natuurlijke aangeboren haat voor blanken. Dus, hij zou er alles aan doen aan de kant te staan van volkeren die meer op hem lijken. b) Obama is een MOSLIM. Hij is een zoon van een Keniaanse moslim, die met zijn moeder was getrouwd. Een moslim gaat niet trouwen met een vrouw die zich niet bekeert tot de islam. Nadat zijn vader terugging naar Kenia, was zijn moeder hertrouwd met een Indonesische MOSLIM en ze verhuisde met hem naar Indonesië. Obama is daar als kind opgegroeid en bezocht een islamitische school. c) Niemand weet waar Obama is geboren. Zijn geboorteakte kon niet worden achterhaald. Volgens de Amerikaanse wet, moet een president een geboren Amerikaan zijn. d) Obama was een falende Senator. Hij heeft in al de tijd dat hij in de Senaat zat, nog geen een wetsontwerp ingediend. Toch werd hij door de Democraten doorgeschoven als presidentskandidaat. Zijn middelste naam en het gebrek van zijn geboorteakte werden geheimgehouden. De vraag is: Waarom? Na zijn nominatie als president, is hij direct naar Caïro gereisd en daar in een islamitische conferentie luid opriep: I am one of Yours!. https://www.sam-network.org/video/president-obama-speech-to-muslim-world-in-cairo Het is vanzelfsprekend dat Obama koos overduidelijk de kant van zijn Palestijnse moslim broertjes. Joden die op hem gestemd hadden – en er waren er (te)veel van – waren dom bezig. Hun politiek-correct slijmerig linksige gedrag, werd beloond met een trap onder hun kont.
    Maar, veronderstel dat Putin Israël niet had geholpen, zou Israël een uitweg moeten kiezen. UIT DE VN! Het is toch tot een waardeloze toko van Derde-Wereld parasieten, met een grote bek, en steunend op het geld van hardwerkende mensen uit westerse landen.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.