Het meest waardevolle geschenk van Mahmoud Abbas aan Iran: Hamas en de PIJ

Plaatje hierboven: Ramallah, 20 mei 2019. Voor het eerst na jaren van weigering, liet Israël onder druk van Washington, de levering van tien gepantserde voertuigen vanuit Jordanië bestemd voor de Palestinian National Security Forces (PNSF) van de Palestijnse Autoriteit toe, nadat de Europese Unie hen deze voertuigen had geschonken [bron]

De door Iran gesteunde Hamas-beweging verwelkomt de laatste dreiging van de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, om afstand te doen van alle overeenkomsten en afspraken met Israël en de VS, inclusief veiligheidssamenwerking.

‘We hopen dat het besluit van Abu Mazen (Abbas) dit keer een serieuze beslissing is’, zei Saleh Arouri, adjunct-hoofd van het politieke bureau van Hamas. Arouri voegde eraan toe dat de terugkeer van het ‘gewapende verzet’ naar de Westelijke Jordaanoever nu mogelijk was ‘en zelfs dichterbij dan sommigen misschien denken’.

De Hamas-functionaris herhaalde de afwijzing door zijn beweging van elk vredesakkoord met Israël, met inbegrip van de Oslo-akkoorden, dat in 1993 door de PLO en Israël werd ondertekend. ‘Sinds de eerste dag hebben we de Oslo-akkoorden verworpen’, legde Arouri uit. ‘We hebben ons ook krachtig verzet tegen alle veiligheidsovereenkomsten met de bezetting, en daarom verwelkomen we het besluit van Abu Mazen om de veiligheidscoördinatie [met Israël] stop te zetten.’

De andere Palestijnse gemachtigde van Iran, de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ), lijkt ook tevreden te zijn met de herhaalde dreiging van Abbas om alle overeenkomsten met Israël op te geven, inclusief veiligheidscoördinatie. ‘We nemen de aankondiging van Abu Mazen serieus en kijken uit naar de uitvoering ervan’, zei PIJ-secretaris-generaal Ziyad al-Nakhalah. ‘Wat van de Palestijnse Autoriteit wordt verlangd, is een grote stap op weg naar eenheid.’

Waarom zijn Hamas en PIJ zo blij met de Palestijnse leider? De dreiging van Abbas, die kwam als reactie op een Israëlisch plan om de Israëlische wet uit te breiden tot delen van de Westelijke Jordaanoever, is ongetwijfeld een kostbaar geschenk, niet alleen aan zijn Palestijnse politieke rivalen in Hamas, maar ook aan Iran, wiens leiders blijven praten over de noodzaak voor ‘het elimineren van het zionistische regime’.

Op dezelfde dag dat Abbas zijn aankondiging deed, schreef de hoogste leider van Iran, Ali Khamenei, op Twitter:

Het elimineren van het zionistische regime betekent niet het elimineren van joden. We zijn niet tegen joden. Het betekent het afschaffen van het opgelegde regime en moslim, christen en Joodse Palestijnen kiezen hun eigen regering en verdrijven misdadigers als [Israëlische premier Benjamin] Netanyahu. Dit ‘elimineert Israël’, en het zal gebeuren.

In een andere opmerking op Twitter op 19 mei zei Khamenei dat de Westelijke Jordaanoever, waar Abbas en de Palestijnse Autoriteit zijn gevestigd, ‘net als Gaza moet worden bewapend’. De Iraanse leider zegt eigenlijk dat zijn land de Westelijke Jordaanoever probeert te veranderen in een lanceerplatform voor terroristische aanslagen om het doel te bereiken om Israël te elimineren.

Vreemd genoeg belooft hij Israël te vernietigen, maar zonder de Joden te doden. Khamenei ziet het besluit van Abbas om alle overeenkomsten en afspraken met Israël en de VS op te zeggen duidelijk als een positieve ontwikkeling die de missie die Iran en Hamas delen om het anti-Israël-terrorisme naar de Westelijke Jordaanoever te exporteren, zou vergemakkelijken.

De Iraanse leider wil dat de Westelijke Jordaanoever wordt zoals de Gazastrook, van waaruit Hamas en zijn bondgenoten al enkele jaren raketten afvuren op Israël. Als Abbas doorgaat met zijn dreigement om de veiligheidscoördinatie met Israël te stoppen, zou dat een einde maken aan zijn inspanningen om te voorkomen dat de Iraanse Palestijnse volmachten, Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad, hun ambitie voortzetten om hun controle uit te breiden tot de Westelijke Jordaanoever.

Door het hardhandig optreden tegen Hamas een halt toe te roepen, zou Abbas de weg vrijmaken voor terroristen om hem en zijn medewerkers op de Westelijke Jordaanoever te vermoorden, zoals ze in 2007 al begonnen zijn in de Gazastrook, en mogelijk opnieuw bij een staatsgreep in 2014.

De veiligheidstroepen van Abbas hebben de afgelopen jaren honderden Hamas- en Palestijnse Islamitische Jihad-leden op de Westelijke Jordaanoever gearresteerd om te voorkomen dat deze groepen zijn regime ondermijnen. Israël, van zijn kant, heeft Abbas geholpen door routinematig Hamas-leden en functionarissen te arresteren die een bedreiging vormen voor zijn regering.

Als en wanneer Abbas de veiligheidscoördinatie met Israël opschort, zal hij Iran en zijn Palestijnse proxies (huurlingen) een bericht sturen dat het tijd is om van de Westelijke Jordaanoever een centrum voor Jihad tegen Israël en de ‘ongelovigen’ te maken. Tegelijkertijd zal Abbas zijn eigen doodvonnis ondertekenen.

Hamas heeft blijkbaar zijn wens om ‘Abbas voor het Palestijnse volk op te hangen’ niet opgegeven. Het lijkt de beslissingstijd: zal Abbas zich verenigen met degenen die hem beschermen of met degenen die hem als verrader zouden executeren?


Bronnen:

♦ naar een artikel van Khaled Abu Toameh “Abbas’s Precious Gift to Iran: Hamas” van 23 mei 2020 op de site van The Gatestone Institute

♦ naar een artikelPalestinian Authority ends security coordination with Israel” van 21 mei 2020 op de site van Arutz Sheva

♦ naar een artikelIsraeli officials reportedly say secret coordination with PA likely to continue” van 23 mei 2020 en een artikelPA removes police stationed near Jerusalem, as Gaza said to freeze ties too” van 22 mei 2020 op de site van The Times of Israel