Annexatie en het valse argument ‘Internationaal recht’

Als een ander land openlijk zou spreken over het ‘annexeren’ van een gebied waarover het al meer dan 50 jaar de controle heeft, zou The New York Times er geen serieuze aandacht aan hebben besteed, laat staan ​​dat het er een redactioneel commentaar over had uitgegeven. Maar de Times deed precies dat op 31 mei.

Echter The New York Times leverde opnieuw scherpe kritiek waarin het Israël aan een veel hogere standaard hield dan om het even welk ander land en drukte:

[…] Er zijn veel redenen waarom daadwerkelijke annexatie een slecht idee is. De belangrijkste reden is dat de Westelijke Jordaanoever door internationale organisaties en het grootste deel van de wereld als bezet gebied wordt beschouwd en de Joodse nederzettingen als illegaal onder de Conventie van Genève.  

Te veel pro-Israëlische activisten hebben gepleit tegen kritiek op het feit dat Israël hier zijn soevereine rechten uitoefent door te wijzen op veiligheidsbehoeften, de voortdurende opruiing van de Palestijnse Autoriteit, historische en religieuze claims, de wettigheid van ‘de nederzettingen’ en dergelijke.

Wat voor deze verdedigers van Israël onduidelijk lijkt, is dat dit defensieve posities zijn. En door hun aard weinig doen om de gesloten geest van mensen te veranderen zoals degenen die deel uitmaken van het publiek van de Times. Het vasthouden aan een hogere en oneerlijke standaard voor Israël zal in de nabije toekomst niet eindigen.

Individuen die om de toekomst van Israël geven, moeten dat internaliseren. De mening van de wereld over de keuzes van Israël doet er veel minder toe dan de resultaten van deze keuzes. Een korte terugblik op de geschiedenis van slechts een paar van de vele keren dat Israël door de VN werd bekritiseerd vanwege zijn daden omdat het zogenaamd ‘internationaal recht’ schond, is hier leerzaam.

Maar allereerst een herinnering dat ‘internationaal recht’ niet echt bestaat. En zelfs als het al bestond, is het mogelijk dat elk land het correct negeert – vooral landen die in unieke ruige buurten wonen, zoals het huidige Midden-Oosten.

Opmerkelijk genoeg werd de redactie van de Times slechts enkele dagen na de 60ste verjaardag van de gevangenneming van nazi-oorlogsmisdadiger Adolf Eichmann gepubliceerd. Na de kidnapping van Eichmann door de Mossad in Argentinië heeft de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op 23 juni 1960 resolutie 138 aangenomen, waarin hij klaagde dat het een ‘schending van de soevereiniteit van een lidstaat’ was.

Zo’n twintig jaar later ondernam de Israëlische premier Menachem Begin nog drie keer een belangrijke actie die het vermelden waard is.

♦ Op 30 juli 1980 heeft de Knesset de ‘Basiswet: Jeruzalem, hoofdstad van Israël’ geratificeerd die onder meer de soevereiniteit op de stad, met inbegrip van de Oude Stad, toepaste, hoewel de wet de voorwaarden terecht niet gebruikte van soevereiniteit of annexatie. Resolutie 478 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties viel Israël aan voor dit besluit.

♦ Op 7 juni 1981 werd op 7 juni 1981 een Israëlische luchtmachtaanval uitgevoerd waarbij de in aanbouw zijnde Osirak-kernreactor in Irak werd vernietigd. De Verenigde Naties hebben resolutie 487 van de Veiligheidsraad aangenomen waarin zij Israël streng bekritiseerde voor de operatie.

♦ Op 14 december 1981 keurde de Israëlische Knesset de Wet op de Golanhoogte goed waardoor de Israëlische wet op de Golanhoogte werd toegepast. Resolutie 497 van de VN-Veiligheidsraad noemde de Israëlische actie ‘nietig en zonder internationale rechtsgevolgen’. In maart 2019 hebben de Verenigde Staten officieel verklaard de Israëlische soevereiniteit van de Golan te erkennen.

De dreiging van resoluties weerhield Begin niet te doen wat in het belang van Israël was en nodig was om het bestaan ​​ervan te beschermen.

Kun je je voorstellen hoe de Golfoorlog er voor Israël en de VS uit zou hebben gezien, als Saddam Hoessein nucleair bewapende SCUD-raketten had gehad of wat de Syrische burgeroorlog voor Israël zou hebben betekend als Assad de Golan had bestuurd? Wat betekende de resoluties van de Veiligheidsraad van de VN uiteindelijk voor Israël? Was er een tastbare impact? Enige blijvende impact?

Het is vermeldenswaard dat Begin in de jaren tachtig niet de enige was die zag dat zijn optreden bekritiseerd werd door de VN-president Ronald Reagan’s bevel van 1986 om Libië te bombarderen en het bevel van 1983 om Grenada binnen te vallen, werden ook door de VN veroordeeld en illegaal genoemd.

Maar Begin was niet de enige. Premier Yitzhak Rabin en minister van Defensie Shimon Peres gaven het startsein voor de Entebbe-reddingsmissie van 1976. In de nasleep van de Entebbe-operatie beschreef de VN-secretaris-generaal Kurt Waldheim de inval als ‘een ernstige schending van de nationale soevereiniteit van (Oeganda) een lidstaat van de Verenigde Naties’.

De VN had de Israëlische overwinning op de terroristische kapers moeten prijzen, maar heeft dat niet gedaan. De VN kiest keer op keer partij voor de vijanden van Israël – wat de kwestie ook is. En dat is de simpele waarheid. We kunnen onze adem niet inhouden en wachten tot de VN Israël ooit zal prijzen of goedkeuren.

Zelfs een actie als deze, die in werkelijkheid simpelweg de handhaving is van het bindende internationale verdrag van de San Remo-conferentie van 1920 dat opriep tot al dit land (inclusief de 30% van Judea en Samaria waarvan de Israëlische regering heeft gezegd dat het niet van toepassing zal zijn) Soevereiniteit überhaupt), om opgenomen te worden in het Joodse thuisland.

Wat we wel kunnen doen, is de Israëlische leiders en onszelf eraan herinneren dat we in plaats van te aarzelen naar de vijf bovengenoemde voorbeelden moeten kijken en het nodige vertrouwen moeten krijgen om de noodzakelijke dingen te doen. De geschiedenis heeft ons dit geleerd. Het heeft ons ook geleerd dat Israël niet gekwetst wordt door de kritiek en bedreigingen van de VN.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Moshe Phillips “Annexation and the “International Law” false argument” van 3 juni 2020 op de site van Arutz Sheva

2 gedachtes over “Annexatie en het valse argument ‘Internationaal recht’

  1. In de VN zitten niet alleen lieden en landen die de joden haten maar ook lieden en landen die meelopen met de meningen van terroristenlanden. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig. Leve Israël en weg met de palestijnen.

    Like

  2. De abstracte term ‘Internationaal Recht’ dat alleen uit de kast word gehaald als het tegen Israel gebruikt kan worden.

    Gelukkig zijn er in Israel meer genoeg advocaten & specialisten die ieder letter van de Internationale wetten kennen en zich niet laten intimideren door een stelletje politici die schermen met onbestaande wetten & regels.

    Zoals Auschwitz speciaal voor de Joden werd opgericht, zo word het ‘Internationaal Recht” speciaal voor Israel geinitieerd.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.