De onuitroeibare Mythe van de Nakba, aka de vlucht vooruit van ‘Palestijnen’ in 1948

Vandaag, vrijdag 15 mei 2020 herdenken de Palestijnse Autoriteit en de Arabieren in de Gazastrook voor de 72ste keer ‘Nakba Dag’.

Volgens het huidige narratief in Ramallah en Gaza werden de ‘Palestijnen’, die op dat ogenblik als volk nog niet bestonden en pas in 1964 zullen worden ‘uitgevonden’, toen op “gewelddadige wijze verdreven uit hun huizen en levenslang verbannen naar het buitenland.

Echter, niét volgens Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit, die in een interview poneerde: “De Arabieren die in 1948 de stad Tzfat (Safed) in Galilea verlieten deden dat niet omdat ze werden uitgedreven maar uit eigen vrije wil.

In werkelijkheid is 15 mei een dag van rouw over het feit dat de Arabische legers faalden om Israël van de kaart te vegen toen ze op 15 mei 1948, de dag nàdat Israël de onafhankelijkheid uitriep, de Joodse staat binnenvielen.

Een onderzoek van Childers, dat de Britse monitoring van Arabische uitzendingen in die periode onderzocht, leverde geen enkel bewijs op dat Arabische leiders de Palestijnen opriepen om hun huizen te verlaten. Er bestaat echter veel bewijs en vele getuigenissen dat Arabische leiders op verschillende momenten vluchtelingen aanmoedigden om te vluchten.

Deze kwestie is te hoog opgeblazen en heeft geen echte betekenis in het internationale recht, behalve om de Palestijnse beweringen van uitzetting met geweld tegen te gaan of te ondersteunen.

Hieronder volgen enkele citaten van Arabische leiders in 1948 rond de Onafhankelijkheidsoorlog. Ze zijn samengesteld door wijlen Ami Isseroff, wiens Mid-East-website een encyclopedische en nauwkeurige informatiebron is.

Een bericht van 2 oktober 1948 in The Economist:

Van de 62.000 Arabieren die voorheen in Haifa woonden, bleven er niet meer dan 5.000 of 6.000 over. Verschillende factoren beïnvloedden hun beslissing om tijdens de vlucht veiligheid te zoeken. Het lijdt weinig twijfel dat de krachtigste van de factoren de aankondigingen waren die de Hogere Arabische Executive via de ether had gedaan en de Arabieren aanspoorde om te vluchten … Het werd duidelijk aangegeven dat de Arabieren die in Haifa bleven en Joodse bescherming accepteerden, beschouwd zouden worden als afvalligen.

Times Magazine (3 mei 1948) berichtte:

De massale evacuatie, deels veroorzaakt door angst, deels op bevel van Arabische leiders, heeft de Arabische wijk Haifa in een spookstad veranderd. Door Arabische arbeiders terug te trekken, hoopten hun leiders Haifa lam te leggen.

Edward Atiyah, de secretaris van het kantoor van de Arabische Liga in Londen, schreef in zijn boek The Arabs:

Deze grootschalige uittocht was gedeeltelijk te danken aan het geloof van de Arabieren, aangemoedigd door de opschepperij van een onrealistische Arabische pers en de onverantwoordelijke uitingen van sommigen van de Arabische leiders dat het slechts een kwestie van weken zou kunnen zijn voordat de Joden werden verslagen door de legers van de Arabische Staten en de Palestijnse Arabieren die in staat waren hun land weer binnen konden komen en weer in bezit te nemen.

Habib Issa schreef in het New Yorkse Libanese dagblad Al Hoda op 8 juni 1951:

De secretaris-generaal van de Arabische Liga, Azzam Pasha, verzekerde de Arabische volkeren dat de bezetting van Palestina en van Tel Aviv net zo eenvoudig zou zijn als een legerparade. Hij wees erop dat ze al aan de grens waren en dat al de miljoenen die de Joden aan land en economische ontwikkeling hadden uitgegeven gemakkelijk te plunderen zouden zijn, want het zou eenvoudig zijn om Joden in de Middellandse Zee te werpen. Een broederlijk advies werd verstrekt aan de Arabieren van Palestina om hun land, huizen en bezittingen te verlaten en tijdelijk in naburige broederlijke staten te blijven, anders zouden de geweren van de binnenvallende Arabische legers hen neerhalen.

Volgens Near East Arabic Radio, 3 april 1948:

Het mag niet worden vergeten dat het Arabische Hogere Comité de vluchtelingen heeft aangemoedigd om uit hun huizen in Jaffa, Haifa en Jeruzalem te vluchten, en dat bepaalde leiders politieke munt sloegen uit hun ellendige situatie.

Nimr el Hawari, de commandant van de Palestine Arab Youth Organization, citeerde in zijn boek Sir Am Nakbah (The Secret Behind the Disaster, gepubliceerd in Nazareth in 1955) de Iraakse premier Nuri Said:

We zullen het land met onze kanonnen verpletteren en alle plaatsen vernietigen waar de Joden hun toevlucht zoeken. De Arabieren moeten hun vrouwen en kinderen naar veilige gebieden brengen totdat de gevechten zijn weggeëbd.

Plaatje hierboven: Ramallah, 6 september 2003. De Egyptenaar Yasser Arafat en zijn trouwe knecht de Syriër Mahmoud Abbas, die sinds mei 2003 premier was van de PA. Yasser Arafat was de 1ste president van de Palestijnse Autoriteit en werd na zijn dood op 11 november 2004 opgevolgd door Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas [beeldbron: Jewish World Review]


Bronnen:

♦ naar een artikel van Khaled Abu Toameh “On ‘Nakba Day,’ Palestinians vow to foil annexation, Trump plan; Due to the coronavirus pandemic and the state of emergency announced in the West Bank, Palestinians marked this year’s “Nakba Day” with statements and speeches” van 14 mei 2020 op de site van The Jerusalem Post

♦ naar een artikel van EoZ “1948 Arab quotes shows the only “nakba” is that they didn’t slaughter the Jews” van 14 mei 2020 op de site van Elder of Ziyon

2 gedachtes over “De onuitroeibare Mythe van de Nakba, aka de vlucht vooruit van ‘Palestijnen’ in 1948

  1. Een Mythe.

    Een verzonnen verhaal (vaak over Goden & half Goden) die een wijze les/moraal bevatten.

    Ik denk daarom dat ‘sprookje of fabel een betere beschrijving is van deze palestijnse Nakba, daar er niets Goddelijks in te vinden is en zéker geen moraal of wijze les bevat…….integendeel.

    Het is het verhaal van een stel primitieve mensen dat zich heeft laten ompraten door een stel gewiekste politici om huis & haard te verlaten in ruil voor een “belofte” en een gouden toekomst door een ander volk de zee in te drijven.

    Dat ze tot de dag van vandaag deze boodschap blijven geloven/uitdragen is hun eigen probleem.

    Like

Reacties zijn gesloten.