Nieuwe studie evalueert belangrijke drijfveren van Palestijns terrorisme

Palestijnse terroristische aanslagen worden niet alleen gedreven door de wens om zoveel mogelijk Israëli’s te doden. Soms is het de bedoeling om een ​​harde Israëlische reactie uit te lokken. Andere keren is het doel om de publieke steun te versterken of rivaliserende Palestijnse facties te overtreffen.

Het onderscheid wordt vaak gedreven door ideologische en politieke berekeningen. Zo proberen islamistische groeperingen vaak het Israëlisch-Palestijnse vredesproces te verstoren, terwijl organisaties die zijn aangesloten bij de Palestine Liberation Organization (PLO) terughoudend zijn als het gaat om het nemen van verantwoordelijkheid voor sommige aanvallen, om de internationale legitimiteit te behouden.

Dit zijn enkele van de bevindingen van een nieuwe studie, gepubliceerd door het Canadian Network for Research on Terrorism, Security and Society (TSAS), over wat het Palestijnse terrorisme drijft. De peer-reviewed studie gebruikt gegevens uit de Global Terrorism Database (GTD) om aanslagen te analyseren volgens verschillende Palestijnse terroristische daders, waaronder extremistische islamistische groeperingen, zoals Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ); seculier-nationalistische groepen, zoals Fatah en andere aan PLO gelieerde groepen; en niet toegeschreven aanslagers.

Na 2005 veranderde het Israëlisch-Palestijnse conflict ingrijpend na de eenzijdige terugtrekking van Israël uit Gaza en de gewelddadige overname van de Strook door Hamas. Maar veel van de inzichten van de studie zijn van toepassing op recente ontwikkelingen. Terroristische organisaties proberen vaak hun concurrenten te overbieden door geweld te escaleren om hun kracht en vastberadenheid aan te geven.

Organisatiedynamiek helpt bijvoorbeeld bij het verklaren van het door een PIJ geleide raketbarage van vorig jaar tegen Israël, aangezien de Iraanse proxy relevant wil blijven en de dominantie van Hamas in Gaza wil overschaduwen. De TSAS-studie richt zich ook op hoe verschillende Israëlische regeringsmaatregelen, waaronder grote concessies, en andere conflictdynamiek verschillende soorten Palestijnse terroristische organisaties beïnvloeden.

Nadat in 1993 de eerste Oslo-akkoorden waren ondertekend, beleefde Israël een golf van dodelijke zelfmoordaanslagen en andere Palestijnse terroristische aanslagen. Veel van de meest gruwelijke aanvallen leken te gebeuren in de aanloop naar een groot evenement in verband met het Israëlisch-Palestijnse vredesproces. Uit de TSAS-studie blijkt dat Hamas en de PIJ het geweld kort voor vredesonderhandelingen of overeenkomsten aanzienlijk escaleren.

Van 1987 tot 2004 verhoogden islamistische terroristische groeperingen ook hun gemiddelde maandelijkse aanslagen met 84% in de drie maanden voorafgaand aan de Israëlische verkiezingen, maar alleen tijdens het linkse Labour-partijregime. En hun strategie werkte. In februari 1996 werden 23 Israëli’s gedood door een zelfmoordaanslag in Hamas, waardoor Likud-premier Benjamin Netanyahu drie maanden later nationale verkiezingen won en de vredesonderhandelingen in Taba in mei werden verstoord.

Deze bevindingen bevestigen eerder werk dat suggereert dat Palestijnse extremisten strategisch de vredesonderhandelingen proberen te bederven en het Israëlische publiek ertoe dwingen havikachtige regeringen te kiezen die een vredesproces verder doen ontsporen, waartegen islamitische groeperingen zich fel verzetten.

Andere soorten willekeurige Israëlische concessies die de bredere Palestijnse bevolking belonen, zoals een Israëlische militaire terugtrekking of een uitgaansverbod, leidden ook tot een lichte toename van aanvallen van aangemoedigde islamitische facties. Relatief gematigdere Palestijnse facties zullen echter eerder Israëlische concessies formeel accepteren en het geweld tijdelijk terugschroeven om het vredesproces enige ruimte voor vooruitgang te geven.

Maar er ontstaat meer nuance bij het analyseren van niet-geclaimde aanvallen. Interessant is dat de meeste gecodeerde aanvallen van de GTD, waaronder het Palestijnse terrorisme, niet zijn toegeschreven, wat betekent dat er geen duidelijke aanspraak op verantwoordelijkheid was. Sommige van deze aanslagen, die moeilijk te modelleren zijn, worden uitgevoerd door mensen zonder organisatorische aansluiting, gevoed door verschillende factoren, waaronder historische grieven, financiële prikkels en systematische Palestijnse opruiing. De Palestijnse Autoriteit (PA) en andere Palestijnse facties verheerlijken zelfmoordterroristen vaak als helden en moedigen de Palestijnse jeugd aan om eerdere terroristen te evenaren.

Vorige week heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen waarin de PA krachtig werd veroordeeld voor het blijven aanzetten tot geweld tegen Israëli’s in Palestijnse leerboeken. De PA besteedt ook een aanzienlijk deel van haar begroting aan het betalen van salarissen aan vermoedelijke terroristen en hun families, wat generaties Palestijnse aanvallers voedt.

Bij niet-toegeschreven aanslagen kunnen ook daders met organisatorische banden betrokken zijn. De TSAS-studie legt uit waarom sommige van deze niet-opgeëiste aanvallen waarschijnlijk werden gericht of aangemoedigd door Fatah of andere aan PLO gelieerde groepen. Ten eerste zullen islamistische groepen zoals Hamas en PIJ eerder de eer opeisen voor een aanslag dan seculiere nationalistische organisaties, misschien omdat religieuze groepen meer een prikkel hebben om vastberadenheid aan te geven aan hun sterke sociale netwerken – of omdat ze minder bang zijn voor vergeldingsreacties. Palestijnse islamitische groeperingen voeren ook vaker dodelijke en goed geplande aanslagen uit, die zelden onopgeëist blijven.

Na de start van het vredesproces hadden Fatah en andere met de PLO geassocieerde groepen meer een prikkel om de plausibele ontkenning van terroristische aanslagen te handhaven, aangezien gematigde facties probeerden legitimiteit te verwerven bij de internationale gemeenschap. Maar facties onder de PLO-paraplu bleven supporters aanmoedigen om de kosten voor Israëlische regeringen te verhogen en verdere concessies te zoeken.

Het was ook waarschijnlijker dat niet-toegeschreven aanvallen plaatsvonden tijdens periodes van linkse regering, wat eerder werk ondersteunde dat aantoonde dat rechtse Israëlische regeringen in het algemeen beter in staat waren terroristische activiteiten af ​​te schrikken, terwijl wordt aangenomen dat Labour-regeringen meer concessies doen.

Andere reacties van de Israëlische regering op het gebied van terrorismebestrijding worden in het hele rapport onderzocht. Zo leiden wijdverbreide dwangmaatregelen, zoals controleposten, uitgaansverboden of sluitingen van de grenzen, tot een marginale toename van aanslagen vanuit het hele Palestijnse terroristische spectrum.

Aan de andere kant leidden rechtstreekse concessies aan Palestijnse terroristen en vermoedelijke daders – zoals vervroegde vrijlating van gevangenen – in de daaropvolgende maand tot een aanzienlijke toename van het Palestijnse geweld. Deskundigen debatteren nog steeds over welke maatregelen in de veelzijdige aanpak van terrorismebestrijding van Israël, van verdedigingsbarrières tot offensieve operaties, de Tweede Intifada hebben helpen verslaan.

Kindsoldaat van de Palestijnse Islamitische Jihad (Al Quds Brigades) in Gaza


Bronnen:

♦ naar een artikel (ingekort) van Steven Emerson “New Study Evaluates Major Drivers of Palestinian Terrorism” van 21 mei 2020 op de site van The Algemeiner

Een gedachte over “Nieuwe studie evalueert belangrijke drijfveren van Palestijns terrorisme

  1. “Wat drrijft de palestijnen tot terreur”.

    Nóg een totaal overbodige studie.

    Het gaat er niet om ‘waarom ze het doen maar ‘dat ze het doen.

    En ‘dat ze het doen komt omdat ze zo zijn opgevoed & gehersenspoeld en door ‘genuanceerde’ studies & politici niet op gepaste wijze worden gestopt & gestraft maar getolereerd door onnodig begrip & overbodige analyse.

    Er bestaat niet zoiets als ‘palestijns terrorisme.
    Terrorisme is terrorisme en moet keihard bestraft worden….punt!

    Dat palestijnen terrorisme tot een cult hebben verheven doet niet terzake.

    Wanneer een virus niet word vernietigd….groeit het uit tot een pandemie!

    Hier is écht geen studie voor nodig!

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.