Palestijnen openen de deur voor Jordanië om terug te keren naar Judea en Samaria

Een einde maken aan het 100 jaar oude Joods-Arabische conflict is een wonderbaarlijke mogelijkheid geworden sinds de vorming van een Israëlische regering van nationale eenheid slechts zeven dagen geleden.

Premier Benjamin Netanyahu reageerde vrijwel onmiddellijk op de leugen van een toenemende internationale oppositie en stelde dat het voornemen van Israël om de Joodse soevereiniteit in 30% van Judea en Samaria te herstellen neerkwam op ‘annexatie van de Westelijke Jordaanoever’ en hij zei:

Het is tijd om de Israëlische wet toe te passen en nog een glorieus hoofdstuk te schrijven in de Geschiedenis van het zionisme. In deze gebieden is de Joodse natie geboren en gegroeid. Dit zal ons niet van vrede verwijderen, het zal ons dichterbij brengen.

Het recht van het Joodse Volk om na 3000 jaar het oude Joodse Nationale Huis in Judea en Samaria – het bijbelse binnenland van het Joodse Volk – weer op te bouwen, werd door de internationale gemeenschap erkend in:

♦ 1920: De Resolutie van San Remo en het Verdrag van Sèvres

♦ 1922: Het Mandaat voor Palestina van de Volkenbond

♦ 1945: Artikel 80 van het Handvest van de Verenigde Naties

De pogingen van die internationale gemeenschap om dergelijke verworven rechten in het Joodse volk in de afgelopen 53 jaar te ontkennen, hebben het langlopende conflict verergerd – en hebben er wezenlijk toe bijgedragen dat het niet is opgelost.

Netanyahu had er geen enkele moeite mee om de voortdurende travestie van gerechtigheid die deze huidige protesten vertegenwoordigden, uit te roepen en aan de kaak te stellen.

De wegversperring die elke vooruitgang bij het oplossen van het conflict blokkeerde, werd echter plotseling weggenomen toen dagen later PLO-president Mahmoud Abbas aankondigde:

De Israëlische bezettingsautoriteit moet vanaf vandaag alle verantwoordelijkheden en verplichtingen op zich nemen voor de internationale gemeenschap als bezettingsmacht over het grondgebied van de bezette staat Palestina, met alle gevolgen en repercussies van het internationaal recht en internationale humanitaire wet, in het bijzonder de Vierde Conventie van Genève van 1949, die de bezetter verantwoordelijk houdt voor de bescherming van de burgerbevolking en hun bezittingen, collectieve straffen strafbaar stelt, diefstal van middelen verbiedt, toe-eigening en annexatie van land verbiedt, gedwongen overdracht van de bevolking verbiedt van het bezette gebied en een verbod op de overdracht van de bevolking van de bezettende staat (de kolonialisten) naar het land dat het bezet, wat allemaal ernstige schendingen en oorlogsmisdaden zijn.

Ontdaan van de leugens en valse en misleidende beweringen in deze verklaring die sinds de oprichting in 1964 deel uitmaakten van het propaganda-arsenaal van de PLO – is de boodschap van Abbas was duidelijk: Abbas draagt thans de verantwoordelijkheid voor Judea en Samaria over aan Israël.

De PLO had nooit “regionale soevereiniteit over de Westelijke Jordaanoever in het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië‘ uitgeroepen van 1950 tot 1967 bezet en geannexeerd door Jordanië) noch “over de Gazastrook” (die van 1948 tot 1967 bezet werd door Egypte), zoals artikel 24 van het oprichtingshandvest van 1964 verklaarde. Haar activiteiten moesten gericht zijn “op het nationale volkse niveau op het gebied van vrijheid, organisatie, politiek en financiën“.

Deze PLO-positie veranderde pas in 1968 nadat Jordanië – dat Judea en Samaria bezette tussen 1950 en 1967 en elke jood die daar woonde verdreef – dat grondgebied verloor aan  Israël in de Zesdaagse Oorlog. Het verkrijgen van soevereiniteit in 100% van Judea en Samaria door de oprichting van een andere Arabische staat werd vanaf 1968 de focus van de PLO.

Het vredesplan van president Trump dat de PLO mogelijk 70% van Judea en Samaria plus Gaza aanbiedt (zie kaart) werd verworpen door de PLO.

Abbas, door de verantwoordelijkheid voor Judea en Samaria aan Israël over te dragen, heeft thans de deur geopend voor Jordanië, ter vervanging van de PLO als Israëls onderhandelingspartner.

Bij succesvolle onderhandelingen tussen Jordanië en Israël zou Jordanië een deel van Judea en Samaria kunnen annexeren, waarbij het Jordaanse staatsburgerschap voor de Arabische inwoners zoals tussen 1950 en 1988 zou worden hersteld en een mogelijk einde zou komen aan het Joods-Arabische conflict.

De Jordaanse koning Abdullah II – verwacht een telefoontje van president Trump.


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Singer “PLO opens door to Jordan returning to Judea and Samaria” van 25 mei 2020 op de site van J-Wire

Een gedachte over “Palestijnen openen de deur voor Jordanië om terug te keren naar Judea en Samaria

  1. Israel & Jordanie/Palestina, de 2-staten oplossing…….. en met enkele grenscorrecties is het ‘probleem’ opgelost.

    Natuurlijk wel jammer voor al diegene die hier jarenlang hun brood mee hebben verdient & carrieres mee hebben opgebouwd.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.