Een herziene visie voor Judea en Samaria – zonder de PLO

De deal van president Trump van de eeuw die de oprichting van een tweede Arabische staat in het voormalige Palestina beoogt – in aanvulling op Jordanië – is aan flarden na de absolute afwijzing door de PLO – die een dringende herziening door de president vereist.

Trump heeft tevergeefs geworsteld om de mogelijkheid van de staat in leven te houden, ondanks dat PLO-president Mahmoud Abbas het op de dag van publicatie – 28 januari 2020 – in de prullenbak van de geschiedenis heeft gegooid, maar de PLO heeft geweigerd om met de bal te spelen.

Bedelaar zijn past niet bij de persona van Trump. Hij staat Israël toe om in juli soevereiniteit toe te passen in 30% van Judea en Samaria – waarbij de toewijzing van de resterende 70% een andere Arabische gesprekspartner vereist om met Israël te onderhandelen.

De visie van Trump was altijd een luchtspiegeling – het bood de PLO minder dan 100% van Judea en Samaria waar het sinds 1967 om vroeg – gesteund door de internationale gemeenschap sinds de verklaring van Venetië van 1980. En vergeet niet dat de PLO ook de rest van Israël wil.

Trump had zijn visie bepaald zonder zelfs maar te definiëren wie de ‘Palestijnen’ omvatte. Bovendien had zijn plan ten onrechte verklaard:

Palestijnen hebben ambities die niet zijn gerealiseerd, inclusief zelfbeschikking. Alle Arabieren van de ‘Westelijke Jordaanoever’ werden in 1954 de Jordaanse nationaliteit totdat hun nationaliteit in 1988 door Jordanië werd ingetrokken. De staat Israël heeft ook ter wille van de vrede omvangrijke gebieden uitgewisseld, zoals het ook deed toen het zich terugtrok van het Sinaï-schiereiland in ruil voor Vrede met de Arabische Republiek Egypte.

De eenzijdige terugtrekking van Israël uit Gaza in 2005 heeft geen vermelding gekregen:

Een van de redenen voor de hardnekkigheid van dit probleem is de samenvoeging van twee afzonderlijke conflicten: een territoriaal, veiligheids- en vluchtelingengeschil tussen Israël en de Palestijnen en een religieus geschil tussen Israël en de moslimwereld over controle over plaatsen van religieuze betekenis.

Nee, er is maar één conflict – tussen Joden en Arabieren – dat wordt gevoed door de weigering van de Arabische Liga om de staat Israël te erkennen sinds de oprichting in 1948. Het religieuze geschil werd opgelost in het kader van het vredesverdrag tussen Israël en Jordanië van 1994, waarbij Jordanië controle kreeg over plaatsen met een islamitische religieuze betekenis in Jeruzalem.

Het voorstel van de Israëlische premier Yitzchak Rabin om het Joods-Arabische conflict te beëindigen. Rabin zei eigenlijk:

We zien de permanente oplossing in het kader van de staat Israël, die het grootste deel van het land van Israël zal omvatten zoals het was onder de heerschappij van het Britse mandaat, en daarnaast een Palestijnse entiteit die de thuisbasis was van de meeste Palestijnse inwoners die in de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever wonen. We zouden graag zien dat dit een entiteit is die minder is dan een staat en die zelfstandig de levens van de Palestijnen onder haar gezag zal leiden. De grenzen van de staat Israël zullen tijdens de permanente oplossing de grenzen overschrijden die vóór de Zesdaagse Oorlog bestonden. We zullen niet terugkeren naar de lijnen van 4 juni 1967.

Het genereuze aanbod van de staat van Trump – in plaats van een entiteit die minder is dan een staat – is gaan smeken met de ongelooflijke afwijzing van het voorstel van Trump door de PLO. “Deze visie gaat in op de realiteit van vandaag en biedt de Palestijnen, die nog geen staat hebben …” zei de Amerikaanse president.

Maar de ‘Palestijnen’ hebben wel degelijk al een staat – Jordanië genaamd – die in 1946 in 78% van het voormalige Palestina is opgericht. De sleutel tot het beëindigen van dit 100 jaar onopgeloste conflict vereist nu dat Trump Jordanië oproept om de PLO te vervangen als onderhandelingspartner van Israël oom de gebieden conform de door Trump ‘voorgestelde toekomstige staat Palestina’.

In juni 1967 verloor Jordanië Judea en Samaria aan Israël na 19 jaar illegale bezetting. Juni 2020 zal hopelijk een signaal zijn van de instemming van Jordanië om de PA te vervangen als onderhadelinspartner voor vrede met Israël.


Bronnen:

♦ naar een artikel van Mordechai Sones “Defense Minister Benny Gantz orders military preparations for sovereignty” van 1 juni 2020 en een artikel “Smotrich to New York Times: It’s either settlements or a Palestinian state” en een artikel van David Singer “A revised vision for Judea and Samaria – without the PLO” van 2 juni 2020 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikel van David Singer “PLO opens door to Jordan returning to Judea and Samaria” van 25 mei 2020 op de site van J-Wire