Volgens welk recht veroordeelt de EU de soevereiniteit van Israël in Judea en Samaria?

Cartoon hierboven: “Zie je dat? De Joden vonden een zegel van een koning van Israël van 2700 jaar geleden!” “Verschrikkelijk! Ik heb me nooit gerealiseerd dat de bezetting zo oud was!” [beeldbron: E.J. Bron]

De uitzinnige haast van de Europese Unie (EU) om Israëls herstel van de Joodse soevereiniteit in 30% van Judea en Samaria (‘Westelijke Jordaanoever’) te veroordelen, weerspiegelt slecht een organisatie die de Joodse staat uitzonderlijk confronterend heeft benaderd.

De chef van het buitenlands beleid van de EU, Josep Borrell, leidde de aanklacht: “We dringen er bij Israël sterk op aan af te zien van een eenzijdige beslissing die zou leiden tot de annexatie van een bezet Palestijns grondgebied en als zodanig in strijd zou zijn met het internationaal recht.”

Er verschijnen zo veel valse verklaringen in een dergelijk korte zin van deze hooggeplaatste EU-ambtenaar is adembenemend:

♦ Israëls optreden is niet eenzijdig

Deze actie wordt samen met president Trump ondernomen na de regelrechte weigering van de PLO om onderhandelingen met Israël aan te gaan op basis van Trump’s gedetailleerde Plan uitgebracht op 28 januari 2020.

♦ 70% van Judea en Samaria wacht op de PLO – of een andere Arabische gesprekspartner zoals Jordanië – dat bereid is op te treden en te onderhandelen over zijn toekomstige soevereiniteit.

♦ Israël zal het bezette Palestijnse grondgebied niet in strijd met het internationale recht annexeren.

“Het bezette Palestijnse grondgebied annexeren” betekent het bezetten van grondgebied van iemand anders waar Israël geen recht op heeft.

“In strijd met internationaal recht”: Israël zal soevereiniteit toepassen in 30% van Judea en Samaria op grond van verworven wettelijke rechten om het Joodse Nationale Huis te reconstrueren in dit specifieke gebied dat aan het Joodse volk is verleend door:

♥ De San Remo-resolutie en het Verdrag van Sevres

♥ 1920 Het mandaat van de Volkenbond voor Palestina 1922

♥ Artikel 80 Handvest van de Verenigde Naties 1945

De poging van de EU om deze bestaande Joodse wettelijke rechten in Judea en Samaria te vernietigen, is buitengewoon verontrustend – aangezien 20 van de 27 huidige lidstaten van de EU – plus voormalig lid van de Verenigde Staten Koninkrijk – behoorden tot de 51 lidstaten van de Volkenbond die Judea en Samaria unaniem hadden opgenomen als deel van het gebied waarin de joden na 3000 jaar het recht hadden hun bijbelse joodse thuisland te herstellen.

Artikel 25 van het Mandaat voor Palestina – goedgekeurd op 24 juli 1922 – had bepaald dat de bepalingen van het Mandaat met betrekking tot de oprichting van het Joods Nationaal Huis zouden worden uitgesteld of onthouden “In de gebieden tussen de Jordaan en de oostelijke grens van Palestina Zoals uiteindelijk bepaald ”. Judea en Samaria (Westelijke Jordaanoever) – werd dus duidelijk gereserveerd voor het Joods Nationaal Huis.

In de notulen van de Raad van de Volkenbond van 16 september 1922 (hieronder) werd dit besluit bevestigd:

78% van het grondgebied van Palestina dat oorspronkelijk was voorgesteld voor de reconstructie van het Joods Nationaal Huis ten oosten van de Jordaan in 1920 was dus tegen 1922 het Joodse volk geweigerd – maar het gebied van Judea en Samaria was duidelijk niet uitgesloten.

De 20 EU-lidstaten die in 1922 daadwerkelijk voor het creëren van deze joodse rechten hebben gestemd, zijn: Oostenrijk, België, Bulgarije, Kroatië, Denemarken, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Italië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Nederland, Polen, Portugal , Roemenië, Slowakije, Spanje, Zweden

Deze redenen helpen echter bij het verklaren van de krachtige oppositie van de EU tegen de soevereiniteitsbeweging van Israël:

[..] ten eerste is [Israël] trots nationalistisch; ten tweede – dankzij de ideologische dekking van het propaganda-offensief van de KGB in de jaren zestig en zeventig – kan [Israël] ten onrechte worden afgeschilderd als kolonialistisch en racistisch, waardoor de Europeanen een manier kunnen worden geboden om hun schuld voor hun eigen kolonialistische en racistische verleden te verzachten; ten derde zijn [Israëls] lokale vijanden moslims, die Europa een manier bieden om jizya te betalen aan zijn eigen ongemakkelijke moslimminderheden; en tenslotte [Israëls] een Joodse staat – en hier is geen verdere uitleg nodig.

Europa’s antipathie voor joden is opnieuw in de mode. En de EU heeft schandelijk gehandeld – opnieuw.


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Singer “By what right does the EU condemn Israel’s applying sovereignty in Judea and Samaria?” van 14 juni 2020 op de site van Arutz Sheva

Een gedachte over “Volgens welk recht veroordeelt de EU de soevereiniteit van Israël in Judea en Samaria?

  1. Behalve dreigen & protesteren kan de EU niet veel.

    Zij weten dat het alléén Israel is die door bezit van de juiste papieren het alleenrecht heeft op teruggave van dit, door Westerse coloniaal heersers gestolen gebied.

    Dat beroemde Internationale Recht dat te pas & onpas uit de kast word gehaald en vreemd genoeg alléén gebruikt tegen Israel, moeten we dan ook met een flinke korrel zout nemen.

    De énigen die tegen dit door hen zelf ondertekende Internationale Recht verstoten, zijn de Europeanen.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.