Melanie Phillips: De onmiskenbare echo’s in de cultuuroorlog tegen het Westen

Plaatje hierboven: Op de avond van 10 mei 1933 kwamen ongeveer 70.000 mensen bijeen op de Opernplatz in Berlijn. Studenten hadden meer dan 20.000 boeken naar het openbare plein gebracht en verbrand, waaronder werken van beroemde Duitse auteurs zoals Heinrich Mann, Erich Maria Remarque en Joachim Ringelnatz [beeldbron: DW]

In Groot-Brittannië worden beelden van historische figuren die verband houden met kolonialisme of slavernij neergehaald of gepland voor verwijdering.

Dit is om de Black Lives Matters-activisten en hun aanhangers, zowel zwart als blank, te sussen die de verschrikkelijke dood van George Floyd tijdens zijn aanhouding door de politie in Minneapolis, om te stellen dat de westerse samenleving in wezen racistisch is.

De vernietiging van deze beelden en andere soortgelijke artefacten, die deel uitmaken van het culturele geheugen van een beschaving, doet onvermijdelijk denken aan een andere daad van culturele uitroeiing: het verbranden van boeken door het nazi-regime in de jaren dertig van de vorige eeuw.

Ze gooiden de boeken in het vuur van joodse, socialistische, liberale of andere auteurs die volgens hen schadelijk waren voor de nazi-ideologie. Ze deden dit om een ​​westerse cultuur uit te wissen die ze wilden vernietigen en vervangen door hun eigen gruwelijke ideeën.

Het verwijderen van de Britse beelden is niet alleen een protest tegen racisme. Het is een poging om een ​​hele cultuur te vernietigen en te vervangen door een samenleving die georganiseerd is volgens een bepaald onweerlegbaar dogma.

Natuurlijk zijn er raciale vooroordelen tegen zwarten in Amerika en Groot-Brittannië. Er is ook vicieus zwart antisemitisme, net zoals er zwarte mensen zijn die zeer sympathiek zijn voor het Joodse volk en Joden die vooroordelen hebben tegen zwarte mensen.

Het punt is dat er in elke samenleving raciale vooroordelen bestaan ​​- zowel in de ontwikkelingslanden als in het westen. Het westen als endemisch racistisch bestempelen is daarom een ​​grove dubbele standaard en laster.

Maar zoals gewoonlijk hebben links-liberale joden de verkeerde kant gekozen in deze meest explosieve ontwikkeling van de cultuuroorlogen tegen het westen. Na de inversie van waarheid en leugens, slachtoffer en onderdrukker die betrokken zijn bij identiteitspolitiek volledig te hebben geïnternaliseerd, hebben ze kritiekloos de zwarte victimologie (slachtoffercultus) omarmd, die zwarte mensen als de onveranderlijke slachtoffers van de blanke samenleving opwerpt, en de agenda en waarden van Black Lives Matter verdedigde.

Ze onderschrijven de representatie van die groep van zijn eigen anti-blanke, racistische, antisemitische animus als antiracisme, en hebben zich ook beziggehouden met de vicieuze demonisering van iedereen die het aandurft om BLM-activisten te noemen voor wat ze werkelijk zijn.

Na de Zionistische Organisatie van Amerika (ZOA) hekelde president Morton Klein op twitter de BLM-beweging afschilderde  als “een joodse haat, blanke haat, Israël haat, conservatieve zwarte haat, geweldbevorderende, gevaarlijke door Soros gefinancierde extremistische groep haters“, hekelde rabbijn Rick Jacobs, president van de Unie van het Hervormde Jodendom, hem als racist en probeerde de ZOA uit de invloedrijke Conferentie van Presidenten van Grote Joodse Organisaties te krijgen.

In Groot-Brittannië heeft de Raad van Afgevaardigden van Britse Joden een commissie opgericht om raciale vooroordelen binnen de Joodse gemeenschap te onderzoeken. Het is niet duidelijk of dit beperkt moet blijven tot het vermeende racisme van de gemeenschap jegens haar kleine aantal zwarte joden of dat het betrekking zal hebben op vermeend racisme binnen de gemeenschap jegens niet-joden.

Er kunnen gevallen zijn van vooroordelen van de gemeenschap tegen sommige zwarte joden of joden die met zwarte mensen getrouwd zijn. Degenen die het isolement en de afwijzing hebben ervaren die hieruit voortvloeien, verdienen sympathie en het is een waardig doel om ernaar te streven het aan te pakken.

De context waarin dit onderzoek is gestart, is echter niet gunstig. In zowel Groot-Brittannië als Amerika wordt iedereen die zwarte victimologie bekritiseert vanwege zijn anti-blanke, anti-joodse, opstandige of subjectief verdachte kant een racist genoemd. Een Twitter-menigte komt vervolgens bijeen om zulke mensen hun reputatie, platform of baan te ontnemen voor de misdaad van het vertellen van de waarheid.

In een sfeer die doet denken aan de 17e-eeuwse heksenprocessen in Salem, bestaat het risico dat de Raad van Afgevaardigden een zwevende jury heeft aangesteld om de Britse Joodse gemeenschap schuldig te verklaren onder rigoureuze culturele regels. Als dat zo is, zou dit weer een ander voorbeeld zijn van het bestuur dat ‘een knie neemt’ naar mensen met een rotte agenda, maar die de macht hebben om de voorwaarden van het publieke debat te dicteren.

Het is niet alleen dat veel liberale joden aan de verkeerde kant staan ​​van deze gigantische strijd om de beschaving te verdedigen. Het is zelfs niet dat ze het gevaar voor zichzelf niet erkennen vanuit een agenda om een ​​cultuur te vernietigen waarvan de wortels in de Hebreeuwse Bijbel liggen.

Het is ook een opvallend feit dat de tactiek die nu wordt gebruikt in deze opgevoerde aanval tegen het westen, wordt weerspiegeld in een poging om de staat Israël neer te halen. Het neerhalen van de beelden is de fysieke manifestatie van de decennialange poging om, door de kaping van het onderwijssysteem, het westen te vernietigen door het record van zijn prestaties te wissen en het in plaats daarvan te presenteren als intrinsiek racistisch, kolonialistisch en slecht.

Plaatje hierboven: Recuperatie door linkse ‘antifascisten’ van de moord door een politieman op de notoire harddrugsdealer George Floyd voor de Palestijnse zaak. Het Palestine Museum tweette een plaatje van Floyd, getooid met Palestijnse keffiyeh en een Palestijnse vlag [beeldbron: JJ]

In Israël hebben Palestijnen systematisch archeologische opgravingen in Jeruzalem vernield om in het opgegraven afval te storten dat mogelijk onschatbare artefacten bevat. Ze doen dit om het bewijs te vernietigen dat voortdurend wordt opgegraven van het oude koninkrijk van Israël en dus de unieke aanspraak van de joden op het land. Door deze oude voorwerpen aan te vallen, proberen ze fysiek de geschiedenis van de joden uit te wissen.

Zwarte slachtofferschap geeft anderen routinematig de schuld van alle nadelen van zwarte mensen, ontkennen de rol van toeval, ongeluk of hun eigen gedrag, terwijl ze morele straffeloosheid claimen als ‘slachtoffers’ voor eventuele fouten die ze zelf kunnen maken.

Palestijnen geven Israël de schuld van al hun tegenslagen en beschuldigen het valselijk van het uit hun thuisland verdrijven en hun hun eigen staat te ontzeggen. Tegelijkertijd ontkennen ze hun eeuwenoude oorlog om het Joodse thuisland te vernietigen en hebben ze altijd het aanbod afgewezen van een Palestijnse staat die hen sinds de jaren dertig herhaaldelijk is aangeboden.

BLM-activisten besmetten de westerse samenleving met verwrongen beweringen over slavernij en onderdrukking om hun werkelijke agenda van het omverwerpen van de blanke kapitalistische samenleving zowel te vergemakkelijken als te verdoezelen.

Palestijnen besmeuren Israël met valse beweringen over bezetting en onderdrukking om hun werkelijke agenda om Israël van de kaart te vegen zowel te vergemakkelijken als te verdoezelen.

Palestinisme is de belangrijkste kwestie van westerse progressieven. Het is geen toeval dat de tactiek die wordt gebruikt in de cultuuroorlog tegen het westen dezelfde tactiek blijkt te zijn die wordt gebruikt tegen Israël. Wat bij de joden begint, houdt nooit op bij de joden. In deze huidige chaos in de straten van Amerika en Groot-Brittannië speelt het zich thans af voor onze met afschuw vervulde ogen.

De publieke executie van Georg Floyd door een politieagent was een misdaad en onverschoonbaar, maar nu van Georg Floyd een ‘martelaar’ maken? Een “mensenrechtenactivist omgekomen tijdens de strijd voor gelijke rechten voor zwarten en blanken in de VS”? In wezen een beruchte harddrugsdealer en vaste bajesklant? Zullen we er snel een standbeeld voor oprichten? Nee toch??!?


Bronnen:

♦ naar een artikel van Melanie Phillips “The unmistakeable echoes in the culture war against the West” van 12 juni 2020 op de site van Melanie Phillips

2 gedachtes over “Melanie Phillips: De onmiskenbare echo’s in de cultuuroorlog tegen het Westen

  1. Wanneer het gepeupel los gaat, dan is de samenleving in gevaar.

    De Chineese ‘culturele’ revolutie, het openbare verbranden van ‘foute’ boeken in 1933 en nu het neerhalen van ‘foute’ beelden in 2020.

    Toen IS antieke beelden neerhaalde stonden onze Progressieve Liberalen vrienden in totaal afgrijnzen te kijken naar zoveel primitieve barbarij en nu?

    Nu staan ze op de barrikaden en nemen het voortouw.

    Koppel dit aan de financiele crisis……..en de rapen zijn gaar!!

    Like

Reacties zijn gesloten.