EU-hypocrieten houden zélf gebieden bezet terwijl ze Israëlische annexatie veroordelen

Plaatje hierboven: Brussel, 23 juni 2016. Sprekend in het Europees Parlement beschuldigde PA-president Mahmoud Abbas Israëlische rabbijnen ervan op te roepen om Palestijnse “waterputten te vergiftigen“. Voor het bestendigen van die Middeleeuwse kwakkel kreeg Abbas een minutenlange staande ovatie van de EU-parlementsleden [beeldbron: EJC]

De lidstaten van de Europese Unie – zowel individueel als collectief via het Kwartet – waarschuwen Israël tegen annexatie, ook al blijven diezelfde landen tal van gebieden bezetten die ze eerder hebben geannexeerd.

Laten we beginnen met de Fransen. Frankrijk heeft er onlangs bij de Europese Unie op aangedrongen strafmaatregelen te nemen tegen Israël als het iets annexeert. Dat klopt, Frankrijk – dat al meer dan 300 jaar het 890 vierkante kilometer grote Reunion-eiland, voor de zuidoostkust van Afrika, regeert. Evenals het regeren van het 144 vierkante mijl lange Mayotte-eiland gedurende bijna 200 jaar.

Het gebied van de Gush Etzion-gemeenschappen omvat alles samen zowat 45 vierkante mijl. Frankrijk, dat de vijf zogenaamde ‘verspreide eilanden’ bezet heeft, verzet zich tegen een VN-resolutie van 1979, die eist dat ze worden overgegeven aan Madagaskar.

Frankrijk, dat in 1955 aankondigde dat de duizenden kilometers van wat het ‘Franse Zuidelijke en Antarctische gebieden’ noemt, voortaan als officieel Frans overzees gebied zouden worden beschouwd. Met welk recht precies? En Frankrijk, de Grote Annexer, spreekt Israël over annexatie? Hoe zeg je chutzpah in het Frans?

Hoewel het met de ene voet erin en met de andere buiten de Europese Unie staat, heeft ook Engeland een rol gespeeld. De Britten zijn woedend over de gedachte aan Israëlische annexatie. Kabinetsminister (en voorzitter van de regerende conservatieve partij) James vertelde het parlement dat een dergelijke Israëlische actie het ‘moeilijker’ zou maken om vrede te bereiken.

Ik vraag me af waarom de Britten nooit zulke zorgen hadden toen Jordanië in 1950 heel Judea en Samaria annexeerde – niet alleen het kleine deel dat Israël overweegt. In feite was Engeland een van de slechts twee landen ter wereld (het andere was Pakistan) die de Jordaanse annexatie erkende.

Het was dus oké voor Jordanië – een land dat niet eens bestond totdat de Britten het in 1922 uit het niets creëerden – om dit gebied te annexeren, maar niet Israël, ook al lag het gebied in het hart van het Joodse thuisland voor 3000 jaar. Londen hoopt dat de rest van ons niet zal merken dat er niet minder dan 14 ‘British Overseas Territories‘ zijn.

Die hebben ze met geweld ingenomen en onderhouden ze als onderdeel van het Britse rijk – vanaf de Falklandeilanden (dat Groot-Brittannië ten oorlog trok met Argentinië in 1982 vanwege diens aanspraken op de eilanden) op Bermuda. Sommige bevinden zich in de Zuid-Atlantische Oceaan, sommige in de Noord-Atlantische Oceaan, sommige in het Caribisch gebied – vrijwel overal ter wereld zie je stukken van het oude Britse rijk die nog steeds in bedrijf zijn.

Wat zijn enkele van de andere E.U. lidstaten die veronderstellen Israël te doceren en te bedreigen? Er is Portugal, dat ongeveer 500 jaar geleden de 908 vierkante mijl Azoren-eilanden annexeerde. Spanje, sinds de 15e eeuw de illegale bezetter van de 3.000 vierkante kilometer grote Canarische Eilanden. Groenland werd in 1814 met geweld onderdeel van Denemarken. Vergeet niet Curaçao en Aruba, die door Holland waren geannexeerd, samen met Sint Maarten, Saba en Bonaire. Er zijn nog veel meer voorbeelden.

Het probleem is niet alleen dat deze landen ongelooflijk hypocriet zijn omdat ze Israël lastigvallen over annexatie terwijl ze zelf elk gebied annexeren dat ze in handen kunnen krijgen. Nee, het belangrijkste probleem is dat Frankrijk, Engeland en de rest geen moreel, historisch of wettelijk recht hebben om gebieden te annexeren, terwijl Israël het volste recht heeft om de betwiste delen van Judea en Samaria op te nemen.

Deze gebieden vormen sinds bijbelse tijden het centrum van het Joodse nationale huis. Israël won ze uit zelfverdediging en heeft volgens het internationaal recht geen enkele verplichting om ze over te geven. En ze hebben maar een kleine Arabische bevolking, dus annexatie – ‘hereniging’ is nauwkeuriger – vormt geen demografisch gevaar voor Israël.

Dus, hier is mijn boodschap aan de Europese annexationisten die kritiek hebben op de Israëlische annexatie: bemoei je met je eigen zaken. Ik bedoel dat letterlijk. Zorg ervoor dat u uw eigen regeringen overtuigt om de vele landen die ze hebben bezet en geannexeerd vrij te laten – en dan kunt u Israël hierover een lezing geven.

Gush Etzion in Judea sep. 2014
Oranje = Israëlische soevereiniteit
Purper = Israëlische gemeenten
Lichtblauw = Area C (Israël/Oslo)


Bronnen:

♦ naar een artikel van Stephen M. Flatow “EU hypocrites take territory while blasting Israeli annexation; France, the “grand annexer,” lectures Israel? How do you say chutzpah in French?” van 9 juni 2020 op de site van Israel Hayom

2 gedachtes over “EU-hypocrieten houden zélf gebieden bezet terwijl ze Israëlische annexatie veroordelen

  1. Wanneer men het over “”bezette gebieden”” heeft word er in Europa altijd & alléén gesproken over de Bijbelse Joodse gebieden Judea & Samaria & Jeruzalem…..net juist die gebieden die niet bezet maar na 2000 jaar bevrijd zijn van vreemde bezetting & overheersing.

    De eigen Europeese rugzak vol bezette gebieden word gemakshalve maar even diep in de kerkers van de Unie geplaatst.

    Zolang de wereld zich bezighoud met Israel en ” het gestolen palestijns land”, zal niemand over dat Europeese beginnen.

    En zo moeten Joden voor de zovéélste keer de kastanjes uit het vuur halen voor het ‘problematische’ gedrag van anderen.

    Like

Reacties zijn gesloten.